Morgunblaðið - 21.05.1996, Síða 41

Morgunblaðið - 21.05.1996, Síða 41
MORGUNBLAÐIÐ SIGURÐUR HJÁLMAR JÓNSSON + Sigurður Hjálmar Jóns- son fæddist á Isafirði 27. mars 1959. Hann lést 7. mai síðastliðinn. Foreldrar hans eru þau Steingerður Jónsdóttir og Jón Karl Sigurðsson. Systkin hans eru Gunnar Þorsteinn, Ragnhildur og Þór- dís. Sigurður hóf ungur að keppa á skíðum og __ varð margfaldur íslandsmeistari á svigskíðum. Fyrsta keppni hans sem að kvað á erlendri grund var ítalska meistaramótið 1975. Hann tók þátt í Ólympíuleikun- um í Innsbruck 1976, en sínum besta árangri náði hann á heimsmeistaramóti í Garmisch- Partenkirchen í Austurríki þegar hann varð í 13. sæti af 102 keppendum og aðeins einn Norðurlandamaður á undan honum. Eftir Ólympíuleikana í Lake Placid í Bandaríkjunum 1980 hætti Sigurður keppni, en sneri sér að kennslu og þjálfun og var það aðalstarf hans á vetrum fram und- ir seinustu ár. Á sumrin var hann veiðivörður og leið- sögumaður við Haf- fjarðará. Meðfram öðrum störfum sín- um fékkst Sigurður nokkuð við inn- flutning og verslun, og í fyrra opnaði hann verslunina Nýhöfn og seldi þar skíða- og útivistar- vörur. Sigurður gekk til sambúðar við Unni Óttarsdóttur 1983 og eignuðust þau soninn Jón Karl. Þau slitu samvistir 1986. Sigurður hóf sambúð með Ólöfu Sigríði Davíðsdóttur 1988 og 23. júní 1991 gengu þau í hjónaband. Börn hennar af fyrra hjónabandi eru: ívar, Ásmundur Órn, Hálfdán Helgi og Lisbet. Utför Sigurðar Hjálmars fór fram í kyrrþey frá Akrakirkju hinn 17. maí síðastliðinn. Æskufélagi minn og vinur, Sig- urður H. Jónsson, er látinn. Við Siggi Bóa kynntumst þegar við vorum sjö ára gamlir. Var ég þá nýfluttur á Hlíðarveg 3 á ísafirði. ( Siggi átti heima á Hlíðarvegi 1. | Kynni okkar Sigga bar þannig að, a að ég, nýfluttur á Hlíðarveginn, " sótti mikið til ömmu og afa í Hafn- arstræti 4. Eitt sinn kom Jón Karl, pabbi Sigga, en hann var umboðs- maður Flugleiða á Ísafirði, með hann með sér í vinnuna. Þeir feðg- ar komu yfir í Hafnarstræti 4 og spurði Jón Karl mig hvort ég vildi leika við Sigga. Upp frá því hófst > vinskapur okkar sem stóð óslitið. Á þessum árum vorum við Hlíð- í arvegspúkar. Siggi hafði stundað ( skíði í nokkur ár. Hann linnti ekki látum fyrr en ég fór með honum á skíði. Mín fyrsta ferð á skíðum var neðst á Andrésartúni og var Siggi skíðakennarinn. Ekki var farið hátt upp í túnið í þetta sinn, aðeins tekin ein beygja, til vinstri. Þolinmæði Sigga var einstök. Sjö ára stóð hann í langan tíma og j reyndi að kenna mér. Dag einn small allt saman og var ég þá að * hans mati tilbúinn til stærri verk- ( efna, sem var Stórurðin. Þar hélt kennslan áfram og stóð hún yfir allan þann tíma sem við stunduðum skíðaíþróttina. Þá strax varð skíða- íþróttin okkar aðaláhugamál. Skíðamótum sem við tókum þátt í fór fjölgandi og fyrsta unglinga- meistaramótið á Akureyri var framundan. Þá strax kom í ljós 1 útsjónarsemi Sigga við að meta ( aðstæður í svigbrautum. Í öllum ^ keppnum fórum við saman að skoða brautirnar. Á þessu móti var ég kominn aðeins á undan Sigga til að skoða þegar hann kallar á mig niður í braut og segir: „Gunn- ar, hérna tökum við eina beygju í gegnum þessa nál meðan hinir taka tvær beygjur.“ Þessi útsjónar- semi Sigga skilaði okkur fyrsta og | öðru sæti í mótinu. Þetta var upp- hafið að mörgum ferðalögum okk- " ar saman innanlands og utan. ( Mér eru sérstaklega minnis- stæðar ferðir okkar til Ítalíu á Andrésar-andarleikana og æfinga- ferð sem við fórum til Austurríkis. Ferðin til Austurríkis kom þannig til að Siggi sá í blaði, sem pabbi hans átti, auglýsingu um skíða- námskeið í Innsbruck. Við linntum ekki látum fyrr en foreldrar okkar ( gáfu leyfi til fararinnar, þó við ( værum aðeins 14 ára. Við vorum i í Austurríki í þijár vikur við æfing- ' ar