Morgunblaðið - 12.04.1975, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 12.04.1975, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 12. APRlL 1975 t Eiginkona min og móðir okkar EGGRÚN ARNÓRSDÓTTIR andaðist 10 apríl Steingrímur Guðmundsson, Margrót Steingrimsdóttir. Kristjana Steingrlmsdóttir. t Maðurinn minn, faðir, tengdafaðir og afi MAGNÚS JÓNASSON, Norðurbrún 1 verður jarðsunginn frá Fossvogskirkju mánudaginn 14. þ.m. kl. 1:30 •¦•»¦ Kristfn Víglundsdóttir, Vilbogi Magnússon, Rósa Viggósdóttir. Óskar Magnússon og Jóhanna Óskarsdóttir. t Útför eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður og afa JÖRGENC.C. NIELSEN, BorgstaSastræti 29, verður gerð frá Dómkirkjunni mánudaginn 1 4. apríl nk. kl 1 3.30. Guðrún Nielsen, Soffia Nielsen, Guðjón Sigurðsson, Guðrún Nielsen, Gunnar Guðröðarson, Valdemar Nielsen, Fjóla Kristjánsdóttir, Ólafur Nielsen, Ragnheiður Stefánsdóttir, Helga Nielsen, Garðar Jökulsson, og barnabörn t Þökkum innilega auðsýnda samúð og hlýhug við andlát og útför eiginkonu minnar KRISTJÖNU ÓLAFSDÓTTUR, Litlubrekku, Arnarheshreppi, Fyrir hönd barnanna Finnur Hermannsson. t Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug við fráfall og útför UNNAR O. JÓNSDÓTTUR Miðbraut21 Agnes Guðfinnsdóttir Björn Jónsson Guðrún Magnúsdóttir t Þökkum innilega samúð og vináttu við andlát og jarðarför móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, ÞÓRUNNAR FRIÐRIKSDÓTTUR Ijósmóður, Þorkelsgerði, Selvogi. Fyrir hönd vandamanna, Rafn Bjarnason. t Alúðar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og jarðarför, KJARTANS MAGNÚSSONAR fyrrverandi safnvarðar, Eyrarvegi 1 2, Selfossi. Sérstakar þakkir færum við læknum og hjúkrunarliði á Sjúkrahúsi Selfoss, Landakotí og Landspítalanum fyrir frábæra umönnun i veik- indum hans. Maria Kjartansdóttir, börn og tengdabörn, Svava Kjartansdóttir, Óli Þ. Guðbjartsson og börn. t Hjartanlega þökkum við auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og útför, TORFAÞORSTEINSSONAR, vélsmiðs. Sérstakar þakkir færum við Verkstjórafélaginu Þór, forstjóra og forráða- mönnum Vélsmiðjunnar Héðins. Jóna B. Björnsdóttir Auður R. Torfadóttir Hafsteinn Hjaltason Birna Torfadóttir Ásgeir Nikulásson Óli Björn Torfason Stefanía Guðbergsdóttir og systkini hins látna Jón Gíslason fyrrverandi alþingismaður — Minning F. ll.jan. 1896 D. 2. apríl 1975. Hinn 2. þ.m. lézt á Landakots- spítalanum í Reykjavík Jón Gisla- son, fyrrv. bóndi og alþingismað- ur í Norðurhjáleigu I Alftaveri, og fer útför hans fram I dag frá Þykkvabæjarklausturskirkju. • Hann var á áttugasta aldursári, er hann lézt og átti að baki langan og gifturikan æviferil. Verður hann ekkí rakinn hér til neinnar hlítar, þar sem það yrði þá um leið að vera saga okkar héraðs síðustu áratugina. Svo mikinn þátt átti Jón í að móta hana, að það verður ekki að skilið. Jón Gislason var fæddur i Norðurhjáleigu 11. janúar 1896. Foreldrar hans voru hjónin Þóra Brynjólfsdóttir frá Þykkvabæjar- klaustri og Gísli Magnússon hreppstjóri frá Jórvik. Jón hlaut góðar gáfur og gjórvuleik í vöggu- gjöf og ólst upp hjá foreldrum sínum í Norðurhjáleigu ásamt þremur systrum sínum. Hann var í ungiingaskóla i Vik í tvo vetur, 1911—1913, en að því námi loknu tók við skóli starfsins, sem Jón sagðist fyrir fáum árum alltaf vera að læra í, og allir, sem kynnt- ust honum vissu, að það nám bar góðan ávöxt. A unglingsárum vann Jón við búskap í Norðurhjáleigu, en sótti þó einnig vinnu utan heimilis, m.a. sjóróðra