Skírnir - 02.01.1848, Side 17

XVII
ætlaíii aí> ráSast á þá, og yfirma&ur varbmannanna
Ijet skjóta á hann, svo a& millum 20 og 30 manns
fjellu. Hinir lögbust á flótta, og hjetu aS herba
sverb sín í blóbi konungsmanna. J>essi fregn hijóp
nú eins og eldur í sinu um alla Parísarborg, og því
vo&alegri varb hún í eyrum, sem hún fór íleiri manna
á millum. Lýburinn kallabi, ab hann væri svikinn
í tryggfeum, og aldrei hafbi hann orbib jafnákafur,
sem nú. Alla nóttina var hann ab búa sjer til vígi
í strætum borgarinnar og rífa upp steinlegginguna
á hinum stærri svibum í borginni, svo riddaralibi
yrbi því síbur komib vib. Lýfcurinn tók alstafcar vopn
þar sem þeirra var kostur. Um mifcnætli var her-
bumban barin hifc þrifcja sinn, og lifcinu blásifc til
bardaga. Frá því nú og til þess um dagmál daginn
eptir (þann 24.) varfc svo afc segja engin hvíld á
orustunni, og haffci lýfcurinn nokkru betur. Uin
dagmálabilifc þann 24. brá herlifcifc upp frifcskildi, og
tóku nú hvorirtveggja nokkra hvíld. Nú var og
reyndar komifc annafc hljófc í bjölluna, því þjófclifcifc
og mikill hluti af fótgöngulifcinu, haffci tekifc sjer orfc-
takifc: ''víkjum Lofcvík Philipp úr konungsstign og
ráfcgjöfunum hans burt.” þegar í þetta óefni var
komifc, haffci konungurinn, til afc sefa lýfcinn, skipt afc
nýju um ráfcgjafa, og gert Thiers afc æösta ráfcgjafa,
einn af oddvitum þjófcflokksins, og mefc honum Odil-
on Barrot. þessir hinir nýju ráfcgjafar ljetu nú bofc
út ganga til lýfcsins, afc þeir væru kosnir, og hvöttu
hann til afc hætta óeirfcunum, og lofufcu jafnframtaö
sjá um rjettindi hans og allra þegnanna^. Skjöl þessa
efnis voru þar afc auki fest upp á öllum stræta-
7