og keppni. Upp frá þessu var Siggi orðinn einn besti skíðamaður á landinu, þótt ungur væri. Fyrsta unglingalandsliðið var valið og vorum við Siggi ásamt fleirum valdir í það. Framundan voru áframhaldandi æfingar. Þegar Siggi var á elsta ári í unglingaflokki var hann fyrsti ís- lendingurinn til að taka þátt í Skíðalandsmóti íslands þó hann hefði ekki aldur til. Var þetta fyrsta mótið sem við tókum ekki þátt í saman. Ég keppti á unglinga- meistaramótinu á Akureyri sem fram fór á sama tíma. Á því móti sárvantaði mig þann stuðning sem ég hafði haft af Sigga. Nú tóku við stífar æfingar, því árangur Sigga á skíðum var það góður að keppni erlendis var kom- in á dagskrá. Yfír vetrartímann var Siggi mest erlendis við æfíngar og keppni og æfði hann með sænska skíðalandsliðinu um tíma. Alltaf höfðum við samband reglu- lega á þessum árum. Fyrir eitt keppnistímabilið hringdi Siggi í mig og spurði mig hvort ég væri tilbúinn að koma í hjólaferðalag um Evrópu. Ég tók því vel og bjóst við léttu sum- arfríi. En raunin varð önnur. Við hjóluðum 150 km á dag. Eftir 18 daga ferðalag vorum við báðir komnir í gott form. Þennan vetur náði Siggi sínum besta árangri. Eftir að Siggi hætti að keppa gerðist hann skíðaþjálfari og var hann þjálfari landsliðsins um tíma. Hann skipulagði æfingabúðir landsliðsins á Snæfellsjökli. Hann hafði þá samband við mig og bað mig um að aðstoða sig við æfíng- arnar. Með í ferðinni var Ólöf, kona hans. Við áttum þar mjög Erfidrykkjur Glæsileg kaffi- hlaðborð, fallegir salir og mjög góð þjónusta Upplýsingar í síma 5050 925 og 562 7575 FLUGLEIBIR IIÓTEL LOPTLElÍ)1 R MINNINGAR góða stund. Var þetta í síðasta skiptið sem við Siggi skíðuðum saman. Þó árunum hafði fjölgað var sami andinn enn til staðar og þegar við vorum púkar á ísafirði. Æskuárin á ísafírði eru ógleym- anleg. Foreldrar okkar Sigga byij- uðu sama ár að koma sér upp þaki yfír höfðuðið inni í Miðtúni og Sætúni. Sumarið 1968 bjuggum við inni í Skógi fram á haust því nýju hús- in voru ekki tilbúin. Fyrstu snjó- komin voru farin að falla og allar fjölskyldur fluttar úr Skóginum. í sömu vikunni fluttu fjölskyldur okkar inn og nýr heimur blasti við okkur. Margt var brallað og flest sem okkur datt í hug var framkvæmt. Við smíðuðum okkur til dæmis tveggja manna reiðhjól sem vakti mikla athygli. Hjólið var meðal annars flutt fyrir okkur til Reykja- víkur þegar við voram þar í heim- sókn hjá ættingjum okkar og var það notað þar óspart. Einu sinni ákváðum við að stijúka að heiman. Við lögðum af stað en þegar við voram komnir upp að Harðarskála mundi Siggi eftir því að hann átti að ná í Þór- dísi systur sína á leikskólann. Ekki vildi hann gleyma systur sinni. Við hlupum eins og fætur toguðu á leikskólann og voram mættir í tæka tíð til að ná í Þórdísi. Keppnisskapið var alltaf til stað- ar. í kjallaranum heima hjá Sigga settum við upp borðtennisborð. Eitt kvöldið þegar spila átti borð- tennis vora þeir bræður, Gunnar og Siggi, byrjaðir að spila. Ekki fékk ég að spila mikið það kvöldið, því ef Siggi vann eina lotu heimt- aði Gunnar að önnur lota væri spiluð og ef Gunnar vann heimtaði Siggi það sama. Þeir bræður voru miklir keppnismenn. Alltaf litum við upp til Gunnars bróður Sigga og var hann okkar fyrirmynd í mörgu. Agga systir Sigga hafði eitt sinn ásamt vinkonum sínum byggt sér lítinn kofa á leiðinni upp á Selja- landsdal. Þennan kofa höfðum við Siggi hugsað okkur sem bústað yfir veturinn til gistingar þannig að styttra væri fyrir okkar að fara á skíði. Heimilið í Sætúni 1 var mitt annað heimili á þessum árum. Var gott að koma til Steingerðar og fá ískalda mjólk og kex til að seðja sárasta hungrið um miðjan daginn. Með þessum orðum vil ég kveðja góðan vin og félaga í gegnum árin. Vin sem kenndi mér margt. Ég veit að ég á eftir að hitta Sigga aftur þó síðar verði. Ég sendi Ólöfu, konu hans, Jóni Karli, syni hans, foreldram og systkinum og öðrum aðstandend- um mínar innilegustu samúðar- kveðjur. Gunnar Bjarni. Á vetrum var lífíð skíðin. Fyrst á Andréstúninu, ýmsar brautir gerðar, tímataka úr húsinu hans ÞRIÐJUDAGUR 21. MAÍ 1996 41 ...........