Morgunblaðið - 21.09.1968, Blaðsíða 19

Morgunblaðið - 21.09.1968, Blaðsíða 19
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 21. SEPT. 1968. 19 skólalærdóms í æskiu og var hann þó bókhneigður og gpeind- iur vel, enda tókst honum að afla sér þekkingar með lestri góðra bóka, þótt ekki nyti hann skólalærdóms. Minni hans var líka frábært, sem fleiri hans ætt- menna. Snemma varð Lárus að sjá sér sjálíur farborða í lífinu, þá tjó- aði ekki unigmennum að heimta allt af foreldrum sínum eða vandamönnum eins og nú er of algengt, að æskufólk nennir ekki að hugsa sjálft um sína 'hagi, en vill láta aðra hngsa fyrir sig og mata sig eins og hrafnsunga í hreiðri. Ungur stundaði Lárus sjó, meðal annars í Vík í Mýr- dal. Lárus sálugi var tvíkvænt- mt. Fyrri kana hans var Marta Jónsdóttir frá Seljalandi undir Eyjafjöllum. Varð þeim tveggja barna auðið, sem bæði eru nú látin. Eftir fárra ára sambúð dó Marta kona hans. Var það Lár- usi mikið áfall, því hann hafði viðkvæma lund og ríkar tilfinn- ingar. Ekki stóð Lárus einn uppi í lífinu eftir það. I Vík í Mýrdal kynntist hann 'hinni ágætu konu Sigríði dóttur Jóns í Norður- Götum í Mýrdal og lifir hún mann sinn ásamt 6 börnum þeirra, sem öll eru uppkomin Qg hvert öðru mannvænlegra. Auk þess ólu þau upp fjögur barna- börn sín, sem einnig eru öll upp- komin. Má það teljast fágætt af- rek þeirra að ala upp 10 börn á tímum lélegrar atvinnu og dýr- tíðar. Mér er það kunnugt að þau voru ekki rík af veraldar- auði og höfðu ekki ætíð úr miklu að spila. En þau voru þeim mun ríkari af höfðingslund og hjarta- hlýju, er mætti hverjum, sem að garði bar á heimili þeirra. í>að er sá auður, sem aldrei rýrnar, heldur nær hann út yfir gröf og dauða. Sigríður virðist öðrum fremur kunna þá fágsetu list að gera mikið úr litlu, enda er hún ein af hinum ágætustu konum, sem ég hef kynnzt. Fer þar saman dugnaður og hagsýni í hvívetna og á hún ekki langt að sækja það til ættmanna sinna. Mest- alla sambúð þeirra áttu þau heima í Reykjavík og þar kynnt- ist ég þess'um heiðurshjónum. í meira en 30 ár vann Lárus sálugi sem verkamaður hjá Hafnarsjóði Reykjavíkur. Vegna vanheilsu gat hann ekkert unnið tvö síðustu árin, en hann bar vanheilsu sína með æðrulausri karlroennsku. Frá 1942 til 1965 áttu þau heima á Bakkastíg 10 I húsi hafnarinnar. í>ar var oft igestkvæmt og glatt á hjalla. Þar ólu þau upp börn sín og barna- börn. Alsystir Lárusar er frú Jóhanna ekkja Sigmundar Lýðs- sonar á Einfætingsgili í Bitru í Strandasýslu. Þar búa nú tveir synir hennar. Lárus var fríður sýnum, vel meðalmaður á hæð og allþrek- inn og var vel knár á yngri ár- um. Að lunderni var hann „sang- vínskur" ætíð glaður, reifur og gamansamur þótt lífskjörin væru oft erfið. Try.gglyndur var hann þeim, sem hann batt vináttu við. Láius minn — mér finnst tóm- legra að koma til Reykjavíkur, Nýjoi forskrifta- bækur RÍKISÚTGÁFA námsbóka er að gefa út skrifbókaflokk handa barnaskólanemum eftir Marinó L. Sveinsson, kennara. í flokkn- um verða a.m.k. 6 hiefti. Tvö þeirra, 1. og 4. hefti, komu út á sl. ári, en 2. og 3. hefti eru ný- komin út. Hvert hefti er 32 'bls., 21x14,5 sm., að stærð. Ráðgert er að 5. og 6. hefti komi út á næsta ári, og verði 24 síður hvorf og e.t.v. í stærra brotL Fyrstu hefin þrjú eru öll ætl- uð til þess að skrifa í ,nema um þriðjungur 3. beftis, sem er með forskrift til að skrifa eftir í aðra bók. Síðar heftin þrjú verða e\n- göngu með verkefnum til að skrifa eftir í aðrar bækur. Heftin eru öll myndskreyitt af Halldóri Péturssyni listmálara. Prentun annaðist Litbrá h.f. þegar þú ért farinn. Margur mun sakna vinax í stað, þegar þú ert horfinn. Ég vil ljúka þessum fátæklegu orðum með því að biðja algóðan Guð að leiða þig yfir á land lifenda og blessa þig og ástvini þína um tíma og eilífð. Far þú í Guðs friði. Seinesi á Skaga 12. sept. 1968. Þinn vinur og frændi Jón N. Jónasson. Jóhanna Danivals- dóttir — Minning F. 2.2. 