og verslunarstörf í Vik. Hann kaus samt stöóu bónd- ans að ævistarfi, því árið 1917 kvæntist hann eftirlifandi konu sinní, Jórunni Pálsdóttur frá Jór- vik, og hófu þau búskap í Norður- hjáleigu árið eftir, 1918, sem í minningum Skaftfellinga er eink- um bundið Kötlugosinu og afleið- ingum þess. Og fáir kynntust því betur en Jón, því hann var einn I hópi þeirra Álftveringa, sem urðu að ríða frá safni sinu undan hlaupinu. Lýsti Jón þvi glöggt, hvernig hlaupið skall á hæla þeirra um leið og þeir komust á öruggan stað i Skálmarbæjar- hraununum, þar sem þeir dvöld- ust fjarri heimilum sínum þangað til úr hlaupinu dró og hvorki þeir né heimaf ólk vissi hvað hinu leið. En þrátt fyrir þetta áfall í upp- hafi var ekki gefist upp, enda slíkur hugsunarháttur fjarri Jóni. Og búskapurinn i Norðurhjáleigu hefur orðið til fyrirmyndar. Jón vildi að vísu halda því fram, að það væri ekki sér að þakka, held- ur sonum hans. Og vissulega varð það hlutskipti þeirra að taka við daglegri umhirðu eftir því sem á hann hlóðust I vaxandi mæli félagsstörf fyrir sveitunga og hér- að. Og hann vildi hvorki láta þakka sér annarra verk né skipta sér af þvi, sem hann treysti öór- um til að leysa vel af hendi. Hitt gat ekki dulist, hvað Jón fylgdist vel með búskapnum og mikill áhugi hans var fyrir honum, þótt hann væri bundinn við önnur störf fjarri heimilinu. Það má segja, að það sé eðlilegt, því að jörðin þar sem maður elst upp og stundar sitt ævistarf, verður svo nátengd manninum sjálfum. En Móðir okkar STEFANÍA MARKÚSDÓTTIR andaðist fimmtudaginn 10 april. Börnin. Jón hafði sérstakt yndi af náttúr- unni og dýralífi hennar, sem m.a. birtist í áhuga hans á veiðiskap. Og ánægja hans af fjöruferðum, sem hann reyndi að taka þátt í þegar færi gafst, mun ekki ein- göngu hafa verið bundin við von- ina um góðan reka. Það var því áreiðanlega ekki vegna áhugaleysis á búskapnum, sem starfsvettvangurinn varð við- ari, heldur vegna þess trausts, sem sveitungarnirogaðrir, sem til þekktu, báru til hans. Arið 1928 var hann kosinn oddviti Alfta- vershrepps og fóru þá i hönd kreppuárin, sem urðu mjög þung í skauti. Gegndi Jón þvl starfi þá um 8 ára skeið, uns afkoma fólks fór heldur að lagast aftur, en baðst þá undan endurkosningu, enda tók hann nærri sér inn- heimtu sveitargjalda hjá sveit- ungum sinum, sem bórðust i bökkum f járhagslega. En hann var aftur kosinn odd- viti 1944 og gegndi þá starfinu, meðan heilsan leyfði til ársins 1973. A sama timabili var hann sýslunefndarmaður og við starfi hreppstjóra tók hann af föður sín- um 1947. Arið 1933 verður hann endur- skoðandi Kaupfélags Skaftfell- inga. Þeim félagsskap hafði hann náin kynni af frá bernsku, þvi að faðir hans var einn af forgöngu- mönnum að stofnun kaupfélags- ins og stofnfundurinn var hald- inn í Norðurhjáleigu, þegar Jón var 10 ára gamall. Jón var líka einlægur samvinnumaður, enda voru fjölmörg störf, sem aðstæð- urnar kröfðust, að menn leystu með samstarfi i þessu fámenna sveitarfélagi — umgirtu af stór- fljótum og eyðisöndum — einnig góður skóli á því sviði. Að hans mati voru samvinnufélbgin óflugt tæki til að létta mónnum lifsbar- áttuna og algerlega ómissandi í fámennu héraði, en þau mættu samt ekki draga úr sjálfsbjargar- viðleitni manna, því að hann gerði kröfu til að hver og einn væri trúr í starfi sínu og rækti það vel. Gat hann verið þungorð- ur um þá, sem honum fannst ekki gera það. Jón var endurskoðandi kaupfélagsins í 40 ár og á þeim tíma sóttur til ráða um allar