Morgunblaðið - 11.04.1968, Blaðsíða 12

Morgunblaðið - 11.04.1968, Blaðsíða 12
12 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 11. APRIL 196« Stund hinna stóru sigra Osloborg tjaldaði sannarlega fögrum skrúða fimmtudaginn 28. júní 1951, er þriggja landa keppnin ísland:Noregur, ísland:Danmörk og Noregur: Danmörk hófst. Bislettleikvang urinn var baðaður sólskini, og hvergi sást skýhnoðri á himni. Fánarnir á vallarbyggingunni hjöluðu við stangir sínar, en niðri á leikvanginum var stafa- logn. Áhorfendurnir sem tóku að streyma til vallarins klukku- stund áður en keppni hófst, voru Iétt klæddir. Karlmenn- irnir báru jakka sína á örm- um sér og vöfðu skyrtuermar upp fyrir olnboga. Notalegafór um alla í kvöldblíðunni og all- ir voru í sólskinsskapi, þó eft- irvæntingin leyndi sér ekki. fslenzku íþróttamennirnir voru einnig léttstígir, er þeir hlupu inn á leikvanginn til þess „að mýkja sig upp" fyrir keppnina. Nú var stundin upp runnin, er sýna skyldi um- heiminum, að það er engin til- • viljun að kyndil íslenzkrar í- þróttamenningar hafði borið hátt á stórmótum síðustu ára. í hverri hreyfingu drengjanna okkar mátti lesa þeirra dýr- ustu ósk — að mega enn einu sinni verða til þess að koma nafni fslands á hvers manns varir og koma milljónum í- þróttaunnenda víða um heim til þess að láta hugann reika til sögueyjunnar nyrst norður í hafi. Og þó að fyrir dyrum stæði tveggja daga erfið keppni var þess ekki langt að bíða að hamingjan léki við íslenzku piltana á Bislett. Sumir sögðu kannski, að heppnin léki við þá. Hafi svo verið var það heppni hins sterka, sem það gerði, heppni þess, sem megn- ar og kann að haga hlaupi sínu eða stökki rétt, þess er skynjar mikilvægi augnabliks- ins í harðri keppni og megnar að bæta við sig örlitlu til við- „bótar, þá er kraftarnir virð- ast þrotnir. Forystu náð. Þannig var það þegar í fyrstu grein í þessari keppni, 400 m grindahlaupi. Þar kepptu Örn Clausen og Ingi Þorsteins- son af íslands hálfu. Örn hljóp vegalengdina í keppni í fyrsta sinn þarna á Bislett. Það var vissulega vogun. En vogun vinnur — og vogun tapar. Örn fór sér í engu óðslega í byrj- un, en seig síðan á og fór fram úr hverjum keppendanum af öðrum. Hann magnaðist til dáða þá er hann sá Inga taka for- ystuna óvænt á beinu braut- inni, áður en hlaupið var hálfn að. En sigurdraumur Inga varði DAGURINN 29. júní 1951 er án efa mesti sigurdagur íslenzkra íþróttamanna. Þann dag unnu íslenzkir íþróttamenn það ó- trúlega afrek að sigra þrjár bræðraþjóðir í landskeppni. Dan- ir og Norðmenn voru sigraðir í frjálsum íþróttum í Oslo og í Reykjavík sigruðu Islendingar Svía í knattspyrnuleik. Þessi dagur, þessir glæsilegu sigrar, mun ávallt eiga heima í safni minnisstæðra atburða, þó af fleiru sé að taka í þess- um efnum, t.d. hin frækna þátttaka Islendinga í Evrópumeist- aramótinu í frjálsum íþróttum í Briisel 1950. Þar áttu sömu í- þróttamenn í hlut og hér verður um f jallað, en þar mættu stjömur til leiks, en í Ósló mætti ísland með fullskipað Iands- lið í 20 greinum og vann lið margfalt stærri frændþjóða með glæsibrag. Síðan þá eru 17 ár liðin; ný kynslóð að rísa upp á Islandi; algjörlega ný kynslóð tekin við á iþróttavöllunum. I von um að einhver hafi gaman af að rifja upp þennan frægðardag, er hér stytt og endursögð frásögn Mbl. af atburðunum í þá daga, ásamt viðtali við Baldur Jónsson vallarstjóra, sem á sérstæða reynslu í sambandi við atburðinn. ATLI STEINARSSON „Og nu har vi Huseby" ríkti dauðakyrrð á pöllunum og allra augu hvíldu á þessum ísl. bergjötni. Kúlan flaug og kliður undrunar og hrifningar fór um mannfjöldann. Á þeim árum var enginn til á Norður- löndum sem gat ógnað Huseby. Slíkur maður fannst ekki í allri Evrópu. Mótlæti. En keppnin var ekki öll dans á rósum fyrir íslendinga. 