Helgarpósturinn - 20.02.1986, Blaðsíða 16

UNGUR MAÐUR BARINN í HOLLYWOOD:
„DYRAVÖRÐURINN
LOKAÐI MIG
ALBLÓÐUGAN ÚTI"
Lidlega tuítugur Reykvíkingur
uarð fyrir heldur óskemmtilegri
reynslu á skemmtistaönum Holly-
wood sídastliðna helgi. Þegar hann
reyndi að aðstoða útlending, sem
átti í erfiöleikum með að fá af-
greiðslu á barnum, var hann sleg-
inn niður og skilinn eftir í blóði sínu
á palli fyrir utan neyðarútgang. Síð-
ar fékkst enginn til þess að viður-
kenna að hafa orðið vitni aö atburð-
inum, en pilturinn fór skorinn og
bólginn upp á slysavarðstofu Borg-
arspítalans.
Pilturinn, sem heitir Sigurður
Sverrisson var tekinn tali og spurð-
ur um aðdraganda þess að hann var
barinn svo hrottalega.
„Þetta kom mér einmitt alveg á
óvart, því aðdragandinn var alls
enginn.
Eg fór með vini mínum á
skemmtistaðinn Hollywood seint á
laugardagskvöldið, en við komumst
ekki inn fyrr en um tvöleytið. Við
vorum ekki búnir að vera lengi á
staðnum, þegar ég tók eftir því að
einhver útlendingur átti í erfiðleik-
um með að koma einni bardömunni
í skilning um það hvað hann vildi
kaupa hjá henni. Mér fannst rétt að
athuga hvort ég gæti ekki aðstoðað
hann og blandaði mér því í málið.
Eg túlkaði þarfir mannsins fyrir
stúlkuna á barnum og hún afgreiddi
hann þá strax. Síðan rétti hún skipti-
myntina í áttina til mín og um leið
og ég var að taka við peningunum,
fékk ég mikið högg aftan á höfuðið."
SÁEKKI HVERSLÓMIG
— Hver var þar að verki?
„Það hef ég ekki hugmynd um. Ég
var sleginn aftanfrá og sá þvi ekki
þann, sem það gerði.
Við höggið lenti ég hins vegar á
neyðarútgangshurð, sem þarna er,
og fékk þá annað höfuðhögg. Það
varð til þess að ég skali á hurðina
með þeim hætti að hún opnaðist út
á pall, sem þar er fyrir utan. Ég skall
niður á pallinn og hef líklega misst
meðvitund."
— Var þér ekki rétt hjálparhönd?
„Ekki nema síður sé. Þegar ég
rankaði við mér, var búið að loka
neyðarútgöngudyrunum og ég einn
og alblóðugur á pallinum fyrir utan.
Auðvitað barði ég á hurðina og kall-
aði, í þeirri von að mér yrði hleypt
inn, en það var ekki til neins.
Ég sá að ég yrði að koma mér að
aðalinnganginum til þess að fá að-
stoð og þangað reikaði ég. A leið-
inni mætti ég vini mínum, sem kom-
ið hafði með mér á staðinn. Hann
var þá að leita að mér, því hann
hafði séð dyravörð loka hurðinni og
mig liggjandi á pallinum."
— Hvernig brugðust dyraverðirn-
ir við, þegar þú komst blóðugur að
aðaldyrum hússins?
„Nú, þeir sögðust ekkert vita hver
hefði slegið mig, en könnuðust strax
við lýsinguna á útlendingnum, sem
ég var að aðstoða þegar þetta skeði.
Þeir sögðu að hann væri fastagestur
þarna, ásamt öðrum útlendingi, en
þeir eru báðir mjög dökkir á húð og
hár.
Þegar ég bað siðan dyraverðina
um að aðstoða mig við að leita að
þessum mönnum, sem vitnum í
málinu, sögðu þeir mér að útlend-
ingarnir væru einmitt nýfarnir af
skemmtistaðnum. Ég reyndi þá
sjálfur að bíða eftir þessum náung-
um, en þeir komu hvergi."
LÆKNIRINN TALDI
MEIÐSLIN EKKI EFTIR
HNEFA
— Fórstu á barinn, þar sem þetta
skedi?
„Nei. Það gat ég ekki vegna
ástands míns, en dyraverðirnir
sögðust ætla að kanna málið. Þeir
höfðu eftir barstúlkunni sem hafði
afgreitt mig, að hún kannaðist ekk-
ert við að hafa séð neinn iemja mig,
þó það hefði gerst beint fyrir framan
hana. Hins vegar var þarna statt
fólk, sem sagðist hafa séð mig bar-
inn, en vissi ekki hver þar hefði ver-
ið að verki."
