Morgunblaðið - 13.05.1978, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 13.05.1978, Blaðsíða 26
26 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 13. MAI 1978 t Utför VALOIMARS SVEINBJÖRNSSONAR, fyrrvorandi leikfimikennara veröur gerö frá Fríkirkjunni í Reykjavík miövikudaginn 17. maí n.k. kl. 13.30. Blóm afbeöin, en þeir sem vildu minnast hins látna láti góðgeröarstarfsemi njóta þess. Herdít Maja Brynjólftdóttir. t Faöir minn, BENEDIKT VIGGÓSSON, harskeri, er látinn. Útförin fer fram frá Fossvogskirkju þriöjudaginn 16. maí kl. 10.30 f.h. Fyrir hönd systkina hans og annarra ættingja, Guorún Jóhanna Benediktsdðttir. t Eiginmaöur minn, faöir, tengdafaðir og afi, HARALDUR OLAFSSON, fyrrverandi akipetjóri, Hrafnistu, Hafnarfirði, verður jarösunginn frá Dómkirkjunni þriðjudaginn 16. maí kl. 13.30. Ásta Ólafsson, Mulda Haraktedðttir, Helgi Þorkelsson, Grétar R. HaraMsson, og barnaborn. t Eiginkona mín, móöir okkar og tengdamóöir, LAUFEY EIRÍKSDÓTTIR, Braedratungu 34, andaðist í Borgarspítalanum fimmtudaginn 11. maí. Barði Jðnsson, börn og tengdadœtur. t Innilegar þakkir fyrir auösýnda samúð og vinsemd viö andlát og útför konu minnar, móður okkar og ömmu, ÁSTU DÓROTHEU JÓNASDÓTTUR, Eyri, Eskifiroi. Ari Hallgrimsson, Hallgrímur Arason, Una Bjarnadóttir, Klara Aradðttir, Frank Locklear og barnabðrn. t Innilegar þakkir fyrir auösýnda samúð viö andlát og jarðarför lööur okkar, tengdafööur og afa, JÓHANNESAR LAXDAL. Fyrir hönd ættingja, Guðrún Laxdal, Magnús Arnfinnaton, Guðmundur Laxdal, Sigríour Sigurðardóttir, Settelja Laxdal, Hðrður Guðmundsson og barnabörn. t Hjartans þakkir fyrir samúö og hluttekningu við andlát og útfðr, GEORGS SIGURJÓNSSONAR. Ásta Bjarnadðttir, Elsa Georgsdóttir, Bjarney Georgtdóttir, Jóhanna Georgsdóttir, Sigurjón Óskar Georgston, og aðrir vandamenn. t Þökkum innilega auösýnda samúö og vinarhug viö andlát og jaröarför, MAGNÚSAR BJÖRNSSONAR, bónda, Svínabökkum. Sigríður Ásgrímsdóttir, börn og aðrir vandamenn. Lokað mai á Þriðjudaginn 16. vegna jaröarfarar Guömundar Löve framkvæmdastjóra. Öryrkjabandalag íslands. Hátúni 10. Guðmundur Löve Minningarorð Sú harmafregn barst mér hinn 3. maí að vinur minn og náinn samstarfsmaður um áratugi, Guð- mundur Löve, hefði andast þá um eftirmiðdaginn úti í Kaupmanna- höfn. Dagana áður en hann lést, hafði hann sem stjórnarmeðlimur setið ársfund Evrópudeildar alþjóða endurhæfingarsambandanna og dvaldi að starfi loknu á heimili sonar síns Leós í Kaupmannahöfn. Guðmundur, sem var sonur hjón- anna Sophusar Carls Löve fyrrver- andi skipstjóra á ísafirði og konu hans Þóru Guðmundu Jónsdóttur, fæddist í Reykjavík hinn 13. febr. 1919. Hann ólst upp á ísafirði og lauk prófi frá Gagnfræðaskóla ísafjarðar. Hann hugði á fram- haldsnám en áður en til þess kæmi, þá fór að bera á byrjunar- einkennum berklaveiki hjá honum og 17 ára eða i ársbyrjun 1936 var hann lagður inn á sjúkrahús Hvítabandsins vegna berkla- brjóstshimnubólgu. Þaðan lá leið hans á Reykjahæli í Ölfusi, þar sem hann var sjúklingur í nærri 2 ár einkum vegna útvortisberkla. Þar kynntist Guðmundur hinum þekkta