Morgunblaðið - 22.06.1960, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 22.06.1960, Blaðsíða 6
6 MORGVNBLAÐIB Miðvikudagur 22. júni 1960 *m0*0*0*0t*tm*ji*0-&nmt '/(/isrt/l^r1*/ skrifar um: KVIKMYNDIR Nýja bíó: MEYJASKEMMAN VAFALAUST munu margir hér kannast við hina ljúfu óperettu „Meyjaskemmuna", sem byggð er á þætti úr ævi austurríska tónskáldsins Franz Schuberts, því að óperettan var sýnd hér fyrr á árum. Óperettan er ekki eldri en það, að hún var fyrst sýnd í Vínarborg árið 1917. Nú fyrir tveimur árum var gerð kvik- aiynd byggð á óperettunni og samdi hinn mikilhæfi leikstjóri, Ernst Marischka, handritið og hafði á hendi leikstjórnina. Er þessi mynd sýnd nú í Nýja bíói. Óperettan „Meyjarskemman" hefur hvarvetna og frá fyrstu tíð Vakið geysifögnuð áheyrenda og áhorfenda, enda er hún heillandi verk og þá auðvitað ekki sízt fyrir hina dásamlegu tónlist Schuberts, sem þar er hið glitr- andi ívaf. Þegar Ernst Marischka sá óperettuna á sviði Raimund- leikhússins árið 1958, sagði hann: „Nú hef ég fundið efni í næstu kvikmynd mína. Það á að vera Schuberts-kvikmynd með öllum hinum dásamlegu söngvum hans og lógum, og hún á að vera þrungin rómantík Biedermeir- tímans". Og Marischka gerði myndina og stóðí öllu við fyrir- heit sín. Myndin er barmafull af hinni yndislegu músík Schuberts oð rómantíkin er ósvikin. — Myndin fjallar, í fáum orðum sagt, um ást Schuberts á Hannerl, hinni ungu og fögru dóttur Tschöll, hirð-glergerðarmeistara, og hin sáru vonbrigði hans, er hann flytur henni ástarjátningu sína með hinu undurfagra lagi: „Ich schnitt es gern in alle Rinden ein". Hann leikur lagið á hljóðfærið, en vinur hans og velgjörðarmaður, söngvarinn baron von Schober, syngur það, Og er söngnum lýkur flýgur Hannerl um hálsinn á Schubert «— enda elskaði hún hann og hann hana — en Schubert geng- ur vonsvikinn á brott. Hannerl Vissi ekki hug Schuberts og því bað hún hann um að leika á kirkjuorgelið við giftingu henn- ar. Hann verður við þeirri bón hennar og Ave Maria hans hljómar um kirkjuna með fögr- um einsöng og kór. Er það atriði myndarinnar ákaflega áhrifa- mikið. í myndinni kemur einnig fram tónlistarofurmennið Beethoven. Leikur hann meðal annars hinn stórbrotna 5. píanókonsert sinn. Er átakanlegt að sjá snillinginn halda áfram að sveifla tónsprot- anum löngu eftir að hljómsveit- in er hætt að leika. Hann er þá orðinn algerlega heyrnarlaus, og gengur út úr salnum niður- beygður og einmana. Mynd þessi er skínandi vel gerð og Ijómandi vel íeikin. — Karlheinz Böhm fer afburðavel með hlutverk Schuberts og minnisstæður verður manni Beet hoven í áhrifamikilli túlkun Ewald Balser's. Allir aðrir leik- arar fara og prýðilega með hlut- verk sin og væri ástæða til að geta þeirra sérstaklega, en rúmið leyfir það ekki. Ættu menn ekki að sitja sig úr færi að sjá þessa indælu mynd. HAFNARFJARÐAR BIÓ: Þúsund þýðir tónar. ÞETTA er þýzk söngvamynd tek- in í litúm. Fjaiiar myndin um ungan mann, Martin að nafni, sem er nýútskrifaður úr tónlistar skólanum í Heidelberg. Bróðir hans Thomas Hoff, sem býr í smábænum Kirchweiler við Neckarfljótið, ásamt móður sinni og rekur þar sögunarmyllu, hef- ur styrkt bróður sinn dyggilega við hljómlistarnámið En Martin metur það lítt við bróður sinn og þegar hann biður Thomas um stóra fjárupphæð vegna konserts sem hann ætlar að halda, og fær neitun, verður hann ofsareiður og stelur peningunum úr geymslu Thomasar. Martin, sem er fiðlu- leikari, dreymir stóra drauma um frama á listamannabrautinni, en hún er erfiðari en hann hafði búizt við og því neyðist hann til að gerast hljómsveitarstjóri með gömlum vinum sínum á skemmti stóðum. Honum græddist nú all- mikið fé og hann sendi Thomasi bróðir sínum við og við peninga upp í skuldina gömlu. Martin hafði verið heitbundinn