Skírnir - 02.01.1848, Side 35

XXXV
Ekki síbur, enn Danir, mega Islendingar sakna hans,
þvt fáir Danakonungar munu hafa viljaö Islandi
eins vel og hann, e&a IátiB þaí) eins njóía rjettar síns.
Einkum hafbi hann sýnt, ab honum var umhugab
um mál vort. þegar daginn eptir var sonur hans
tekinn til konungs, og kallar hann sig Fribrik sjö-
unda. Um þær mundir var mikill hreiíingur í Kaup-
mannahöfn, því nokkrir fóru ab vekja máls á því,
ab tími væri kominn til, ab þjóbin fengi meira vald
í hendur, og háskólakennararnir Clausen og Schouw
ritubu bækling um þetta efni, og skýrbu frá, hvernig
þeir ímyndubu sjer ab stjórnaiiögunin skyldi vera.
Hins vegar Ijet konungur skjal út ganga sama daginn,
sem hann kom til ríkis, þess efnis, ab hann hefbi
í hyggju, ab veita þegnum sínum stjórnarbót, og á
því var líka ab sjá, ab Ivristján 8. hefbi ætlab ab
gera slíkt hib sama, ef honum hefbi enzt aldur til
þess. þó var stjórnarbótin ekki nefnd meb berum
orbum. Jafnframt þessu lýsti konungur því yfir, ab
hann alls ekki myndi taka á móti neinum bænar-
skrám um þetta efni, en bobabi hins vegar borgarráb-
inu og varnabarmönnum borgaranna á sinn fund
einungis til ab óska sjer hamingju. Menn voru
hræddir um, ab stjórnarbótin, sem konungur hafbi
heitib, myndi ekki verba upp á marga fiska, ef
rábgjafar hans, sem þá voru, mættu rába, og til
þess ab láta óánægju sína í Ijósi, tóku. varnabar-
mcnn borgaranna þab til bragbs, ab fara ekki á kon-
ungs fund, eins og hann hafbi bobib þeim, og gekkst
etazráb Hvidt mest fyrir þessu, en borgarrábib fór
öngvu ab síbur. Vib svo búib stób lengi vel, og
allt lenti vib tóma rábagerbina, en konungurinn