lækni Óskari Einarssyni, sem þá var yfirlæknir Reykjahæl- is. Með þeim tókst vinátta er hélst meðan báðir lifðu. Óskar taldi kjark í unga manninn og hvatti hann til þess að nota hverja stund, er gæfist á milli sjúkdómskast- anna til lærdóms og undirbúnings undir ævistarfið. Árangurinn varð sá að Guð- mundur hóf nám í Kennaraskóla íslands er hann útskrifaðist af Reykjahæli. Á námstímanum varð hann að leggjast tveisvar inn á Kópavogshælið vegna berklanna og einu sinni inn á Vífilsstaðahæli, en kennaraprófi lauk hann 1941. 1941 og 1942 kenndi hann við Austurbæjarskólann, en 1942 var hann lagður inn á Vífilsstaðahæli vegna iungnaberkla. Þaðan út- skrifaðist hann og tók til starfa, en 1944 var hann lagður inn á Kristneshæli, enn vegna berkl- anna, þaðan fór hann í Vífils- stæðahæli og í maí 1945 kom hann sem vistmaður að Reykjalundi. Þar dvaldi hann í um það bil 1 ár og fór þaðan beint til starfa sem skrifstofustjóri og félagsmálafull- trúi SÍBS. Því starfi gegndi hann með sóma og miklum árangri uns hann 1961 var ráðinn fram- kvæmdastjóri nýstofnaðs Öryrkja- bandalags íslands. Við komuna til SÍBS hafði Guðmundur mjög sérstæðan undirbúning undir það t Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaöir, afi og sonur, BALOUR I. ÚLFARSSON, Þjórsargötu 7, verður jarösunginn frá Dómkirkjunni miðvikudaginn 17. maí kl. 13.30. Ingibjörg Hjálmartdóttir, Stefanía Baldurtdóttir, Hjalmar Baldursson, Gunnar Baldurtton, Skaaringur Baldurtton, Margrét HalMorsdóttir og barnaböm. Haraldur Þorvaldsson, bóra Baldursdóttir, t Faðir okkar, tengdafaöir og afi, ÞORLÁKUR GUDMUNDSSON, fyrrverandi skðsmiður, veröur jarösunginn frá Fossvogskirkju miðvikudaginn 17. þ.m. kl. 3 e.h. Bðrn, tengdabðrn og barnabðrn. Innilegar þakk t ir færum við öllum þeim er sýndu okkur samúð og vinarhug viö andlat og útför móöur okkar, tengdamóöur og ömmu. VILBORGAR JÚLÍÖNU GUÐMUNDSDÓTTUR, frá Seyðisfirði. Óskar Magnússon, Sigríður Halldðrsdðttir, Vilhelmína Magnútdóttir, Guðmundur Guðmundsson, Oddný M. Waage, Kjartan Waage, Guðný Magnútdóttir, Vilberg Vilbergsson, Gunnar Magnússon, Gíslina Þðrarinsdðttir, Ólafur Magnússon, Fríða Valdimarsdðttir, Helga Magnúadðttir, Guðmundur Hermanns, Ottð M. Þorgilsson, Hrefna Magnúsdóttir, og barnabörn. Svandís Gunnarsdðttir, Hannes Jðnsson, t 'Móðir okkar og tengdamóöir, BJÖRNÍNA KRISTJÁNSDÓTTIR, Njálsgötu 32 B, Reykjavík, veröur jarösungin frá Fossvogskirkju þriöjudaginn 16. maí kl. 13.30. Siguröur M. Þorsteinsson, Lára Þorsteinsdðttir, Páll Ólafsson, Magnús Ólafsson, barnabðrn og barnabarnabörn. Ásta Jonsdottir, María Guðmundsdðttir, Erna Guðbjamadðttir, starf sem honum var ætlað að vinna. Hann hafði haldgóða grunnmenntun, en það sem meira var, hann hafði verið sjúklingur á öllum berklastofnunum landsins. Hann nauðþekkti aðstöðu berkla- sjúklinga, umkomuleysi þeirra og erfiðleikar höfðu grópað sig inn í huga hans á löngum samvistar- ferli, og hann hafði gert sér ákveðnar hugmyndir um það hvernig hann gæti orðið að liði. Þegar ég hugsa til upphafs félagsmálastarfs Guðmundar Löve, þá koma mér oft í hug svohljóðandi setningar