Morgunblaðið - 06.10.1998, Page 44

.+ 44 ÞRIÐJUDAGUR 6. OKTÓBER 1998
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
+ Siggeir Vil-
hjálmsson fædd-
ist í Hafnarfirði 15.
júní 1912. Hann lést
í Seljahlíð, Reykja-
vík, 29. september
síðastliðinn. Guð-
mundur Siggeir var
sonur hjónanna
Jónínu Jónsdóttur,
f. 26.3. 1880, d. 1.3.
1964, dóttur Jóns
Þórðarsonar, út-
vegsbónda og Val-
gerðar Gamalíels-
dóttur að Þorkötlu-
stöðum í Grindavík
og Vilhjálms Geirs Gestssonar,
sjómanns, f. 20.9. 1872, d. 16.10.
1933, sonar Gests Gamalíelson-
ar bónda að Skúfslæk í Fióa, f.
1837, d. 6.3. 1892 og konu hans
Kristínar Jónsdóttur, á Syðra-
Seli, f. 10.7. 1840. Siggeir átti
eina systur, Jónu, f. 26.5. 1907
er lést 13.5.1930, en hún hafði
lokið hússtjórnarnámi. Siggeir
kvæntist 30.4. 1949 eftirlifandi
konu sinni, Sigríði Hansdóttur,
f. 6. júlí 1916. Foreldrar hennar
^ voru María Helga Guðmunds-
dóttir, f. 19.4. 1889, d. 12.12.
1937 frá Gelti við Súgandafjörð
og Hans Kristjánsson forsljóri,
f. 22.5.1891, d. 1.8.1952 frá Suð-
ureyri við Súgandafjörð, stofn-
andi Sjóklæðagerðar
Islands h.f. Börn Sig-
geirs og Sigríðar eru:
1) Hanna María, lyf-
sali í Vestmannaeyj-
um, f. 6.8. 1950, gift
Erlendi Jónssyni,
prófessor. Þeirra
börn eru: Jón Helgi,
nemi, f. 28.2. 1982 og
Guðbergur Geir, f.
22.3. 1986. 2) Vil-
hjálmur Geir, f. 8.9.
1951, viðskiptafræð-
ingur, kvæntur Krist-
ínu Guðmundsdóttur,
tölvukennara. Þeirra
börn eru: Siggeir, kerfisfræðing-
ur, f. 4.12. 1975, Sesselja Guð-
munda, f. 30.6. 1985 og Melkorka
Þöll, f. 17.12. 1990. 3) Jóna Sig-
geirsdóttir, f. 10.6. 1953, hjúkr-
unarfræðingur, gift Þórólfi Þór-
lindssyni, prófessor. Þeirra börn
eru: Þórlindur Rúnar, nemi, f.
24.2. 1982 og Sigríður Þóra, f.
2.5. 1989. 4) Siggeir, f. 30.9. 1959,
rafeindavirki, kvæntur Auði Þór-
hallsdóttur, kennara. Þeirra börn
eru: Sigríður Rún, f. 15.9. 1985,
Þórhallur, f. 4.3. 1987 og Vil-
hjálmur, f. 4.5. 1991.
Siggeir gekk í Flensborgarskól-
ann í Hafnarfirði og útskrifaðist
þaðan 1930. Hann lauk verslun-
arprófi frá Verslunarskóla Is-
lands 1933. Eftir próf úr Versl-
unarskólanum fór hann til
Þingeyrar og var þar kennari
og undirbjó nemendur undir
nám í Verslunarskólann. Vorið
1934 réðst hann til Pöntunarfé-
lags Verkamannafélagsins Hlíf-
ar í Hafnarfírði og veitti því
forstöðu þar til það sameinaðist
K.R.O.N. árið 1938, en þar vann
hann fram til ársins 1940. Það
ár réð Siggeir sig til Alþýðu-
biaðsins sem bókari og auglýs-
ingastjóri. Um tíina starfaði
hann með þeim hjónum Aslaugu
og Helga Sívertsen við fyrir-
tæki þeirra Sporthúfugerðina.