200 m hlaupið, þar sem reiknað var með gulli og silfri, urðu von- brigði. Haukur Clausen og Hörður Haraldsson voru í eld- linunni. Hörður fékk lélegt við bragð, en sótti á, meðan Hauk- ur hélt forystunni, og hljóp sérlega vel, einkum beygjuna. En um 100 m frá marki gríp- ur hann um lær sér. Tognunin, sem hafði hrjáð hann lengi, á þa erfiðu braut að hlaupa út fyrir hópinn og varð að fara allt út á fjórðu braut, svo illa innilokaður var hann. En þeg- ar þeirri raun var lokið, þá höfðu fáir við Guðmundi Lár- ussyni á fullri ferð, og þó hann réði ekki við Danann Gunnar Nielsen, sá hann örugglega um annað sætið. Vonbrigði blöstu einnig við í langstökki. Örn skellti sér í keppnina þó hann væri mjög þreyttur eftir grindarhlaupið og sáu allir er til þekktu þreytu- merkin. En skapið var óbilandi og hugurinn bar hann í þriðja sætið. Evrópumeistarinn, Torfi Bryn geirsson, var einnig mjög ó- heppinn í byrjun, en tvö síð- ustu stökk hans voru yfir 7 metra — og náði enginn því marki á Bislett þetta kvöld. ¦¦*& ^ Örn Clausen stighæsti maður keppninnar og Skúli Guðmundsson fyrirliði liðsins. ekki lengi. Daninn kom að hlið hans og tók forystuna. Þá hófst þáttur hins skap- mikla ísl. tugþrautarmanns. Er lokið var síðari beygjunnl var hann komínn samsíða Danan- um sem gerði þá örvæntingar- fulla tilraun til að „hrista af sér" þessa óvæntu íslenzku ógn- un frá „byrjanda" í greininni. En þetta hlaup „átti" Örn og var hinn sterki maður þess. Snúruna sleit hann 3 m á und- an Dananum, sem spáð hafði verið sigri. Ingi hlaut brons- verðlaun eftir frábært hlaup. Þeir voru hetjur dagsins — fyrstu hetjur fyrri dagsins. í kjölfarið sigldi hástökks- sigur Skúla Guðmundssonar. Var hann þó spennu þrunginn. Skúli felldi 1.85 í fyrstu til- raun þá er allir aðalkeppinaut- ar hans flugu yfir. Vonbrigðin virtust skammt undan. En ró- legur og fumlaus stökk Skúli örugglega yfir 1.90, það sem engum öðrum tókst. Gullið var hans. „Nu har vi Huseby" Huseby hafði ætíð eitthvert undravald yfir áhorfendum. í hvert skipti sem þulurinn sagði hafði tekið sig upp. Kvalinn haltraði hann síðastur í mark- ið — þessi „öruggi sigurvegari". En Hörður stóð við fyrirheit- in, þrátt fyrir harða keppni og snúran slitnaði á brjósti hans. Guðmundur Lárusson, sem lítt reyndur hljóp þarna 800 m. komst einnig í vandræði. Eft ir fyrri hringinn var hann aft- astur í 5 manna hóp, sem var mjög þéttur, og útlit var fyrir hörkubaráttu. Þarna verða á- tökin að byrja, ef árangur á að nást, — og. nú var Guð- mundur innilokaður. Hann gafst þó ekki upp, heldur lagði Evrópumeistarinn var því á efsta þrepi verðlaunapallsins — eins og vera bar. Svo komu greinar Dana og Norðmanna, 5 km hlaupið og sleggjukastið. Það saxaðist á stigaforskot íslendinga. Mjótt á metunum Úrslitagrein fyrri dags, 4x 100 m boðhlaupið hófst. Stigin stóðu: ísland — Noregur 50—49 ísland — Danmörk 49:50 Noregur — Danmörk 54:45 Taugaspennan leyndi sér ekki Framhald á bls. 31 dug fflOSi SvlUU Illi CÍflraPÍlffflf* 1 &II1ÍIÍ* SlgditHiUI 1JMU9R

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.