ungri stúlku, Barboru, sem átti heima í Kirchweiler, en orðið fráhverf- ur henni, enda voru framadraum ar hans honum eitt og allt. Hins vegar varð hann ástfangínn af söngkonunni, Irma Seri, sem hafði reynst honum mikil hjálp- arhella og unni honum. Thomas og Barbara fella hugi saman og dag einn fær Martin skeyti um að koma til Kirchweiler og vera viðstaddur brúðkaup þeirra Thomasar og Barböru. Martin og Irma bregðast skjótt við og allt endar í glaumi og gleði, sátt og samlyndi. Mynd þessi er einkar notaleg. Hún er tekin í undurfögru um- hverfi og þar er mikið um ágæta tónlist, sem marka má af því að myndin hefst á hinum fagra fíðlukonsert Mendelsdhns. Hún er einnig dável leikin.Söngkonan Bibi Johns leikur Irmu, Martin Benrath Martin, Helmuth Schneider Thomas og Barböru leikur Gardy Granass, ung og fríð leikkona. Tjarnarhíó: TVÆR KÁTAR KEMPUR MYND þessi er þýzk og gaman- mynd eftir því sem segir í aug- lýsingum og myndskránni. Segir þar frá tveimur sjófönnum í or- lofi. Hefur annar þeirra sett í blöðin fjölda auglýsinga þar sem hann óskar að komast í kynni við konur með væntanlegum hjú skap fyrir augum. Hafa honum borizt fjöldi tilboða með mynd- um af „konuefnunum". Leggja þeir félagar nú af stað til þess að skoða gripina. A því ferðalagi komast þeir í ýms ævintýri. Ligg ur leiðin fyrst frá Hamborg til Köln og þaðan til þorpsins Edel- hofen í Bayern. Komast þeir þar í tæri við áfengissmyglara og svo auðvitað lika ungar og fríðar stúlkur. Verða þeir þarna, óvart þó, til að bjarga smyglurunum undan lögreglunni, en í kvenna- málunum er árangurinn öllu minni og kveðja þeir þorpið slipp ir og snauðir í því efni. Mynd þessi er með lélegri myndum sem ég hef séð um langt skeið. Efni hennar er nauða ómerkilegt og hún er frámuna- lega „dilettantisk" að allri gerð, leiðinleg og illa leikin. Annað hef ég ekki um mynd þessa að segja. Tripolibíó: SLEGIZT UM BORB Þetta er Lemmy-mynd og því vitanlega „hörkuspennandi" svo notað sé eitt algengasta orSið í íslenzkum kvikmyndaauglýsing um. Lemmy er í þetta sinn stadd ur í smábæ í Suður-Ameríku, vegafréfslaus og á flótta undan lögreglu Bandaríkjanna. Honum býðst nú skipstjórastaða á skemmtisnekkju auðkýfings nokkurs og tekur hann boðinu fegins hendi, enda er staðan vel launuð. — En Lemmy kemst brátt að því, að ekki er allt með felldu um ferðir snekkjunnar og að margt er grunsamlegt í hátt- um skipsjhafnar og gesta eig- andans. Er látið í veðri vaka að erindi skipsins sé að leita fjár- sjóðs í skipsflaki á sjávarbotni í Karabizkahafinu, en Lemmy, sem í myndinni nefnist Burt Brickford, kemst að því að kumpánarnir um borð stunda eiturlyfjasmygl. Hann einsetur sér að koma þeim í hendur bandarísku lögreglunnar, jafn- vel þó að það kosti að hann lendi einnig í klóm hennar. Og honum tekst það, en áður hefur mikið verið slegizt um borð, og litlu munaði að hann lenti sjálf- ur í fangelsi. Svo fór þó ekki, en hins vegar fékk hann að laun- um fyrir afrek sitt það, sem honum var meira virði enn allt annað. Mynd þessi er eins og flestar Lemmy-myndir, ærið ósenni- legur samsetningur, en Lemmy er alltaf skemmtilegur og jafn- an líf í tuskunum, þar sem hann kemur við sögu. Skólaslit að StaBarfelli HUSMÆÐRASKOLANUM að Staðarfelli í Dalasýslu var slitið sunnudaginn 22. mai. Sóknar- presturinn, sr. Ásgeip Ingibergs- son í Hammi, söng messu í Stað- arfelskirkju kl. 5 síðdegis. Þá var gengið til skólahússins og hófst þar skólauppsögnin. Forstöðukon an, frðken Kristín Guðmunds- dóttir, flutti aðalræðuna. Lýsti hún starfsemi skólans á liðnum vetri. Alls hafa 25 námsmeyjar notið kennslu í skólanum á þessu skólaári í lengri og skemmri tíma. Heilsufar var miður gott í skól- anum, en að öðru leyti gekk skólastarfið vel. Fæðiskostnaður var kr. 16,50 á dag. — Daginn áður