Morgunblaðið - 25.06.1989, Blaðsíða 21

Morgunblaðið - 25.06.1989, Blaðsíða 21
4 MORqUNBLAÐIÐ MENNINGARSTRAUMAR INN 1 A I 25.JÚNÍ.1989_________________________>C ,&l DeLa SoulRA. Pasemaster Mase, Trugoy (yog- hurt afturá- bak, uppá- halds fæða hans) the Dove og Pas- dnuos. Framtíð rap- tónlistarinn- ar? um, skærum litum og blómum og á tónleikum sveitarinnar eru á svið- inu tvær dansstúlkur sem kasta blómum til áheyrenda og tónlistin hefur verið kölluð sýrurap. Þeir P.A. Pasemaster Mase, Trugoy the Dove og Posdnuos, sem skipa De La Soul neita því þó harðlega að þeir séu hippar og segjast vera boðberar nýrrar hugsunar. Þeir skera sig og úr í rapheiminum í klæðaburði og bregða fyrir sig eig- in slanguryrðum í stað þess að taka úr slangursafni raptónlistarinnar sem er mikið að vöxtum. Á plöt- unni gætir ótal áhrifa og þekkja má búta frá Liberace, Johnny Cash, Steely Dan, Sly Stone og Otis Redd- ing, svo eitthvað sé nefnt. Tónlistin ¦ er samt sem áður frumleg og sjálf- stæð, þó það virðist ef til vill þver- sögn. Hún er reyndar öll sett saman ^ á hugvitssamlegan hátt úr tón- bútum, utan radda drengjanna og stöku trommuheila og fjölbreytnin er slík að það er alltaf eitthvað sem kemur á óvart. Félagarnir í De La Soul, segjast ekki telja tónbútun þjófnað, enda sé öll rytmatónlist unnin upp úr sömu grunnhugmynd- um. Þessi nýja plata De La Soul hefur til þess alla burði að ná til poppplötukaupenda ekki síður en rapáhugamanna, enda ein besta og aðgengilegasta rapskífa sem völ er á. Segja má að platan sé samfelld ótrúlega fjölbreytt galsafengin skemmtun, með hápólitísku inn- skoti, s.s. í laginu Ghetto Thang. Eitt lag af henni, Me Myself and I, hefur notið talsverðrar hylli ytra og platan sjálf á eftaust eftir að seljast í stóru upplagi og á það vel skilið. Þegar menn eru svo komnir á bragðið og langar í eitthvað mat- armeira má benda á Pure Righ- teousness með múslímanum Lakim Shabazz; öllu þyngri en litlu síðri. um frá því sem var á plötunum. Þannig má fá sígild verk eins og Double ' Bass með Niels-Henning og Sam Jones á geisla, Something different, þar sem Dexter Gordon blæs með Philip Catherine, Niels-Henning og Billy Higgins, Live at Montm- artre með Stan Gets, fyrrnefnda dúóhljóðritun Lee Konitz og Red Mitchell, Live in Japan þar sem Duke Jordan léikur með Wilbur Little og Roy Heynes o.s.frv. Mjög margir SteepelChase- listamenn hafa leikið á íslandi: Chet Baker, Dexter Gordon, Kenny Drew, Niels-Henning, Stan Getz, Eddie Harris, Duke Jordan, John McNeil, Tete Mon- toliu, Doyg Raney, Horace Parl- an, Arild Andersen, Wilbur Little, Philip Catharine og Ernie Wilkins. KVIKMYNDIR/ Stendur Timothy Dalton sig í Bondhlutverkinu? LEYFIÐ AFTURKALLAÐ eftir Arnald Indriðason Það er Bondár í ár. Sautjánda myndin í myndaflokknum um njósnara hennar hátignar James Bond verður frumsýnd næstu daga í Bandaríkjunum, hún heitir „Licen- ce to Kill" eða Leyfi til að drepa í beinharðri þýð- ingu og hún ætti að duga milljónum aðdáenda langleið- ina fram á næsta Bondár. Breski leikarinn Timothy Dalton tók við stöðu njósnarans af Roger Moore í síðustu mynd og stóð sig feikivel í viðkvæmu pg óvenju hjart- fólgnu hlutverki enda var heimurinn tilbúinn að grilla hann af minnsta tilefni. En heimurinn brosti framan í Dalton og leit á hann með vel- þóknun. Nú er að sjá hvort góðvild- in endist. Var fyrsta myndin byrj- endaheppni eða er Dalton okkar eini sanni Bond? Sjálfur veðja ég á hið síðarnefnda. Nýjasta myndin, sem John Glen leikstýrir að vanda, er svolítið sér- kennileg því nafnið kemur ekki frá Ian Fleming og söguþráðurinn er hinn óvenjulegasti að því leyti að njósnarinn okkar í þjónustu