AVS. Arkitektúr verktækni skipulag - 01.12.1993, Qupperneq 62

Allt þetta listablaöur,
drottinn minn sœll og
ViStal við
HANNES KR. DAVÍÐSSON
ARKITEKT
góöur
Hannes Kr. Davíðsson, arkitekt, þarf vart að
kynna fyrir lesendum, en hann er einn af
okkar þekktari arkitektum af eldri kyn-
slóðinni. Hannes hefur alla tíð haft mjög
ákveðnar skoðanir á málefnum arkitektastéttarinnar og
hefur verið óragur við að láta þær í ljós.
Hannes lauk sveinsprófi í múrverki en að því loknu hóf
hann nám við Aalborg tekniske Skole. Þaðan lauk hann
prófi vorið 1942. Þá um sumarið tók Hannes inntökupróf
í aðalskóla Listaakademíunnar í Kaupmannahöfn og
útskrifaðist þaðan sem arkitekt 25. maí 1945. Að námi
loknu vann Hannes á teiknistofu í Danmörku en fluttist til
Reykjavíkur í september 1945 og hóf þá störf hjá Húsa-
meistara ríkisins Guðjóni Samúelssyni. Hannes vann hjá
Guðjóniþartil hannféllfrá 1950. Hannhéltáframstörfum
hjáHúsameistaraembættinuþar tilsíðlaárs 1950. Þaðvar
svo í ársbyrjun 1951 að Hannes opnaði eigin vinnustofu í
Vinaminni að Mjóstræti 3 í Reykjavík.
Hver eru helstu verkefni sem þú hefur fengist við gegn
um tíðina?
„Helsta verkefni mitt hjá Húsameistara var uppbygging að
Keldum í Mosfellssveit. Rockefeller Foundation hafði
veitt loforð um styrk til handa Háskóla Islands gegn jafn-
miklu framlagi frá ríkissjóði svo takast mætti að byggja
rannsóknarstofu til tilrauna vegna búfjársjúkdóma sem þá
herjuðu á búpening landsins. Stofnunin varð að auki
almenn tilraunastöð fyrir veirusjúkdóma. Þetta var mjög
áhugavert og krefjandi verkefni. Fyrir utan rannsóknastofur
var einnig um að ræða vörsluhús fyrir tilraunadýrin með
margháttuðum einangrunarvandamálum til að fyrirbyggja
sjúkdómadreifingu innan stofnunarinnar. Einnig varð að
huga að því að dýrin hefðu jöfn lífsskilyrði að öðru leyti,
t.d. hvað varðaði áttun til sólar.
Rannsóknarstofubyggingin sem reist var árið 1946 hefur
síðan staðið án viðhalds þar til nú í vetur. Þá var henni
endanlega slátrað „arkitektoniskt“ með svokallaðri
„klæðningu" og það án minnar vitundar. Framkvæmdin
var á vegum Menntamálaráðuneytisins. Þó hafði ég áður
en ég hvarf af vettvangi vegna veikinda aflað tilboða í
verkframkvæmdina á viðunandi hátt.
Þetta sýnir „arkitektoniskan“ skilning ráðuneytismanna,
að maður tali nú ekki um löghlýðnina, því ekki var haft
fyrir þ ví að sækja um leyfi byggingamefndar til brey tingar-
innar. Ég hafði áður sótt um leyfi fyrir þakbreytingu til
samræmis við seinni rannsóknarstofubygginguna og fengið
hana samþykkta. Þegar ég kom þarna um daginn var eir-
þak sem varáþaki hússins horfið, en búið að setjabárujárn
í staðinn.
Það er hætt við að þessi framkvæmd eigi eftir að sanna enn
á ný að það er skammgóður vermir að pissa í skóinn sinn.
Á þessum tíma fékkst ég einnig við mótun nokkurra
einbýlishúsa. Afþeim er helst að minnast á húsið Skaftahlíð
nr. 3 og hús fyrir Gunnar Gunnarsson rithöfund, að
Dyngjuvegi nr. 8, hvorttveggja í Reykjavík. Frá þessum
tíma ereinnig fjórbýlishús við Silfurteig nr. 4 í Reykjavík.
Síðar komu t.d. verslunarhús við Laugaveg,Liverpool og
Olympia. Eitt fjölbýlishús hefur mér verið falið að teikna,
Ljósheima 14 til 18. Ég held að þessi hús hafi öll staðist
tímans tönn, „arkitektoniskt“, enda ekki átt rót í tísku-
tímaritum.
Seinna komu svo kirkja í Bjarnanesi í Hornafirði, apótek
í Reykjavík, Holts-, Garðs- og Vesturbæjarapótek, auk
ýmissa annarra. Og síðar Kjarvalsstaðir og presta- og
biskupshús í Landakoti. Einnig kirkja í Breiðholti fyrir
Úr stofu í húsi Gunnars Gunnarssonar skálds að
Dyngjuvegi 8, Rvk. Hannes Kr. Davíðsson. 1950.
60
Ljósm: Pétur H. Ármannsson.