Morgunblaðið - 31.08.1966, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 31.08.1966, Blaðsíða 17
' Miðvikudagur 31. ágúst 1966 MORGUNBLAÐIÐ 17 — Jóhann Hafstein Framhald af bls. 14 Niðurstaða og veiðarfæragerð. Tvær eru þær greinar iðnaðar, sem eru nátengdar sjávarútvegi, en teljast þó ekki til þess fislt- iðnaðar, sem talinn er utan hins almenna iðnaðar og ég hefi pví ekki að vikið. Það er niðursuðu- iðna'ður sjávarafurða til útflutn- ings og veiðarfæraiðnaður. Þessi tiiðursuðuiðnaður hefir því miður átt erfitt uppdráttar og veldur þar ýmist annað hvort eða hvort tveggja, markaðserfið- leikar og hráefnisskortur. Til þess að létta undir hefir tollur verið endurgreiddur af vélum „il niðursuðunnar og útflutnings- gjald greiðir þessi framleiðsla ekki, en lægra gjald til Tðnlána- sjóðs. Þrátt fyrir margháttaða aðra fyrirgreiðslu af opinberri hálfu berjast slík fyrirtæki í bökkum og er vissulega leitt til (þess að vita, ekki sízt þegar í Ihlut eiga stór og ný fyrirtæki, sem miklar vonir hafa verið tengdar við, og annars staðar fyrirtæki, sem gætu verið lyfti- stöng atvinnuöflunar í kauptún- um og kaupstöðum, þar sem at- vinna hefir verið ónóg sökum aflabrests og annarra orsaka. Því miður hefir íslenzkur veiðarfæraiðnaður átt erfitt með að festa rætur. Liggja til þess margar orsakir, sem ýtarlegar rannsóknir veiðarfæranefndar, sem falin hafði veri'ð íhugun máls ins, veita niðurstöður um. Efna- hagsmálastofnunin og iðnaðar- málaráðuneytið hafa haft þetta málefni til frekari meðferðar. Ríkisstjórnin íhugar nú úrræði, sem ekki mega lengi dragast, sf þessari atvinnugrein á ekki að verða rutt úr íslenzku atvinnu- lífi. Teldi ég það til mikils tjóns og alvarlegt vandamál islenzks ejávarútvegs. En úrlausn þessa vandamáls nú veltur ekki hvað sízt á gagnkvæmum' skilningi annarra atvinnugreina á þjóð- hagslegu gildi og öryggi, sem ekki verður féfengt að felist í tilveru islenzks veiðarfærai'ðnað- ar. Tollamat iðnaðarins. Það er misskilningur þegar því er haldið fram, að íslenzkur iðn- aður eigi almennt í erfiðleikum vegna tollalækkana, sem hafi verið látnar skella yfir fyrirvara lítið, og iðnfyrirtækin þannig verið látin sæta óeðlilegri sam- keppni erlends iðnvarnings. Lög um tollskrá eru frá 1963, en sú nýja tollskrá fól í sér kerfis- breytingar en ekki afnám vernd- artolla iðnaðarvarnings. Þessum lögum var breytt á næstu þing- um. Tollabreytingar 1964 voru einkum fólgnar í tæknilegum lag færingum og samræmingu tolla á skyldum vörum, er stefndi yfir leitt í lækkunarátt en höfðu í fæstum tilfellum áhrif á iðnað- arframleiðslu innanlands. Breyt- ingarnar 1965 voru til hagsbóta fyrir fðnaðinn, fólu i sér lækkun tolla á vélum til iðnaðarfram- leiðslu. Lækkuðu vélatollar pá almennt úr 35% í 25% og véla- tollar til útflutningsiðnaðar nið- ur í 15% og 10%. Tollabreyting- arnar á síðasta þingi fólu eink- um í sér lækkun tolla á tilbún- um húsum og húshlutum í sam- ræmi við áætlanir um lækkaðan byggingarkostnað. Þó að tolla- breytingar hafi sumstaðar tor- veldað samkeppni íslenzks iðn- aðar, þar sem lækkaðir hafa ver- ið mjög háir tollar á fullunnum vörum, má ætla, að tollalækkan- ir til hags fyrir i'ðnaðinn vegi þar fyllilega á móti. Allt annars eðlis er aukið inn- Lutningsfrelsi, sem að sjálfsögðu snertir samkeppnisaðstöðuna, en um leið nýtur iðnaðurinn enn að mestu óbreyttrar og mjög mik- illar tollverndar. Tollverndin er hins vegar á afmarkaðri sviðum en menn hafa yfirleitt gert sér grein fyrir og því ekki eins við- urhlutamikið fyrir iðnaðinn al- mennt, að létt