— ...... < Högna. Gátum í byijun flest aðeins tekið vinstri beygju, æfðum þá hægri þar til hún náðist. Þetta var góður kjami af innri Hlíðarvegs- endanum og Urðarvegsbrekkunni. Þú varst í yngri hluta hópsins en fylgdir hinum eldri fast eftir. Og svo var farið upp í Urð. Dvöldum þar öllum stundum. Við horfðum á og dáðumst að „köllun- um“, þeir vora bestir á landinu og þeir vora fyrirmyndin. Þú varst sem fæddur með skíðin á fótunum og strax með brennandi áhuga. Margir skemmtilegir atburðir renna í gegnum hugann, til dæmis á okkar fyrstu áram í Urðinni, þegar nokkur okkar höfðu fengið ný skíði með stálköntum og sólum en þú varst enn á þeim gömlu. Þá stakkst þú öðra skíðinu í snjóinn og þrýstir á þar til það brotnaði til að fá ný líka. Eða þegar við spurðum Áma Búbba hvað við þyrftum að gera til að verða ís- landsmeistarar. Og svarið kom að bragði, ef við færam hundrað ferð- ir á dag uppundir kletta í efri Urð- inni og skíðuðum niður þá yrðum við örugglega meistarar. Og ferð- irnar urðu ansi margar upp í kletta. Með skíðin á bakinu, gengum allir í röð, skiptumst á í fyrstu ferðinni að ganga fyrstur til að gera þrep í snjóinn, hvfldum okkur á Hvíldar- steininum, sem við nefndum sjálf- ir. Horfðum niður á eyrina, inn í Qörð og út á Djúpið, logn og sól í minningunni. Ög þegar upp var komið, smá fiðringur í maganum, hver hugsaði um sinn stíl á leið- inni niður, vissum af þeim í neðri Urðinni sem horfðu á okkur, okkur fannst það ekki verra, vorum auð- vitað dálítið upp með okkur, þetta var bratt og ekki á allra færi að fara þarna upp. Síðan tók Seljalandsdalurinn við, paradísin. Þríkeppni Harðar, sú fyrsta sem við tókum þátt í, eða firmakeppnin, þar sem settar vora aukasekúndur á þá bestu til að allir hefðu jafna möguleika og við_ fylgdumst spenntir með hverslj mikið var bætt við okkur til að vita hversu góðir við væram orðn- ir. Þannig vora fyrstu sporin þín að glæstum ferli. Þú hafðir ein- staka hæfíleika og vannst að því að ná árangri á þinn rólega en ákveðna hátt. Þegar efri lyftan var komin, skíðaðir þú mest og lengst. Kannski hefur þú þá náð ferðunum hundrað á dag. Lagðir granninn að afburða getu. Með metnaði og mikilli ástundun. Yfírleitt sigrar í öllum mótum í unglingaflokkun- um, fímmtán ára sigurvegari T bikarmóti fullorðinna, íslands- meistari mörgum sinnum. Fórst í keppnisferðalög til útlanda mjög ungur og náðir m.a. besta árangri íslendings á heimsmeistaramóti. Ég þarf ekki að telja meira upp. Þú braust ísinn og gerðir íslenskum skíðamönnum ljóst að þeir geta orðið meðal þeirra fremstu í heim- inum. Þú hélst tryggð við ísafjörð, þrátt fyrir langar fjarverur. Keppt- ir alltaf undir merkjum hans og komst oft vestur, þjálfaðir okkar lið. Böndin vestur brastu ekki og það kunnu ísfirskir skíðamenn að meta. Það er komið að kveðjustund, hún kemur alltof snemma, en hafðu þökk fyrir samverustundirn- ar. Minningarnar geymi ég vel og gleymi ekki. Geir Sigurðsson. • Fleiri minningargreinar um Sigurð Hjálmar Jónsson bíða birtingar ogmunu birtast í blaðinu næstu daga. Opið k1. 13-18 alla virka daga og laugardaga kl. 13-17. Nýbýlavegi 30, Dalbrekkumegin, Kópavogi, sími 564 3555. A GOÐU VERÐI 10% staðgreiðslu afsláttur Stuttur afgreiðslufrestur Frágangur á legsteinum í kirkjugarð á góðu verði Graníl l^MrirÉÉI T1L ALLT AO M MANAOA iiLIJ.lv,vHi-Jil'JJ i TIL 24 MAIUACM | HELLUHRAUN 14 220 HAFNARFJÖRÐUR SÍMI: 565 2707

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.