Árið 1941 hóf Siggeir sjálfstæð-
an atvinnurekstur og stofnaði
eigið innflutningsfyrirtæki, Sig-
geir Vilhjálmsson hf. og starf-
aði hann við það flest sín æviár
frá þeim tíma, en umsvif höfðu
minnkað mikið síðari ár er ald-
urinn færðist yfir. Siggeir tók
virkan þátt í félagsstarfi á árum
áður m.a. með stofnun og starf-
rækslu Skíða- og skautafélags
Ilafnarfjarðar. Hann söng um
tíma með Karlakórnum Þröst-
um í Hafnarfirði. Hann liafði
áhuga á útivist, ferðalögum og
ljósmyndun. Hann var félagi í
Akoges í Reykjavík, en hann
gekk / þann félagsskap árið
1953 og var formaður og ritari
stjórnar um tíma og sat í ýms-
um nefndum á vegum félagsins.
Utför Siggeirs Vilhjálmsson-
ar fer fram frá Áskirkju í dag
og hefst athöfnin klukkan
13.30.
SIGGEIR
VILHJÁLMSSON
Fyrstu kynni mín af Siggeiri Vil-
hjálmssyni áttu sér stað fyrir 18 ár-
um, í þrítugsafmæli dóttur hans
sem síðar átti eftir að verða eigin-
kona mín. Hann var alveg eins og
ég hafði ímyndað mér hinn dæmi-
gerða heildsala, stór og með „vel-
' megunarístru“, gekk í fínum fötum
og reykti stóran vindil. Frá því í
æsku hafði skapast hið innra með
mér, eflaust vegna tals fullorðna
fólksins eða afstöðu, óljós tor-
tryggni en jafnframt óttablandin
virðing fyrir sérstakri stétt manna,
er kallaðir voru „heildsalar", þeir
höfðu aldrei verið í mínu nánasta
umhverfi. Þessi afstaða gagnvart
Siggeiri átti þó brátt eftir að breyt-
ast er við kynntumst nánar og kom-
SuðurlandsbrauflO
108 Reykjavík * Símí 5531099
Opið öll kvöld
til kl. 22 - einnig um helgar.
Skreytingar iyrir öli tilefni.
ur mínar á heimili þeirra hjóna urðu
tíðari. Eg átti aldrei síðar eftir að
hugsa mér hann sem hinn „dæmi-
gerða heildsala", hvað sem það nú
er. Til dæmis komst ég að því, að
hann reykti alls ekki vindil nema
einu sinni til tvisvar á ári, kannski á
jólunum eða gamlárskvöld, þá að-
eins til að fá „góða lykt í húsið“.
Siggeir var alinn upp við kröpp
kjör, en með mikilli vinnu, útsjónar-
semi og reglusemi tókst honum að
komast til efna og sjá fjölskyldu
sinni farborða með miklum glæsi-
brag. Hann var mjög sérstakur
maður og svipmikill, sterkur per-
sónuleiki, en léttur í lund og
skemmtilegur. Hann hafði verið
„ungkarl“ tiltölulega lengi og því
orðið að sjá um sig sjálfur, matreiða
sjálfur og strauja skyrtumar sínar,
og eftir að hann giftist hélt hann
áfram að hafa yndi af matreiðslu af
öllu tæi. Hann töfraði fram hvern
réttinn á fætur öðrum, ilmandi risa-
afmæliskringlur, girnilegar skorpu-
steikur, vínarsnitsel, svínasultu og
annað góðgæti, sem er mjög sér-
stakt fyrir karlmann af hans kyn-
slóð. Mér hefur verið sagt að hann

H
H
H
H
H
H
H
H
H
H
Erfidrykkjur
u Sími 562 0200 .
fiiiiiiiiiii:
hafi frekar viljað elda sjálfur ofan í
börnin sín þrjú og sjá um öll önnur
heimilisstörf á meðan Sigríður kona
hans lá á sæng en að klæða þau upp
og láta annast um þau annars stað-
ar. Siggeir hafði mikla ánægju af
því að bjóða fjölskyldu sinni í mat
um helgar og á stórhátíðum og var
þá ævinlega veitt af höfðingsskap.
