Morgunblaðið - 14.09.1991, Side 31

Morgunblaðið - 14.09.1991, Side 31
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 14. SEPTEMBER 199Í Ingibjörg G. Högna- dóttirfrá Vestinamm- eyjum - Minning Fædd 23. desember 1904 Dáin 3. september 1991 Ingibjörg Guðrún frænka mín, var svo sterkt tengd Vestmannaeyj- um, að það má líkja lífi hennar við jurt, sem festir rætur á vísum stað, — blómstrar, brosir við sólu og regni og hnígur á hljóðlátan hátt til jarð- ar að hausti. Frá því ég var barn man ég eft- ir henni, sem ungri stúlku á ís- lenska búningnum — með þykkar rauðgullnar fléttur, langt niður á bak — og hvað ég dáðist að henni sveiflandi peysufatapilsinu í léttu dansspori. Ingibjörg Guðrún, eða Imba frænka, eins og ég kallaði hana alltaf, — var dóttir hjónanna Högna Sigurðssonar útvegsbónda og hreppstjóra í Vestmannaeyjum og Mörtu Jónsdóttur. Högni var frá Barkarstöðum í Fijótshlíð, yngstur af 17 börnum þeirra Sigurðar ísleifssonar og Ingi- bjargar Sæmundsdóttur, en hún var systir Tómasar Sæmundssonar Fjölnismanns. Marta Jónsdóttir var frá Eystri- Sólheimum í Mýrdal, yngst 6 barna þeirra Jóns Þorsteinssonar bónda og Ingibjargar Magnúsdóttur frá Kanastöðum í Landeyjum. Móðir Ingibjargar var Guðrún ísleifsdótt- ir, — hún var frá Séljalandi undir Eyjafjöllum og systir Sigurðar ísleifssonar á Barkarstöðum. Þann- ig fléttuðust ættir saman. En Ingi- björg Högnadóttir bar nafn amm- anna beggja og Guðrúnar nafn langömmu sinnar frá Seljalandi. Högni og Marta byijuðu búskap að Seljalandi, en fluttist til Vest- mannaeyja 1901 með tvo syni sína Sigurjón og ísleif. A Þorláksmessu 23. desember 1904 fæddist Ingibjörg einkadóttir og ljúflingur foreldra sinna. Þau þjuggu _ í Baldurshaga, ásamt Agústi Árnasyni kennara og Ólöfu konu hans. Þau áttu 4 dætur. Baldurshagi var stórt og fagurt timburhús með stórri lóð og steypt- um garði umhverfis. Samlyndi og vinátta þessara beggja ijölskyldna var alveg einstæð — sú vinátta er enn við lýði meðal afkomenda. Þarna ólst Imba upp, umkringd fegurð Eyjanna og því sérstæða andrúmslofti, sem þar er að fínna. Imba missti föður sinn þegar hún var 18 ára og var hans sárt sakn- að. Það var 1923 og synirnir giftir og farnir að heiman. En Imba og Marta móðir hennar, (amma mín) bjuggu lengi eftir það í Baldurs- haga. Mæðgurnar voru mjög sam- rýndar, enda var Marta amma með dóttur sinni til æviloka. Ég sóttist eftir því sem barn, að fá að vera hjá þeim í Baldurshaga og fékk stund um að sofa í stóra hjónarúminu á milli þeirra mæðgna. Þá stjönuðu þær við mig og amma sagði sögur og fór með ljóð. Þetta voru sæludagar. Fyrir stuttu talaði ég við Imbu í síma, þá minntist hún á, hvað sólin hefði skinið glatt og verið hlý í gamla daga, þegar þær amma unnu á stakkstæðum hans Árna í Görðum. Ég man að ég fékk að koma með, og á skýra mynd í huga mér af bláum himni, heitri sól — mjallahvítum salt-fiskinum — konur með hvítar skuplur, í ljósum léreftskjólum, berandi fisk á börn- um og raðandi í stórá fallega stakka. Imba giftist 1935 Sigurjóni Sig- urðssyni frá Brekkuhúsi í Vest- mannaeyjum. Þau stofnuðu heimili á Kirkjuvegi 88 og Marta amma flutti þangað með þeim. Siguijón var glæsilegur maður. Hann var formaður og síðar fiskimatsmaður, rak fiskverslun, veiddi lunda við bjargbrún, hafði nokkrar kindur og var fimur sigmaður. Heimili þeirra hjóna tók öllu fram í snyrtimennsku og hreinlæti og hjartahlýjan og ástúðin réði þar rfkjum. Imba tók þátt í að jnrða um kind- urnar og hún reitti lundann með fimum og nákvæmum handtökum, sem unun var á að horfa. Þau höfðu það lengi fyrir sið, að dansa gömlu dansana í eldhúsinu á föstudagskvöldum í þá gömlu góðu daga, þegar harmonikkulögin hljómuðu í útvarpinu. Imba og Siguijón eignuðust tvö börn, Siguijón og Mörtu. Bæði voru þau myndarleg og vel gerð og veittu