hennar hátignar segir sig úr þjónustunni og leitar persónulegrar hefndar. Eiturlyfjabarón pínir og drepur besta vin Bonds og eiginkonu hans. Af því glæpamaðurinn er maður forkunnarríkur og valdamikill gerir Timothy Dalton í hlutverki James Bonds; leyfislaus en alltaf jafnhrifinn af fjárhættuspili, konum og þurrum martíní. enginn neitt í málinu. Kemur þá til sögunnar maður að nafni Bond . . . James Bond, sem fyrir utan að vera njósnari er fjárhættu- spilari, óforbetranlegur kvenna- maður og sólginn í þurra martíní- drykki — hrista en ekki hrærða. Eða var það öfugt. Bond neitar aldr- ei þessu vant að gegna yfirboðurum sínum og heldur í persónulega hefndarför svo leyfi hans til að drepa er afturkallað. Það átti raunar myndin lengi vel að heita, Leyfið afturkallað („Licen- ce Revoked"), en því var breytt eftir því sem Dalton segir, vegna þess að auglýsingamennirnir og dreyfingaraðilarnir voru ekki vissir um að bandarískur almenningur vissi hvað afturkallað eða „revoked" þýddi. Fyrsta reglan vestra virðist vera: Ætíð skaltu vanmeta banda- rískan almenning. Þótt Bondsögur Flemings séu allar komnar á filmu og heitið sé fundið upp af auglýsingadeildinni en ekki lengur féngið af snjáðri bókarkápu sækja handritshöfund- arnir, Michael G. Wilson og Richard Maibaum (sá hefur unnið við 12 Bondmyndir), enn ýmislegt í smiðju Bondhöfundarins. Þannig nota þeir þætti úr þremur verkum hans í nýju myndina; skáldsögunni „Live and Let Die" frá 1954 og smásög- unum „The Hildebrand Rarity" og „For Your Eyes Onley". Licence to Kill verður sýnd í Bíó- höllinni/Bíóborginni. Gleðilegt Bondár. Ein af nýrri skífunum er komu í þessari sendingu er On the Roll með Ernie Wilkins Alm- ost Big Band. Þeir eru 13 félag- arnir í bandinu, m.a. Jens Wint- her og Jeff Davis á trompeta, Richard Boone á básúnu, Jesper Thilo, Bent Jædig og Jan Zum Worde á saxa, Kenny Drew á píanó og Ed Thigpen á tromm- ur. Ópusamir eru sex og allir eftir Wilkins nema Lover man. Wilkins kom til íslands 1983 og stjórnaði hér stórsveitum og blés í saxafón á minningartónleikum um Gunnar Ormslev. Hann var þekktastur sem útsetjari Count Basie-bandsins en skrifaði líka mikið fyrir Harry James, Tommy Dorsey, Clark Terry og Lionel Hampton. Hann settist að í Kaupmannahöfn árið 1980 og hefur fengið mikið hrós fyrir „Næstum stórsveit" sína. En þó þeir félagar séu aðeins þrettán sveifla þeir tónlistinni af sama krafti og bestu stórsveitir djass- ins. Það sýður á keipunum í Almost Basie þar sem Kenny er í hlutverki gamla greifans. Aft- urámóti ríkir fegurð draumsins í upphafi óðsins til Billy Stray- horns en í millikaflanum láta þeir Jens Winther og Richard Boone gamminn geysa og svo er Ed Thigpen réttur maður á réttum stað í Give the Drummer Some. Lover Man er blásið rösk- lega, svo er að sjálfsögðu blús fyrir Rikka Boone að syngja og skífunni lýkur á A Little Bit of Duke, þar sem Kenny beitir ell- ingtonískum töktum í leik sínum. Stórgóð skífa fyrir alla unnendur sannrar sveiflu. PEUGEOT REIÐHJOL 10 -15% VERÐLÆKKUN h » Q ui u - g o 3 > LjJ u a h 0 UJ u u CL u u FJAllAHJÓL, VEKÐ FRÁ 28.250,- 3 GÍRA KARLMANNS-OG KVENMANNSHJÓL MEÐ DRENGJAFJALLAHJÓL, VERD FRÁ 17.450,- FÓTBREMSU, VERD FRÁ 19.950,- 10 GÍRA KARLMANNSHJÓL, VERÐ FRÁ 18.500,- 12 GÍRA KEPPNISHJÓL, VERÐ FRÁ 31.500,- BMX, 9.600,- ÚTSÖLUSTAÐIR Reykjavík: Sportval, Krínglanni Akareyrí: Skíðaþjónastan Kópavogar: Jöfar hf. Dalvik: Sportvik Kcflavik: Sportvörabóð Óskars Húsavík: Bókaverslun Þórarins Stefánssonar Akranes: Bilver sf. Ísafjörðar: Vélsmlðjan Þór VERTU Á RÓLI Á PEUGEOT HJÓLI JÖFUR HF NÝBÝIAVEGI 2 KÓPAVOGI SÍMI 42600

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.