Hann var sannkallaður „fjölskyldu-
faðir“, pater familias, sem hafði
gaman af að hafa fjölskyldu sína í
kringum sig, bæði á eigin heimili og
einnig naut hann þess að heimsækja
fjölskyldur bama sinna og ræða við
barnabörnin er urðu sífellt fleiri.
Þau hjón höfðu sérstakt lag á börn-
um á öllum aldri og mikla ánægju af
að hafa barnabörn sín hjá sér og
passa við ýmis tækifæri. Eg man að
Siggeir hafði einhvern tímann orð á
því að hann hafi langað til að verða
listmálari er hann var ungur, og
hefði látið þann draum rætast ef
hann hefði séð fram á að geta lifað
af því. Hann hafði mjög næmt auga
fyrir myndrænni fegurð og sam-
ræmi, enda bar heimili þeirra hjóna
vitni um það. Málverkasafnið sem
prýddi stofuveggina sýndi að hann
var stakur smekkmaður á myndlist,
sérstaklega hafði hann ánægju af
landslagsmyndum stóru meistar-
anna. Hið næma sjónskyn hans kom
meira að segja fram í uppsetningu
myndanna og tilfinningu fyrir réttri
afstöðu þeirra og stærðarhlutföll-
um. Annað helsta áhugamál Sig-
geirs var útivist, hann hafði yndi af
göngutúrum, fyrst gjarnan með
börnum sínum og síðar með barna-
börnunum, meðan hann hafði heilsu
til, en einkum nutu þau hjónin þess
að dvelja í sumarbústað sínum við
Elliðavatn, þar sagði Siggeir að loft-
ið væri sérstaklega „sterkt". Þar
LEGSTEINAR
í rúmgóðum sýningarsölum okkar eigum við ávallt íyrirliggjandi margar gerðir legsteina og minnisvarða úr íslenskum og erlendum steintegundum. Verið velkomin til okkar eða hafið samband og fáið myndalista. Ig S.HELGASON HF g 11STEINSMIÐJA 1 ' »* / ‘‘a '
SKEMMUVEGI 48, 200 KÓP .,SÍMI:557-6677/FAX:557-8410
Suðurhlíð 35 ♦ Sími 581 3300
Persónuleg,
alhliða útfararþjónusta.
Áralöng reynsla._
Sverrir Olsen, Svemr Einarsson,
útfararstjóri útfararstjóri
Útfararstofa íslands
Allan sólarhringinn. www.utfararstofa.ehf.is/
dvöldu þau oft langdvölum, rækt-
uðu garðinn sinn, ólu upp börn sín
og nutu náttúrunnar. Nokkrum
sinnum fórum við með honum í
bfltúr í „Fjörðinn“, sem var honum
sérstaklega kær, honum fannst
gaman að skoða gömlu húsin og
hann ljómaði ef hann hitti einhvern
gamlan Hafnfirðing er hann kann-
aðist við frá fyrri tíð.
Siggeir var lengi félagi í Ferðafé-
lagi Islands, og hafði mikinn áhuga
á myndatöku af óbyggðum landsins.
Hann átti stórt skyggnumyndasafn
sem hann hafði ánægju af að sýna
er fjölskyldan kom saman. I mynda-
tökunum komu saman tveir stórir
þættir í lífi hans, útivist og næmt
auga fyrir sjónfegurð. Auk ferða-
laga innanlands hafði Siggeir áhuga
á að kynnast öðrum löndum, bæði
landslagi þeirra og menningu. Þau
hjónin gerður óvenju víðreist fyrir
þeiwa kynslóð, og ferðuðust til
margi-a landa Evrópu.
Með Siggeiri er gengin stórbrotin
og litrík persóna, einn af hinum
sönnu Islendingum sem hafa byggt
upp íslenskt þjóðfélag og menningu.
Hann var tiltölulega sáttur við líf
sitt og störf, en við kveðjum hann
með söknuði og þakklæti.
Erlendur Jónsson.