var handavinnusýning náms meyja í skólanum. Þótti hún tak ast með ágætum. Alls voru unnir munir á 9. hundrað. — Hæstar einkunnir við lokapróf hlutu \ ::::mm::: ::::::::::::. niijÍÍÍÍÍÍj j^0^^ |i^iil HnjSKHiU^í! ¦MM&$ iiiiHijÍi IIIIIIIIIHII lllllllllllllllllnllllllllllllll!!! \í*A i :::::::j:::J| ::::::::::::: :::::::: ¦;¦ • Fornleifagröftur Forleifafræðin er hin merk- asta fræðigrein og hefur dreg- ið fram í dagsljósið margt, sem sögur höfðu ekki getið um. Hér á landi hefur forn- leifafræðin varpað Ijósi yfir ýmislegt, sem dulið var eða óljóst í okkar sögu, sem þó er ítarlegar færð í letur en gerist víðast hvar annars staðar. — Margt er þó enn hulið, sem mætti draga fram í dagsljósið, ef fé væri fyrir hendi til að leggja í kostnaðarsaman forn- leifargröft. Átthagaf élögin láti til sín taka — Hér er verðugt verkefni fyrir átthagafélögin, sagði hann. Því er svo farið, að flest um mönnum er sérstök for- vitni á að kynnast fornri sögu síns eigin byggðarlags. Fjár- veiting til fornleifarannsókna er af skornum skammti ár hvert, en ef átthagafélögin tækju sig til og gengjust fyrir fjársöfnun til að stuðla að forn leifarannsóknum hvert í sín- um landshluta eða heimahög- um, kæmi strax skriður á þetta mál, sem vel ætti að duga því til verðugs fram- gangs. Með þessu móti mundu átthagafélögin vinna tvennt: stuðla að því að saga heima- haganna væri grafin úr gleymsku og leggja góðan skerf til almennra vísindaiðk- ana hér á landi. * Hjólreiðamenn vilja vera til Ungur hjólreiðamaður kom að máli við Velvakanda í gær- morgun og kvartaði undan því hve stéttinni væri litill sómi sýndur í umferðinni. — Bíl- arnir taka ekkert tillit til okk- ar og ef við þurfum að beygja eða fara yfir götu, getur það kostað bið langtímum saman. Einnig er maður stöðugt á nál- um um að hreinlega sé ekið yfir mann. Okkur finnst við eiga rétt á því að vera á göt- unum engu síður en bílarnir, sagði þessi mæddi hjólreiða- maður um leið og hann kvaddi. Um leið og þessum kvört- unum er komið á framfæri er ekki úr vegi að brýna fyrir mönnum að sýna öðrum mönn um og öðrum farartækjum fullt tillit í umferðinni. Hjól- reiðamenn eru ekki margir hér í höfuðborginni að tiltölu, en þeir þurfa að komast leiðar sinnar engu síður en þeir, sem í bílunum aka. Hugrún Björk Þorkelsdóttir, Hróðnýjarstöðum í Laxárdal, 8,83, og Helena María Ólafsdótt- ir, Melum í Klofningshreppi, 8,79. Við skólauppsögn flutti sér. Ás- geir Ingibergsson ávarp. Einnig töluðu allir fulltrúar skólaráðs- ins, sem þarna voru mættir: Ein- ar Kristjánsson, skólastjóri, Laug arfelli, Elínbet Jónsdóttir, hús- freyja, Innri-Fagradal og Stein- unn Þorgilsdóttir, húsfreyja, Breiðabólstað. Kennarar við skólann voru þessir, auk forstöðukonu: Guðrún S. Jensdóttir, mat- reiðslukennari. Ólöf Hulda Karls dóttir, handavinnukennari. Sig- urveig Ebbadóttir kendi vefnað um tíma í veikindafoarfö/llum forstöðukonu. Skólaráðsmaður var Hilmar Jónsson, Hallsstöðum. Að loknu prófi fóru náms- meyjar og kennaralið í skemmti ' ferð um Breiðafjarðareyjar, Stykkighólm og út í Grundar- fjörð. Leiðsögumaður í sjóferð- inni var Eggert Björnsson, skip- stjóri, frá Arney. Ferð þessi var farin í hlýju vorveðri og varð öllum þátttakendum til ánægju. Leikflokkur a Seyðishrði SEYÐISFIRÐI, 20. júní. — Hér skemmti í gærkvöldi fyrir fullu húsi áheyrenda, Nýtt leikhús und ir stjórn Flosa Ólafssonar, með gamanleik „Astir í sóttkví". Var af þessu hin bezta skemmtun. Hefur leikflokkurinn haft allvíða sýningar hér eystra undanfar- ið. — K. FERDIIMAIMD it Velvakandi átti tal um þessa hluti við mann nokkurn á dög- unum og varpaði hann fram hugmynd, sem fyllilega á skil- ið að henni sé gaumur gefinn. frtp^^J | j \69f6'm^ Co'pýrigM P. I. B. 6o« 6'Co|Sý

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.