Morgunblaðið - Sunnudagur - 02.10.2022, Blaðsíða 18

18 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 2.10. 2022
HEILSA
Þ
ær kalla sig Heimsreisumömmur,
eða Worldtravelmoms, þær Eva
Dögg Jafetsdóttir og Álfheiður
Björk Sæberg. Saman eiga þær
tvö börn, Sindra Sæberg Evuson,
átta ára, og Söru Sæberg Evudóttur, sex ára.
Blaðamaður lagði leið sína austur fyrir fjall til
að heimsækja fjölskylduna sem eitt sinn lagð-
ist í mikla Asíureisu en býr nú í rólegu hverfi á
Selfossi. Í stofunni situr Sindri í hjólastól,
enda getur hann í hvorugan fótinn stigið eftir
slys á Tenerife. Fjölskyldan sest niður með
blaðamanni og segir honum alla söguna á með-
an nýjasti fjölskyldumeðlimurinn, hvolpurinn
Kai, hleypur um stofuna í ofsakæti.
Næst geymum við ekki neitt
Hjónin eru báðar þroskaþjálfar og hafa búið á
Selfossi síðan 2019 þegar þær komu heim úr
ævintýrareisu til Asíu en margir Íslendingar
fylgdust með þeim á samfélagsmiðlum.
„Við fórum út í júní 2018 og vorum á ferða-
lagi í um sextán mánuði með börnin. Sara var
þá aðeins tveggja ára og Sindri fjögurra ára.
Við enduðum á að setjast að á eyjunni Bo-
racay á Filippseyjum,“ segir Eva og segir þær
hafa ákveðið strax að skrifa um ferðina og
leyfa fólki að fylgjast með á Instagram undir
nafninu Worldtravelmoms.
„Við erum enn með reikninginn þótt lífið
núna sé ekki eins spennandi. Okkur finnst
báðum líka mikilvægt að vera sýnileg sem hin-
segin fjölskylda. Svo eftir slysið úti á Tenerife
höfum við fengið svakaleg viðbrögð og fólk vill
heyra hvað gerðist og hvað sé að frétta af
Sindra,“ segir Eva, en Sindri situr hjá
mömmum sínum og hlustar. Hann er með
bundið um báða fætur og einnig um aðra
hönd, en hann hafði dottið deginum áður þeg-
ar hann reyndi að stíga eitt skref en féll í gólf-
ið og tognaði á handlegg.
Tenerife-ferðin var plönuð með nokkrum
fyrirvara, en fjölskyldan nýtur þess að ferðast
saman.
„Við vorum búnar að plana þessa ferð síðan
í vetur og fórum út með systur Álfheiðar og
hennar börnum,“ segir Eva og Álfheiður bæt-
ir við að mesta tilhlökkunin hjá Sindra hafi
verið að komast í stóran vatnsrennibrautagarð
sem þarna má finna.
„Fyrstu dagana var hann alltaf að tala um
vatnsrennibrautagarðinn en við ákváðum að
bíða aðeins og venjast sólinni. En svo varð
slysið. Þannig að næst geymum við ekki neitt!“
segir Álfheiður.
Harðneitaði að stíga í fæturna
„Við fórum út í lok júlí og slysið varð 3. ágúst.
Við vorum í verslunarmiðstöð þar sem er
trampólíngarður. Krakkarnir vilja ólm fara í
garðinn að hoppa smá. En eftir tíu mínútur
rekur Sindri upp mikið öskur. Þá hafði hann
verið að klifra á klifurvegg og þaðan hoppaði
hann niður,“ segir Eva og Sindri segist hafa í
raun klifrað upp fyrir vegginn sjálfan, en
stökkið var um þrír metrar. Mömmurnar taka
fram að auðvelt hafi verið fyrir hann að kom-
ast þar upp.
„Hann stóð þarna uppi og kallar: mamma
sjáðu, ég ætla að hoppa! Hann hoppar svo ofan
í gryfju fulla af svömpum. Svo heyrum við
öskrið og við vissum strax að eitthvað hafði
komið fyrir, enda kom hann ekkert upp úr
svömpunum. Ég hljóp til hans og náði honum
upp og hann segir mér að sér sé illt í bakinu;
hann hafi rekið bakið í járn. Hann er vanur að
vera harður af sér og ég kíki undir bolinn en sá
ekki neitt. Honum var svo rosalega illt í bak-
inu. Við reyndum fyrst að athuga hvort ís
myndi fá hann til að gleyma verkjunum, en
þetta var alvarlegra en svo. Við urðum þá al-
veg ofboðslega hræddar. Hann gat ekki stigið í
fæturna og harðneitaði því,“ segir Álfheiður
og segir þær hafa drifið sig á spítala með barn-
ið.
Eftir fimm tíma bið mætti loks læknir, ef
lækni skyldi kalla.
„Þar fengum við ömurlegustu þjónustu í
heimi og dónalegasta lækni sem ég hef hitt.
Þetta var eins og í bíómynd,“ segir hún.
„Við erum með bláa evrópska sjúkrakortið
sem varð til þess að við völdum þennan spítala,“
segir Eva og segir nánast engan þar hafa talað
ensku.
„Ég sofnaði svo þarna og þetta var besta rúm
í heimi,“ skýtur Sindri inn í og mömmur hans
Sara, Álfheiður, Sindri og Eva
hafa ekki misst gleðina, enda
það versta að baki.
Mamma sjáðu, ég ætla að hoppa!
Í langþráðri fjölskylduferð til Tenerife fór ekki allt sem skyldi, en slysin gera ekki boð á undan sér. Hinn átta ára gamli Sindri
Sæberg slasaðist illa í trampólíngarði og braut báða hæla og ökkla. Það var þó ekki greint fyrr en löngu síðar og fjölskyldan
þurfti að þola forkastanleg vinnubrögð lækna erlendis. Sindri er enn í hjólastól en batinn kemur nú hægt og bítandi.
Ásdís Ásgeirsdóttir asdis@mbl.is