mikil- vægar ákvarðanir félagsins. Þá var hann endurskoðandi Slátur- félags Suðurlands frá 1951, en var áður byrjaður að vinna við kjöt- vigtun i sláturhúsi þess í Vík og hélt þeim störfum báðum meðan heilsan leyfði. Jón Gíslason var alþingismaður Vestur-Skaftfellinga 1947—1953. Hann rifjaði stundum upp góðar endurminningar frá veru sinni á t Þökkum innilega auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og útför, móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, JÓNU S. BJARNADÓTTUR frá Dynjanda. Börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn. Alþingi, en mesta ánægju kvaðst hann hafa haft þar af þvi að vinna að framgangi laga um verðjöfnun á oliu og bensfni, sem hann beitti sér fyrir og var stórt skref í þeirri byggðastefnu, sem nú er talað um. A.m.k. er erfitt að sjá, hvern- ig Vestur-Skaftfellingar hefðu átt að komast af án þeirrar lagasetn- ingar. A Búnaðarþingi sat Jón frá 1954—1972 og átti sæti I sauðfjár- sjúkdómanefnd um margra ára skeið. Hér hefur I stuttu máli verið drepið á nokkur félagsmálastbrf Jóns Gfslasonar, en mörgu yrði við að bæta, ef sú upptalning ætti að vera tæmandi. Þetta segir þó skýrt þá sögu, að hann hefur oft orðið að treysta á góða aðstoð konu sinnar. Þær voru margar stundirnar, þegar umsjá heimilis- ins lenti á henni og margir sóttu þau heim og þágu góðan beina. Jón hætti búrekstri fyrir allmörg- um árum, en þau hjónin bjuggu áfram í íbúð sinni í Norðurhjá- leigu, þangað tii Jón var fluttur á sjúkrahús fyrir nokkrum vikum, þegar kraftarnir voru þrotnir. Þau hjónin eignuðust 13 börn, eitt andaðist nýfætt en hin eru: Þórhildur, gift Kjartani Sveins- syni símaverkstjóra, Kópavogi; Júlíus, bóndi, Norðurhjáleigu, giftur Arndisi Salvarsdóttur; Gisli afgreiðslumaður, Reykjavík, giftur Svövu Jóhannesdóttur; Pálína, gift Ragnari Bjarnasyni vélstjóra, Vestmannaeyjum; Böðvar, bóndi, Norðurhjáleigu; Sigurður, bóndi, Kastalabrekku, Asahreppi, giftur Steinunni Sveinsdóttur; Guðlaugur, bóndi, Voðmúlastöðum, A-Landeyjum, giftur Sæbjörgu Tyrfingsdóttur; Jón, járnsmiður, Reykjavik, gift- ur Guðrúnu Jónsdóttur; Fanney, gift Hergeiri Kristgeirssyni lög- regluþjóni, Selfossi; Sigrún, gift Stefáni A. Þórðarsyni bónda, Höfðabrekku, Mýrdal; Sigþór, bóndi, Ási, Asahreppi, giftur Gerði Oskarsdóttur; Jónas, bóndi, Kálfholti, Asahreppi, giftur Sigrúnu Isleifsdóttur. Að leiðarlokum munu rifjast upp fyrir þeim mörgu, sem kynnt- ust Jóni Gíslasyni, endurminning- ar um ánægjulegar samveru- stundir með honum. En efst í huga hlýtur þó að verða þakklæti. Vestur-Skaftfellingar þakka fyrir óeigingjörn störf hans í þeirra þágu um áratuga skeið. Samvisku- semi og hyggindi hans tryggðu það, að hverju málefni þeirra, sem hann tók að sér, var vel borg- ið. Og það lýsir manninum vel, að í hinni hörðu stjórnmálabaráttu, sem hann tók þátt í, var það helst fundið að störfum hans, að hann hugsaði of litið um að auglýsa sjálfan sig. Hann vildi heldur láta verkin tala, en hafði andúð á öllu skrumi. Nú er þessi ágæti fulltrúi íslenzkrar bændastéttar, horfinn en minningin lifir um góðan dreng. Kynni okkar Jóns voru náin á tveimur síðustu áratugum ævi hans við samstarf að félagsmál- um. Þau voru mér ómetanleg og ég vil færa bestu þakkir fyrir þau og vináttu hans við heimili mitt. Ég sendi eftirlifandi eiginkonu, börnum og óðrum aðstandendum innilegar samúðarkveðjur. Jón Helgason. Útfaraskreytingar blómouoí Groðurhusið v/Sigtun simi 36770

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.