foreldrum sínum yndi og hamingju. Marta amma dó 1948 á heimili dóttur sinnar í hárri elli, eftir erfið veikindi — þar sem Imba hjúkraði henni með mikilli umhyggju. Þrem árum síðar 1951 urðu þau hjónin fyrir þeirri miklu sorg að missa son sinn Siguijón 21 árs að aldri í flugslysi þegar Gullfaxi fórst með allri áhöfn. Þessa sorg báru þau bæði í bijósti tii dauðadags. Við Ólafur heimsóttum þau hjón- in eitt sinn og vorum óheppin með veður — það var rok og rigning í Eyjum og varla hundi út sigandi. Þá var það sem Imba vann hylli Ólafs með umhyggju sinni og hlý- hug. Sú hylli hefur ekki dvínað með árunum. Átta árum síðar, 1959, missti Imba Siguijón mann sinn. Hún seldi þá húsið að Kirkjuvegi og fór inn á heimili Mörtu dóttur sinnar og tengdasonar Ingólfs Þórarinssonar, að Fjólugötu 4, sem er staðsett í Helgafellshlíðum og sér þaðan yfir allan bæinn og ijallahringinn. Úr glugganum sínum hafði hún horft á Surtsey rísa úr sæ — og æðrulaus fór hún úr Eyjum þegar Heimaeyjargosið hófst. Imba og fjölskylda hennar voru á meðal þeirra fyrstu, sem sópuðu öskuna úr húsi og fluttu heim eftir gos. Þórður Guðmunds son - Minning Fæddur 30. mars 1900 Dáinn 6. september 1991 Með nokkrum orðum viljum við systkinin minnast og kveðja föður okkar. Hann var fæddur í Bjarghúsum, Höfnum, Gullbringusýslu. Foreldr- ar hans voru hjónin Sigurlaug Þórð- ardóttir ættuð úr Fljótshlíð og Guð- mundur Salomonsson ættaður úr Höfnum. Þau bjuggu lengst af á Ragnheiðarstöðum, Höfnum. Auk pabba áttu þau tvær dætur, þær Sigurlaugu og Ragnheiði. Einnig ólu þau upp fósturson, Guðjón Jóns- son. Öll lifa þau bróður sinn og eru nú búsett eða dvelja í Keflavík. . Líf pabba snérist að mestu um að hafa í og á sig og sína. Hann var aldamótabarn (maður) og gerði ekki miklar kröfur til þess sem nú er kallað lífsgæði. Tók ekki þátt í lífskjarakapphlaupi því sem nú allt of margir steypast á höfuðið í. Árið 1925 kvæntist pabbi móður okkar Guðrúnu Hólmfríði Magnús- dóttur frá Staðarhóli, Höfnum. Bjuggu þau þar fyrstu árin, eða þangað til þau byggðu yfir sig lítið, snoturt hús. Húsið nefndu þau Höfn. Þeirra búskapur var í þá tíð nefndur þurrabúð, því engar land- nytjar fylgdu Höfn. Varð því að treysta einvörðungu á það sem sjór- inn gaf. Á stundum var það harð- sótt, til dæmis þegar treysta varð á árar og segl til að komast í fisk, en með komu véla í þessa opna báta léttist róðurinn í þess orðs skilningi. En sjórinn var misgjöfull þá sem nú og oft fékkst lítið fyrir aflann. Varð því að leita annarra fanga, taka hvaða vinnu sem fékkst bæði á sjó og landi. Eftir hveija vetrarvertíð fór pabbi að heiman, oft á síld fyrir Norðurlandi og eitt sinn á norskan línuveiðara og svo á togara. Eftir 21 árs búsetu á Höfnum fluttust foreldrar okkartil Keflavík- ur. Þar byggðu þau hús á Sólvalla- götu 36, í samvinnu við dóttur sína, Auði og tengdason Halldór Jó- haiinsson, sem lést fyrir tæpu ári. Husið í keflavík var einnig nefnt Höfn eins og í Höfnum. Eftir að til Keflavíkur kom vann pabbi við fiskverkun, eða við smíðar hjá bandaríska hernum. Gekk hann til fullra starfa þar til hann varð áttræður. Fyrir tæpum tveim árum lést Guðrún kona pabba, var hún æði iasburða undir það síðasta og var pabbi háaldraður að reyna að aðstoða við heimilishaldið. Nú síð- ustu tvö árin voru honum heilsu- farslega erfið og má segja að það kæmi að miklu leyti í hlut Auðar að annast hann, þangað til hann vistaðist á hjúkrunarheimilið Sól- vang, Hafnarfirði. Eftir að þangað kom annaðist starfsfólk Sólvangs hann með stakri prýði. Kunnum við því bestu þakkir fyrir alla alúð. Þá þjónustu fáum við aklrei fuliþakkað. Einkenni í fari pabba voru æðru- leysi og hugarró, enda alinn upp við að guðs handleiðslu skyldi treyst. Hann sæi um allar okkar þarfir. Við þau vegamót sem nú skilja okkur að, en við