úr ræðu er Jónas heitinn Þorbergsson flutti við slit þings SÍBS árið 1960. En á einum vettvangi varir þjóðar- sársaukinn enn, á vettvangi mann- legra meina, umkomuleysis og hastarlegra stórslysa. — Megin hamingja samtaka okkar er sú, að okkur hefur verið veittur og varðveittur þessi sársauki. Hann hefir verið leiðarljós og aflvaki samtakanna til hinna stórfelldu afreka og við höfum nú á þessu þingi, gert ráðstöfun til þess, enn meira en áður að opna þeim, sem þjakaðir eru af van- heilsu faðm líknsemdarinnar og fórnarviljans. Tvennt var það, sem Guðmund- ur ræddi gjarnan um á fyrstu starfsárum sínum hjá SÍBS. I fyrsta lagi taldi hann að berkla- fjölskyldur byggju fremur öðrum í heilsuspillandi húsnæði. Þetta byggist á því, að þá var húsnæðis- ekla í Reykjavík og þeir sem lítil efni höfðu bjuggu því oft í bröggum. SÍBS auglýsti eftir upplýsingum um þá sem byggju í lélegu húsnæði. Árangurinn varð sá að í vinsamlegri samvinnu við Reykjavíkurborg tókst á tiltölu- lega skömmum tíma að koma öllum berklafjölskyldum úr bröggunum og í gott húsnæði. I öðru lagi hafði Guðmundi orðið það ljóst, meðal annars af nánum kynnum við sjúklinga, að okkar erfiðu höfuðatvinnuvegir hentuðu ekki veikluðu fólki og þess vegna nýttist oft ekki takmörkuð vinnugeta, enda þótt hún væri fyrir hendi. Til þess að nýta þetta vinnuafl setti SIBS á stofn vernd- aða vinnustofu, Guðmundur Löve var í fyrstu stjórn hennar. í grein er hann skrifaði um þessa vinnu- stofu Múlalund segir hann meðal annars svo: A meðal þeirra, sem í dag teljast öryrkjar, eru fjölda margir, sem gætu afkastað miklu verki, ef þeir fengju starf við sitt hæfi. Sumir þessara manna hafa reynt mánuð- um og árum saman að komast í létta vinnu án árangurs. Þeir hafa því oft misst kjarkinn og sætt sig við að verða að lifa á örorkubótum aðgerðarlausir á heimilum sínum. Þessum mönnum á vinnustofan að geta hjálpað út í lífið á nýjan leik, fyrst með léttri vinnu og síðar með því að koma þeim út í athafnalífið í störf sem þeim henta. Guðmundi var kunnugra um þetta en flestum öðrum þar eð hann hafði þegar hann skrifaði þetta, árum saman starfað að því á vegum SÍBS að útvega öryrkjum vinnu og greiða úr hvers konar félagslegum vandamálum þeirra. Nú breyttust hins vegar tímarn- ir ört, berklaveikin var á hröðu undanhaldi, berklasjúklingum og berklaöryrkjum fór því fækkandi, en stórir hópar annarra öryrkja biðu þeirrar fyrirgreiðslu og að- stoðar, sem SÍBS hafði með aðstoð Guðmundar tekist að veita sínutn meðlimum. Því þróuðust smám saman í huga Guðmundar hug- myndir um bandalag og samvinnu hinna ýmsu öryrkjafélaga sem til voru í landinu. 1960 var samþykkt svohljóðandi ályktun á 12. þingi SÍBS: Þingið ítrekar fyrri samþykkt sína um að stofnað verði lands- samband öryrkjafélaga og lýsir því sem eindregnum vilja sínum að málinu verði hraðað svo sem kostur er á. Þarna kemur fram hugsun Guðmundar orðum klædd. 5. maí 1961 var svo Öryrkja- bandalag íslands stofnað og Guð- mundur Löve ráðinn fram- kvæmdastjóri þess og því starfi gegndi hann til dauðadags.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.