Siggeir var athyglisverður maður
sem setti sinn einstaka persónulega
stfl á hvaðeina sem hann tók sér
fyrir hendur. Hann fylgdi sjaldan
forskriftum eða hefðbundnum skoð-
unum en fór sínar eigin leiðir í stóru
og smáu. Skipti þá engu hvort hann
fékkst við bakstur heima fyrir eða
var í viðskiptum.
Siggeir var alla tíð mikill bóka-
maður. Hann var sérstaklega
áhugasamur um íslenskar bók-
menntir og þjóðlegan fróðleik.
Hann gerði sér far um að lesa sem
mest af því sem kom út eftir ís-
lenska höfunda og fylgdist með allri
umfjöllun um íslenskar bókmenntir
af brennandi áhuga. Hann hafði
gaman af að ræða efnistök og inni-
hald en þó var eins og áhugi hans
væri mestur fyrir málfari og stfl. Að
hans áliti var góður texti aldrei of
mikils metinn.
Siggeir var áhugasamur bóka-
safnari og átti afar gott bókasafn,
einkum um þjóðlegan fróðleik og Is-
landssögu. Þá hafði hann mikinn
áhuga á fræðiritum um íslenska
náttúru. Á yngri árum var mesta
yndi hans að ferðast um landið og
var þekking hans á óbyggðum
landsins afar traust.
En það var málaralistin sem átti
hvað sterkust ítök í Siggeiri. Ungur
hafði hann verið efnilegur listmálari
en aðstæður höguðu því þannig að
hann ræktaði aldrei þá gáfu. En frá
unglingsárum fylgdist hann með ís-
lenskum málurum og myndlist og
þreyttist aldrei á að sækja myndlist-
arsýningar og ræða um myndlist.
Siggeir var í hópi þeirra athafna-
manna sem settu svip á miðbæinn
um miðja öldina. Þeir voru áberandi
í bæjarlífinu og ræddu landsins
gagn og nauðsynjar og áttu stóran
þátt í því að skipa málum þjóðarinn-
ar á þann veg sem nú er.
Siggeir Vilhjálmsson átti ættir að
rekja til Grindavíkur og Árnessýslu
og var saga forfeðranna og umhugs-
un um lífsbaráttu þeirra Siggeiri
mikilvægt veganesti. En Siggeir var
fæddur og uppalinn í Hafnarfirði og
alla tíð voru menn og málefni Hafn-
arfjarðar honum hugleikin.
Lífsviðhorf Siggeirs mótaðist m.a.
af því að hann upplifði bæði krepp-
una og stríðsárin. Hann taldi mikil-
vægustu lífsgæðin að vera frjáls og
óháður og lifði með það í huga.
Siggeir hélt stíl sínum alveg til
hins síðasta og skilaði ævistai-finu
með sóma og oft með glæsibrag á
þeim 86 árum sem hann lifði. Eg
þakka skemmtileg og góð kynni og
sakna persónulegs stfls og hand-
bragðs Siggeirs sem einkenndi fjöl-
skyldulífið á Austurbrún. Ekki síst
munu Þórlindur Rúnar og Sign'ður
Þóra sakna afa síns.
Þórólfur Þórlindsson.
Meðan náttúran skartar sínum feg-
urstu haustlitum kvaddir þú þennan
heim. Þú varst orðinn þreyttur og
þjáður og ég veit að hvfldin var þér
kærkomin.
Eg gleymi ekki haustlitaferð á
Þingvöll sem við Siggeir fórum með
ykkur Siggu fyrir 15 árum. Eftir þá
ferð var eins og þú hefðir vakið mig
af værum blundi. Hrifning þín yfir
litadýrð náttúrunnar og fallegum
fjallahringnum hreif mig með og eft-
ir þessa ferð hefur haustið verið lit-
n'kara og annað í mínum huga. En
þetta varst þú, þú sást fegurð í svo
mörgu smáu og litir voru þitt uppá-
hald. Hvort sem það voru litirnir í
málverkunum sem þú safnaðir, háls-
bindunum þínum eða nú síðari ár
þegar þú sast og valdir saman þína
eigin liti í teppin sem þú saumaðir
var smekkvísin í fyrirrúmi.