eigum öll eftir að fara, óskum við að hinsta ferðin leiði hann á fund horfinna ástvina, sem von hans og trú stóðu til. Guð varðveiti hann. Magnús, Emil, Auður, Guðmundur Kristinn. Tlutcuu* Hcílsuvörur nútímafólks 31 í blíðu og stríðu elskaði hún Eyjarnar og vildi hvergi annars staðar vera. Við fráfall Imbu, sendum við Ólafur samúðai'kveðjur til Mörtu og fólksins hennar. _ Erla Guðrún Isleifsdóttir Ingibjörgu Högnadóttur og manni hennar kynntist ég er ég var sex ára gömul og að byija skóla- göngu í svokölluðum stöfunarbekk við Barnaskóla Vestmannaeyja. Bakhliðin að húsi þeirra við Kirkju- veginn lá í gönguleið minni í skól- ann. Fyrst tók ég eftir stórum og myndarlegum manni með mikið grátt hár og yfirskegg sem var að sýsla við fé þarna við bakhlið húss- ins. Eftir nokkurn tíma gaf hann sig á tal við mig og sagði mér að hann héti Siguijón. Ég stoppaði þarna oft, sleit upp hálfsölnuð grös og reyndi að fá kindurnar til að borða úr lófa mínum en það gekk ekki vel. Þá fékk ég brauðenda með mér að heiman og virtist ég aldrei hafa nóg. Þegar ég sá ömmu Ingi- björgu fyrst var ég á flótta undan skólabræðrum mínum sem eins og stráka var siður stríddu okkur stelp- unum óspart og ég tala nú ekki um að toga í flétturnar á okkur. í þetta skiptið tókst mér að komast inn á lóðina hjá þeim og loka hliðinu á eftir mér svo þeir sáu ekki hvert ég fór. Þar sem ég stóð þarna skjálf- andi með tárin í augunum, kom til mín há og grannvaxin kona. Hún var með ljósrauðar fléttur í hring um höfuðið. Bauð hún mér inn í eldhús, þerraði tárin og gaf mér mjólk og nýbakaðar kleinur. Þarna átti ég eftir að koma oft og fljót- lega tók ég að kalla Ingibjörgu ömmu, og það hef ég gert síðan. Hvernig mér datt þetta í hug veit ég ekki, sérstaklega þar eð hún var nokkrum árum yngri en faðir minn. En það hvað hún var alltaf góð við mig hefur ábyggilega átt sinn þátt í því. Þessari nafngift tók hún vel, og varð það mér mikil ánægja er ég fékk leyfi hennar til að skíra einkadóttur mína í höfuðið á henni. Ég vona að nafninu fylgi sú gæska og kærleikur sem amma sýndi mér og öðrum sem ég þekkti alla tíð. Þegar ég hugsa til baka koma ótal minningar upp í hugann, gjafirnar sem ég fékk frá þeim hjónum, hand- málaður kistill, kommóða og ótal fleiri hlutir, þó held ég að ferðalag út í Stórhöfða með þeim hjónum og fleira fólki, til að vera viðstödd smölun á fénu, hafi verið eitt það eftirminnilegasta atvik úr æsku minni. Það varð frekar lítið úr svefni nóttina áður, svo mikil var tilhlökk- unin. Amma var mjög snaggaraleg og létt á fæti þangað til fyrir nokkr- um árum er hún veiktist og þurfti að ganga undir aðgerð. Hún náði aldrei sömu heilsu aftur og fékk hægt andlát að morgni þriðja sept- ember. Ingibjörg og Siguijón áttu' tvö börn, Siguijón sem fórst með Glitfaxa 31. janúar 1951 aðeins 18 ára að aldri og Mörtu. Marta er gift Ingólfi Þórarinssyni og eiga þau þijá syni Siguijón Inga, Þórarinn og Gunnar Örn. Þeim votta ég sam- úð mína og þakka þeim fyrir að leyfa mér að deila með sér henni ömmu, og aila þá vináttu og tryggð sem þau hafa sýnt mér og fjöl- skyldu minni í öll þessi ár. Megi amma fara í friði. Fríða Einarsdóttir Fatnaóur, búsáhölð oJI. Sérstakt ••• Kostaboð lUÓ eM-lestun Laugav. 116, s. 629030 INNIMARKAÐUR I DAG KL. 14.00 F.M.F. ÞYTUR heldur stór flugsýningu á flugvelli félagsins við Hamranes sunnan við Hafnarfjörð Margt verður til skemmtunar, meðal annars: MÓDELFLUG 4- FALLHLÍFAR- STÖKK 4 LISTFLUG 4- ÞYRLUFLUG HÓPFLUG AUK MARGRA ANNARRA SKEMMTILEGRA FLUGATRIÐA Á ÖLLUM TEGUNDUM FLUGFARARTÆKJA -0 HAMRANES • FLUGSÝNING TIL KEFLAVÍKUR ■ - TIL KEFLAVÍKUR ~7..r Akið sem leið liggur í áit til Krísuvíkur og fylgið skiltunum. AÐGANGSEYRIR: FULLORÐNIR 500 kr. BÖRN 300 kr. mona Tómstundahúsið

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.