sé á henni eins og sumir álíta. Ríkisstjórnin hefir gert fyrir- svarsmönnum iðnaðarins ljósa grein fyrir því, a'ð hverju kynni að stefna um lækkun tolla. Gerði ég ýtarlega grein fyrir þessum vandamálum á ársþingi iðnren- enda í apríl sl. og get vitnað til þess. , Menn verða að hugleiða, að í heimi lækkandi tolla og frjálsra viðskipta eigum við ekki ann- arra úrkosta en fylgjast með, hvort sem við gerumst beinir þátttakendur í bandalögum eða samningum við aðrar þjóðir eða ekki. Almenningur hér á landi, sem í sívaxandi mæli leggur land undir fót með ferðalögum til út- landa, lætur ekki bjó'ða sér að vera hvað vöruverð snertir lok- aður innan íslenzkra tollmúra. Smygl og óheiðarleg viðskipti yrðu óviðráðanleg og almenning- ur yrði að búa við almennt hærra vöruverð, sem mundi eðli- lega knýja á um hærra kaup- gjald og þar með vaxandi verð- b'ólgu, sem aftur kæmi iðnaðin- um í koll og eyðilagt tilveru og vaxtarmöguleika hans. Sjálfs- skaparvítin væru þannig óhindr- u'ð að verki. Jafnfætis öðrum atvinnuveg- um Hitt er eðlilegt, að iðnaðurinn hlýtur að gera kröfu til þess, að hann standi jafnfætis öðrum at- vinnuvegum við aðgerðir þings og stjórnar, sem eru afleiðing verðbólgu eða til þess að hefta vöxt verðbólgu og hafa stjórn á þróun efnahagsmála. Aðalatriðið er, að hinar ýmsu stéttir og atvinnugreinar skilji a'ðstöðu hverra annarra nægjan- lega, til þess að frá árekstrum og misrétti verði forðað, enda bresfi þá heldur ekki skilning stjórnvalda. Iðnaðurinn verður að mega treysta því, að í þessum efnum verði hann ekki hlunnfarinn, en hann á heldur ekki að krefjast sér til handa verndar, sem felur í sér misrétti gegn öðrum og þjóðfélagslegt óhagræði. Eg tek enn fram, að ég vil á engan hátt gera lítið úr erfiðleik- um, sem við hefir verið aö glíma og við blasa. En ég fæ ekki bet- ur séð en iðnaðurinn hafi brugð- izt vel við hlutskipti sínu í þjóð- arbúskap okkar og margvíslegir möguleikar til hagsbóta séu fyrir hendi. Eg ber engan kvíðboga fyrir því, að framtíðarmöguleik,- arnir verði ekki nýttir til hins ýtrasta á grundvelli þeirra sam- taka og félagslegs þroska iðnrek- enda og iðnaðarmanna, sem fyrii hendi eru, i samvinnu við opin- bera aðila, sveitarstjórnir, ríkis- stjórn og löggjafarvald í skjóli gagnkvæms skilnings og trausts. Framkvæmdaþrek, áræði, hug- vit og bjartsýni einstaklinganna er sá hornsteinn, sem allt hvílir á. Tðnsýning sú, sem nú verður opnuð, mun bera iðnaðinum vitni, eftir því sem verða má á slíkum vettvangi. Það séu mín lokaorð, að ís- lenzkur iðnaður sé og verði þess rnegnugur i samtíð og framtíð að leggja fullan hlut í þjóðarbú landsmanna, að hann búi einstakl ingum og fjölskyldum betri hag og veiti komandi kynslóðum lít- illar en ört vaxandi þjóðar meira öryggi en ella væri um góða af- komu, blómlegt atvinnulíf, vax- andi menningu, — um farsæla framtíð. Tðnaðarmönnum, iðnverkafólki og iðnrekendum óska ég heilla með Iðnsýninguna 1966. IQNlSYNINGlN w Orlofsdvöl í Laugagerðisskóla VIÐ VORUM 46 konur, sem lögðum af stað á sólbjörtum júlímorgni áleiðis vestur á Snæ- fellsnes. Það var fyrsti hópur- inn sem fór þangað á vegum or- lofsnefndar á þessu sumri en fleiri komu á eftir. Allar höfð- um við hugað gott til að dvelja nokkra daga á þessum skemmti- lega stað og við urðum ekki fyrir vonbrigðum, hjálpaði margt til þess, gott veður, fag- urt umhverfi og aðbúð öll eins og bezt varð á kosið. Fyrirliði þessa hóps var frú Herdís Ásgeirsdóttir, formaður orlofsnefndar, en hún hefur mest og bezt barizt fyrir fram- gangi þessa máis, þ.e. orlofi