Morgunblaðið - 24.02.1980, Blaðsíða 18

Morgunblaðið - 24.02.1980, Blaðsíða 18
18 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 24. FEBRÚAR 1980 Umsjón: Séra Jón Dalbtí Hróbjartsson Séra Karl Siyurbjörnsson Sigurdur Pálsson AUDROTTINSDEGI Drottinn, éghef nógantíma (eftir M. Quoist) Allir kvarta yfir tímaleysi. Það er vegna þess, aö þeir Ifta lífiö allt of mannlegum augum. Þaó er alltaf tími til aö gera það, sem Guð vill að við gerum, en við verðum að leggja okkur algjörlega í þær stundir, sem hann gefur. „Hafið þvínákvæmlega gát á hvernig þér breytið, ekki sem távísir, heldur sem vísir, notið hverja stundina, þvíað dagarnir eru vondir. Verk) þvíekki óskynsamir, heldur reynið að skilja hver sé vilji Drottins." (Ef. 5,15-17) Ég gekk út, Drottinn. Menn voru á ferð komuogfóru, gengu og hlupu. Allt var á fullri ferð, bílar, strætisvagnar, gatan, borgin. Allir voru að flýta sér, eltast við tímann, spara tíma. Vertu sæll, fyrirgefðu, ég hef ekki tíma. Ég kem seinna, ég get ekki beðið, hef ekki tíma. Ég slæ botninn í þetta bréf, ég má ekki vera aö að skrifa meira. Ég vildí gjarna hjálpa, en ég hef ekki tíma. Ég get ekki þegiö, ég hef ekki tíma. Ég get ekki hugsað, get ekki lesiö, ég er alveg á kafi. Mig langar að biðja, en eg hef engan tíma. Þú skilur, Drottinn, það hefur enginn tíma til neins. Barnið er aö leika sér og hefur ekki tíma. — Seinna. Skólastúlkan veröur að lesa lexíurnar sínar, hefur engan tíma. - Seinna. Ungi maöurinn er á æfingu, hann hefur engan tíma. — Seinna. Ungu hjónin eru að koma sér fyrir ínýju íbúðinni, þau hafa engan tíma. — Seinna. Gömlu hjónin þurfa að gæta barnabarnanna og hafa engan tíma. — Seinna. Þau eru veik, þau hafa ekki tíma. — Seinna. Þau eru að deyja, þau hafa engan... Ofseint! Svona elta allir menn tímann, Drottinn. Þeir fara gegn um þetta líf á hlaupum, þjakaöir, stressaöir og ná aldrei því, sem þeir eru að keppa eftir. Þrátt fyrir allt, sem þeir leggja á sig, vantar þá alltaf tíma. Heilmikinn tíma. Þú hlýtur að hafa misreiknað þig, Drottinn. Einhversstaöar er einhver alvarleg skekkja. Stundirnar eru of fáar. Dagarnir of skammir. Ltfiðofstutt. En þú, sem ert handan tímans, Drottinn, þú brosir að þessari glímu okkar við hann. Og þú veist hvaö þú ert að gera. Þú misreiknar þig ekki er þú úthlutar mönnum tíma. Þú gefur hverjum og einum þann tíma er hann þarf til að gjöra vilja þinn. En við megum ekki missa tíma, eyða tíma, drepa tíma, því að tíminn er dýrmæt gjöf frá þér. Gjöf, sem eyöist. Drottinn, ég hef tíma, nógan tíma. Allan þann tíma, sem þú gefur mér. Árin ævinnar, daga áranna, stundir daganna, allt er það mitt að fylla í rósemi og kyrrð, en fylla á barma og bera fram fyrir þig í bæn, svo að þú úr bragödaufu vatni þeirra megir gera gleöi-vín, eins og forðum í Kana. Drottinn, í dag ætla ég ekki að biöja þig um tíma til að gera hitt og þetta, en ég biö þig um þá náð, að ég fái notað samviskusamlega þann tíma sem þú gefur mér til að gjöra vilja þinn. LIÐANDI ÞJÓNN GUÐSPJALLID í dag sam- kvæmt annarri textaröð fjallar um athugasemdir Jesú við deildu lærisvein- anna um það hver þeirra væri mestur. I ræðu sinni gerir Jesús grein fyrir því að meðal lærisveina sinna egi að ríkja sú regla, að sá sem mestur er verði sá er þjónar. Og hann spyr: Því að hvor er meiri, sá sem situr til borðs eða sá sem þjónar. Jesús sýndi það með ýmsu móti að hann var sá sem þjónaði. Skýrasta dæmið um það var þegar hann þvoði fætur læri- sveina sinna. Eitt af þeim heitum sem Jesús fékk, og á stoð í spámannaritunum, er ein- mitt „hinn líðandi þjónn" Jesús var kominn til þess að ganga veg þjáningar og dauða. Hlutverk hans var þess eðlis að hann þurfti að lítillækka sig. Hann af- klæddist dýrð himnanna og gjörðist maður, tók á sig þjóns mynd, eins og Páll postuli segir um hann, og varð hlýðinn allt fram í dauða, já fram í dauða á krossi. Þjóns mynd Jesú er ákaf- lega merkileg og miklu róttækari en menn oft taka eftir. Á föstu er gott að hafa þessa mynd fyrir aug- um, og leyfa henni að tala til sín. Því líttllækkun Jesú var ekki sýndarmennska, hún var raunveruleg í hæsta máta. Það hefur ver- ið komist þannig að orði, að Jesús hafi farið svo djúpt í niðurlægingu sinni, að hann eins og hafi farið undir okkur synduga menn til þess síðan að lyfta okkur upp úr glötunargröfinni. — Hann tók á sig syndasekt alls heimsins. Hann, sem var saklaus og syndlaus. Var nokkur furða þótt bar- áttan í Getsemane garðin- um hafi verið hörð, þegar það er haft í huga að Jesús vissi hvað hann var að ganga út í . Svitadropar hans urðu ekki að blóðdrop- um nema af því að hann háði hið harðasta dauða- stríð sem háð hefur verið. Hann leit alla synd mann- kynsins frá öndverðu og fram til hins efsta dags og nú var hann að taka þetta allt á sig. Freistingin var mikil að losna við þetta. Og við getum rétt ímyndað okkur hvað freistingarnar hafa sótt að honum í lífi hans og starfi. — En hann sigraði hverja freistingu og hann sigraði óttann og hann gekk inn í hlutverk sitt og fullkomnaði það. Þess vegna er til kristin kirkja í dag. Virðum fyrir okkur þessa mynd frelsarans í dag í upphafi föstunnar og biðj- um góðan Guð að uppljúka alvöru hennar fyrir okkur svo við sjáum að allt þetta gerði hann fyrir mig. Spyrj- um svo: Hvað hef ég gert fyrir hann? Biblíulestur VIKUNA 24. FEBR.-1. MARS Sunnudagur 24. febr. Lúk. 22: 24-32 Mánudagur 25. febr. Jak. 4:1 —10 Þriðjudagur 26. febr. Jak. 1:13-18 Miðvikudagur 27. febr. Hebr. 4:14-16 Fimmtudagur 28. febr. Hebr. 12:1-7 Föstudagur 29. febr. Matt. 16: 21-28 Laugardagur 30. febr. Matt. 12: 38-42

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.