1920 D. 16.2. 1968. Jóhanna eða Nanna, eins og hún var ávalt kölluð, fæddist að Litla-Vatnsskarði í austur Húnavatnssyslu. Fore'ldrar henn ar voru: Sturlína Guðmundsdótt ir og Danival Danivalsson Krist jánssonar er bjó að Litlavatns- skarði beggja vegna aldamót- anna. Jóhanna mun hafa verið á níunda ári þegar hún missti móður sína og naut eftir það uppfósturs hjá ættfólki sínu vestur í Hnífsdal. Ung mun hún samt hafa verið er hún fluttist hingað suður, því að tví tug giftist hún Steingrími Páli byggingarmeistara Bjarnasyni. Upp frá því hófust kynni mín af Nönnu þar sem við Steingrím ur vorum bræðrasynir og leik- bræður frá bemsku. Fyrst bjuggu þau á Selvogsgötu í Hafnarfirði og er ég sá þar fyrst þessa ungu konu, hafði hún tengdamóður sína nokkuð við aldur, og sjúka til umönnunar og virtist mér vel fara. Þótt frændskapur okkar Nönnu væri minni en okkar Stein gríms, skorti ekkert á hlýhug hennar, þar að koma og var svo alla tíð. Einn son áttu þau, Káira er líka lærði trésmíði og hóf síð an framhaldsnám við teikningar í Danmörku, nú búsettur í Reykjavík. Þau Nanna og Stein- grímur byggðu sér hús að Álfa skeiði 10 í Hafnarfirði og síðar annað við Reykjavíkurveginn, en er þau voru rétt að flytja þar inn varð Steingrímur bráðkvadd ur, 1. júlí 1955. Slíkt var mjög harkalegt áfall fyrir unga konu sem hafði svo áhyggjufrí notið sólar hins hversdagslega lífs eins og hún sjálf orðaði það Eigi veit ég hvort þessi sál- rænu veðrabrigði hafa veikt líkamsþrótt Nönnu, en víst er, að hún var lengi búin að ganga vanheil til verka áður en hún lagðist á sjúkrahús, en þau urðu hennar heimili síðustu árin, eða þar til hún lézt nú, þann 16. í sjúkrahúsinu í Keflavík eftir langa og þunga þraut, og verð ur til grafar borin frá Fríkirkj- unni í Hafnarfirði í dag kl. 10.30 Svo björt sem brautin var, komu þessir heljar skuggar allir manni því meira á óvart, og ég sem síðustu árin, sé hana aðeins í huga mér brosljúfa, hægláta og hlýja, og svo sem ég vissi að hún tók sinu heimilishruni með hetjulegri ró, reikna ég með, að hún hafi borið sinn sjúkdóms- kross unz yfir lauk. Sé sú skoðun rétt, að menn þroskist lítið á meðlætisdögum og þurfi harðviðri þar til, þá hefir Nönnu ekki verið hlíft við þeim stranga skóla. Um leið og ég votta syni henn ar og öllum vandamönnum mína innilegu samúð, þakka ég líka af alúð samfylgdina, yljandi vin arþelið alla tíð við okkur hjón- in, andblæ, sem gjörir hvern mann betri en ella. Blessuð sé minning hennar. Ingþór Sigurbjs. Ágúst Jósefsson Hinzta kveðja frá leikfélögum F. 8. 8. 1948. D. 12. 8. 1968. Við vorum á síldarmiðunum norður í hafi, er okkur barst sú harmafregn, að Ágúst vinur okkar hafði kvatt þennan heim. Við höfðum vitað, að Ágúst þjáðist af alvarlegum sjúkdómi, en við trúðum, að jafnvel enn, á öld ófriðar og trúleysis, gætu gerzt svipuð kraftaverk og hin helga bók segir okkur frá. Ágúst trúði sjálfur á kraftaverkin og hans einlæga Guðstrú veitti honum ótrúlegan styrk. Þrátt fyrir sjúkleika sinn var hann ætíð glaður, aldrei bar hinn bjarti svipur hans vott um kvíða fyrir hinu ókomna. Þó að samvistarár okkar hafi ekki orðið ýkja mörg, streyma bjartar minningar í hugi okkar, frá áhyggjulausum bernsku-og unglingsárum. Leiðir skildu þó brátt að nokkru. Særinn heillaði okkui bræðurna á Austurgötu 16 og 19, en Ágúst hugði á lengra nám og gekk í Menntaskólann í Reykja- vík. Þar eignaðist hann marga vini, því, hvar sem Ágúst fór, laðaði hann að sér vini með hinni glöðu lund og góðum gáf- um sínum. Við hittumst æ sjaldnar, en þann 15. júní s.l. vorum við allir samankomnir hjá Ágústi til að samfagna honum, er