húsmæðra. Við íslenzkar konur stöndum í ómetanlegri þakkar- skuld við hana fyrir störf henn- ar á þessum vettvangi svo i'g aðrar konur, sem lagt hafa þessu málefni lið. Það má með sanni segja, að þessir orlofsdagar hafa ekki sið- ur verið andleg en líkamteg heilsubót. Má það þakka frú Herdísi, en hún er einstök kona, og til þess sköpuð að gegna hlut- verki sem þessu. Það var ánægju legt, hve góð stemmning ríkti á kvöldvökunum (voru þær hafðar á- hverju kvöldi) og að allar gátu verið með. Ýmislegt var til skemmtunar og lögðu konurnar sjálfar nokkuð af mörkum. Lesin voru upp lióð og sögur og sagt frá liðnum at- burðum. Þá var leikið smáleik- rit eftir Hugrúnu skáldkonu og þótti það takast prýðilega. í lok hverrar kvöldvöku voru svo sungnir sálmar og flutt bæn. Einnig kom frú Anna Guð- mundsdóttir leikkona í heim- sókn og dvaldi hjá okkur 2 daga og skemmti með upplestri og látbragðsleik. Þótti það hin bezta skemmtun. Skólastjórinn HALDIB VID HINUM FAGRA SÓLBRÚMA HÖRUMDSLIT OC NOTIO rRÁCOPPERTONE geru* yður f allega og jafn brúna á 3 til 5 tímum. Ver yður einnig gegn ^í^ sólbruna. „quíck tanning" undraefnið, sem gerir yður fallega liruu, jafnt inni, sem úti, er framleitt af COPPERTONE. Q. T. er einí sólaráburðurinn í heiminum, sem hægt er að nota í sói eða án sólar. ^ INNI — gerir yður brún á einni nóttu. -j^ ÚTI — gerir yður enn brúnni og verndar um leið gegn sólbruna. * ENGINN LITUR — ENGAR BÁKIR. Q. T. inniheldur enga liti eða gervi- efni, sem gerir húð yðar rákótta eða upplitaða. Q. T. inniheldur nærandi og mýkjandi efni fyrír húðina. Q. T. gerir allan líkamann brúnan og verndar einnig gegn sólbruna. Q. T. gerir þá hluti líkamans, sem sólin nær ekki tií. fallega brúna. Um leið verndar sérstakt efni í Q. T. húðina fyrir brunageislum sólarinn- ar. Notið hið fljótvirka Q. T. hvenær sem er — það er ekki fitugt eða oliukennt. M* LOTION BY COPPERTONE er framleitt af COPPERTONE. á staðnum, Sigurður Helgason, sýndi skuggamyndir frá Snæ- fellsnesi og ságði frá örnefn- um, en þau eru mörg á þessum slóðum. Ennfremur messaði sóknarpresturinn, séra Árni Pálsson, hjá okkur. Einn daginn var farið í ferða- lag um Nesið. Var leiðsögukona með í bílnum. Komið var á merkustu staði, m.a. var komið að Staðarstað og kirkjan þar skoðuð, en hún mun vera með fallegri sveitakirkjum. Stanzað var við Arnarstapa, en þar eru mikil og sérkennileg náttúru- undur, sem kunnugt er. Þá var ekið til Ólafsvíkur en viðstaða var þar stutt. í baka- leiðinni var svo komið að Búð- um og þar drukkið kaffi. Þó að Reykviskar húsmæður i orlofsdvöl í Laugagerðisskóla á Snæfellsnesi veðrið væri ekki sem ákjósan- legast þennan dag var ferðin samt skemmtileg, og þegar kom- ið var heim í skólann að kveldi, voru allir ánægðir með daginn. Ekki get ég skilið svo við þetta greinarkorn að ég minnist ekki á ráðskonuna og hjálparlið hennar. Var matargerð öll og framreiðsla í einu orði sagt með með ágætum „og þeim til mikils sóma. Allir hljóta að viðurkenna að góður matur og vel fram- reiddur er ekki lítill ánægju- auki. Síðasta kvöldið drukkum við svo kveðjukaffi. Var sú stund okkur hin ánægjulegasta. Ég veit að ég mæli fyrir munn allra kvennanna í þessum hópi, þegar ég flyt frú Herdísi hjart- ans þakkir fyrir yndislega og ógleymanlega daga í Lauga- gerðisskóla. Ein úr hópnum. Piltirinn heitir Hreinn PILTURINN frá Þrastahóli í Eyja firði, sem varð undir dráttarvél og sagt var frá í blaðinu i gær heitir Hreinn, ekki Sveinn eins og mun hafa misheyrzt í síma.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.