— Kom lögreglan ekki á staðinn?
„Dyravörðunum hafði ekki fund-
ist ástæða til þess að kalla til lög-
reglu, svo vinur minn gerði það fyr-
ir mig. Hún kom síðan á vettvang og
keyrði mig upp á slysavarðstofu, þar
sem gert var að sárum mínum."
— Hvernig lýsa meiðslin sér?
„Ég er með skurð á bakvið eyrað,
en þar varð að sauma fimm spor.
Síðan er munnurinn á mér bólginn
og marinn að innan og tennurnar
helaumar. Læknirinn, sem gerði að
sárum mínum, sagðist telja það ólík-
legt að þessi meiðsl gætu verið eftir
hnúa á manni — það hlyti að hafa
verið eitthvað harðara um að ræða.“
— Hvernig stendur þetta mál
núna? Ertu búinn að kœra?
„Ég fór og athugaði þennan neyð-
arútgangspall á sunnudaginn. Þar
er gámur beint fyrir neðan, sem er
útataður í blóðblettum, svo ég virð-
ist hafa legið þar dágóða stund, án
þess að starfsfólk hússins hafi haft af
því nokkrar áhyggjur.
Síðan fór ég til Rannsóknarlög-
reglu ríkisins í Kópavogi og kærði,
svo nú er málið til rannsóknar hjá
þeim. Ef þeir finna þann seka, mun
ég að sjálfsögðu kæra hann per-
sónulega, en ég er einnig mjög ó-
sáttur við framkomu starfsfólksins í
Hollywood og þá sérstaklega dyra-
varðanna."
ÚTLENDINGAR VILDU
MANNINN EKKI INN
AFTUR
Helgarpósturinn hafði samband
við Baldur Brjánsson, sem er tals-
maður eiganda Hollywood, en hann
kannaðist þá aðeins lítillega við
þetta umrædda mál. Eftir að hafa
rætt við starfsfólk staðarins, hafði
hann samband við blaðamann og
tjáði sig um málsatvik með eftirfar-
andi hætti:
„Ég er búinn að tala við dyraverði
og barstelpuna, sem segist hafa orð-
ið vör við ryskingar um það leyti
sem þetta skeði.
Starfsfólkið kannast hins vegar
ekki við neina dökkleita útlendinga,
en það var þarna á staðnum hópur
af Dönum. Það ber öllum saman
um!
Það sá þetta enginn glöggt, en tal-
ið er að einhver maður hafi hrein-
lega ráðist á þennan umrædda pilt,
opnað dyrnar, látið hann út og lok-
að dyrunum. Strákurinn lamdi nátt-
úrulega allt að utan, en það bjóst
enginn við að hann væri slasaður,
vegna þess að hann lét svo illa.
Sigurður var illa útleik-
inn eftir „skemmtun"
helgarinnar.
Danirnir báðu starfsfólkið um að
láta hann vera úti, því þeir vildu
ekki fá hann inn aftur."
— Var það einhver af þessum út-
lendingum, sem lokaði piltinn úti?
„Nei. Það veit enginn hver það
var.“
— Það var samt örugglega gestur
á staðnum?
„Já, en það veit enginn hver.
Dyravörðurinn kom á vettvang,
þegar búið var að loka piltinn úti, og
kíkti á hann. Þá var maðurinn orð-
inn það illur, að erfitt hefði verið að
fá hann aftur inn á milli gestanna,
sem voru að skemmta sér.“
— Var þá bara lokað á hann
aftur?
„Ég er nú ekki alveg viss um hvað
skeði þarna, en ég held að dyra-
vörðurinn hafi staðið eitthvað við
dyrnar og reynt að róa hann. Þessi
dyravörður hringdi síðan heim í pilt-
inn næsta dag til þess að athuga
hvernig málin stæðu. Þá virtist þetta
ekki hafa verið neitt stórkostlegt.
Hann sagðist hafa verið saumaður
fimm spor fyrir aftan annað eyrað.“
Sigurður segir hins vegar, að það
hafi verið hann, sem hringdi í Holly-
wood.
í RANNSÓKN HJÁ RLR
Þórir Oddsson hjá Rannsóknar-
lögreglu ríkisins, sagðist vita til þess
að þetta mál væri hjá þeim til rann-
sóknar, en vildi að öðru leyti ekki tjá
sig um málið á þessu stigi. Hann
sagði þeirra hlutverk vera að kanna
það hver þarna hefði ráðist á piltinn,
eða hver væri orsök meiðsla hans,
og hefði þegar farið fram vettvangs-
könnun á skemmtistaðnum.
eftir Jónínu Leósdóttur mynd Jim Smart
16 HELGARPÓSTURINN