Það var heimsborgarabragur á
þér, enda hafðir þú farið víða um
heiminn bæði vegna viðskipta og í
einkalífi. Það kom mér því á óvart
hvað þú varst einstaklega myndar-
legur við eldhúsverkin. Öll matar-
gerð lék í höndunum á þér hvort
sem það var að útbúa fínar steikur,
baka brauð eða kökur, gera
rúllupylsur eða gera bestu „afa-
kæfu“ í heimi, allt var jafn lystilega
gott og smekklega fram borið.
Ógleymanlegar eru stundirnar
með þér þegar við Siggeir bjuggum
í kjallaranum hjá ykkur. í hádeginu
á sunnudögum var alltaf búið að
leggja á borð fyrir okkur líka. Hvít-
ur dúkur, sparistell, steik og kerta-
ljós og þú í jakkafótunum og í góða
skapinu, það var yndislegur tími.
Þú vannst alltaf mikið heima og
hafið þið hjónin verið einstaklega
samrýnd. Þú stjómaðir heimilinu af
einstakri röggsemi svo við fyrstu
kynni fannst mér nóg um. En svona
hafði þetta eflaust alltaf verið alveg
frá því þið kynntust í rjúpnaveisl-
unni hjá Dídí vinkonu ykkar fyrir
tæplega 50 árum og þið Sigga voruð
sæl og hamingjusöm með þetta fyr-
irkomulag.
Um daginn fórum við með þig í
bfltúr á æskuslóðirnar í Hafnarfirði,
þar sem þú þekktir svo vel til. Við
keyrðum m.a. fram hjá húsinu sem
þú bjóst í sem ungur maður á
Hverfisgötunni og þú ljómaðir af
ánægju og vissir að þetta var eflaust
síðasta ferðin í „Fjörðinn þinn“ sem
var þér svo kær.
Okkur til mikillar gleði varst þú
ákveðinn í að koma heim til okkar í
afmælið hennar Sigríðar Rúnar fyr-
ir hálfum mánuði. Það var orðið
erfitt um vik enda upp stiga að fara,
en þú ætlaðir að koma, það verður
okkur fjölskyldunni ógleymanlegt í
minningunni.
Elsku tengdapabbi, þakka þér
samfylgdina og allan þann stuðning
sem þú hefur veitt okkur Siggeiri og
bömunum. Blessuð sé minning þín.
Þín tengdadóttir,
Auður Þórhallsdóttir.
Elsku afi minn. Mikið finnst okk-
ur bræðrunum undarlegt að þú
skulir vera farinn frá okkur. Mig
langar til að kveðja þig með
nokkrum orðum og þakka þér og
ömmu fyrir hvað þið vorað alltaf góð
við okkur. Þakka þér og ömmu fyrir
að hafa alltaf passað mig og Guð-
berg þegar mamma þurfti að útrétta
í Reykjavík, þegar við vorum minni
og stundum ansi pirraðir á því að fá
ekki að fara með. Það var alltaf
gaman að koma til ykkar, þó að ég
hafi ekki alltaf látið þannig. Svo var
líka frábært að fá ykkur í heimsókn,
bæði vestur í Hólm og út í Eyjar. Þú
hafðir alltaf svo gaman af því að
fylgjast með því sem við vorum að
gera. Ég man alltaf þegar þú varst
að kenna mér að hjóla á tvíhjóli
vestur í Stykkishólmi. Það gekk
brösulega í fyrstu, en þú dreifst mig
stað og það hafðist að lokum. Alltaf
áttuð þið amma heimagerða kæfu og
rúllupylsu að ógleymdum flatkökun-
um, sem þú varst meistari í að baka,
og hjá ykkur var eini staðurinn þar
sem ég fékk að drekka te. Þú ert
besti kokkur sem ég hef fyrir hitt og
aldrei brást svínasnitselið hjá þér
eða önnur sunnudagssteik. Mér
fannst alltaf áhöld um það hvort
ykkar væri meira í eldhúsinu, þú eða
amma, þegar við vorum í heimsókn.
Það var alltaf gaman að spjalla við