hann fékk ^túdentshúfuna. Ágúst hafði unnið stóran sigur. Allan vetur- inn höfðu veikindin hrjáð hann, en með ólýsanlegum viljastyrk tókst honum að ljúka stúdents- prófunum með prýði. En nú voru líkamskraftar hans þrotnir og þann 12. ágúst tveimur mánuðum síðar, var hann kallaður brott héðan, að- eins örfáum dögum eftir tvítugs- afmælið sitt. Það er þungbært að kveðja góðan dreng, en við minnumst þeirrar trúar, sem Ágúst hafði, og vitum, að þegar okkar tími er upp runninn, mun Ágúst, eins og við þekktum hann, taka á móti okkur á strönd fyrirheitna landsins. Við biðjum góðan Guð að styrkja móður hans og systkin í sorg þeirra. Jónína Einarsdóttir — Minningarorð F. 8/4 ’98, ð. 7/9 ’68 Ertu horfin, brú'ður blíða, bliknuð rós í fögrum dal, búin ertu að starfa og striða, stillta, góða kvennaval, með þér væri ljúft að líða ljóssins inn í dýrðarsal. Fögur er Hlíðin, fagur ljóminn fræga gyllir prýðissveit, hún, sem varð hér vinasóminn, valdi ung hin forna reit, gróðursetti blessuð blómin betri og meiri en nokkur veit. Bærinn hljóðnar, Hlíðin grætur, hnípinn starir þulur fár, vi’ðkvæmt sakna synir, dæflur, sindra um hvarma gullin tár, en Guð kann öllu böli bætur, blessar, græðir öll vor sár. Þökk fyrir síðast, vildis vina, vildi margur segja nú, Guð laun fyrir gestrisnina, gleði þín var sönn og trú, alltaf varstu að hugsa um hina, hitt fór dult, hvað sjálf leiðst þú. Húsfrú, móðir hugum prúða, hjarta þitt var fullt af yl og mig vantar orðsins skrúða öllu því að gjöra ski'l, en gleym-mér-ei þinn grafreit dúða, góða nótt þér bjó’ða ég vil. Kristín M. J. Björnson. N auðungaruppboð Eftir kröfu Hafþórs Guðmundssonar hdl., fer fram naiuð- ungaruppboð að Múlaikaffi við Hallarmúla, hér í borg, miðvikudaginn 25. sept. 1968 kl. 16.30 og verður þar selt: Kaffikanna, peningaikassi, eldavél, 2 steikarapönnur og steikarofn, talið eign Múlafcaffis. Greiðsla við hamarshögg. Borgarfógetaembættið í Reykjavik. N auðungaruppboð Eftir kröfu Ólafs Þorgrímssonar hrl., fer fram nauðung- aruppboð að Timburiðjunni við Mikluhraut/Háaleitis- veg, hér í borg, miðvikudaginn 25. sept. 1968, kl. 15.30 og verður þar seld vökvapressa falin eign Timburiðjunn- ar h.L Greiðsla við hamarshögg. Borgarfógetaembættið í Reykjavík. Nauðungaruppboð Eftir kröfu Þorvaldar Lúðvíkssonar hrl., fer fram nauð- ungaruppboð að Grensásvegi 22, hér í borg, miðvikudag- inn 25. september 1968, kl. 15.00 og verður þar seld plast- prentvél talin eign Iðnplasts h.f. Greiðsla við hamarshögg. Borgarfógetaembættið í Reykjavik. N auðungaruppboð Eftir kröfu Guðjóns Styrkárssonar hrl., fer fram nauð- ungaruppboð að Álfheimum 6, hér í borg, miðvikudaginn 25. september 1968, kl. 10.30 árdegis og verður þar seldur blómakælir taliinn eign Jónasar Sig. Jónssonar. Greiðsla við hamarsihögg. Borgarfógetaembættið í Reykjavík. Nauðungaruppboð Eftir kröfu Ólafs Þorgrímssonar hrl., fer fram nauðung- aruppboð að Súðarvogi 26, hér í borg, mið'vikudaginn 25. september 1968, kl. 13.30 og verður þar selt: Borvél, hjól- sög og jámsög, talið eign Vélsm. Norma s.f. Greiðsla við hamarsihögg. Borgarfógetaembættið í Reykjavík. N auðungaruppboð Eftir kröfu Ólafs Þorgrímsisoinar hrl., fer fram nauðung- aruppboð að Haillarmúla, hér í borg, miðvikudaginn 25. sept. 1968 kl. 17.00 og verður þar selt: Spónskurðairvél og límáburðarvél, talið eign trésm. Meiðs. Greiðsla við hamarshögg. Borgarfógetaembættið í Reykjavík. Nauðungaruppboð Eftir lcröfu Viilhjálms Árnasoniar hrl., fer fram nauð- ungaruppboð að Langholtsvegi 89, hér í borg, miðviku- daginn 25. september 1968, kl. 10 árdegis og verður þar selt kæliborð og peningakassi, talið eigin Holtskjörs h.f. Greiðsla við hamarshögg. Borgarfógetaembættið í Reykjavik.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.