Dagblaðið Vísir - DV - 08.03.1983, Blaðsíða 15

Dagblaðið Vísir - DV - 08.03.1983, Blaðsíða 15
DV. ÞRIÐJUDAGUR 8. MARS1983. •15 Bragi V. Bergmann lögö á þaö að vera sem best búinn til þess að taka afleiðingum umferðar- óhappa (bílbeltin), en orsakirnar að mestu látnar liggja á milli hluta, er ekki von að vel fari. Umferðar„menningin" verður áf ram söm við sig þangaö til eitthvað verður gert til þess að lagf æra ofan- greind atriði; ónauðsynlegan vinstri akreinaakstur og notkunarleysi stemuljósa. Mér finnst út í hött að vera að deila um það hvort beita eigi sektarákvæðum varðandi bílbeltin eður ei, á sama tíma og ekki er aðhafst í stærri vandamálum umferöarinnar. Enn eitt dæmi um ranga f organgsröö mála. Spenntur í umferðinni Slagorðiö „Brostu í umferðinni" fellur um sjálft sig, því þótt maður haldi brosandi úr hlaði, verður brosið fljótt að vík ja fyrir skelf ingar- svipnum. Hitt slagoröiö „Spenntur í umferðinni" á hins vegar fullan rétt á sér, því jafnvel þótt öryggisbeltin séu ekki notuð er maður spenntur — mjög spenntur: „Skyldi ég komast klakklaustheim?" Barnið og brunnurinn Að lokum. Ráðumst á rætur vandans. í ár er rétti tíminn til þess. Þá hætta að birtast í blöðum fyrir- sagnir um 30—60 árekstra á sólar- hring. Við islendingar höfum ekki efni á slíkum fórnum mannslífa og fjármuna. Eða eins og góötemplarinn, vinur minn, orðaði svo vel: Það er of seint að byrgja barnið þegar brunnurinn er dottinn of an á það. Kveðja, Bragi V. Bergmann kennari, Akureyri. VIDEOKERFIN HAFA EKKERT AÐ ÓTTAST Voðalega hlýtur það aö vera leiðin- legt að heita Ingvar Gíslason og vera menntamálaráðherra. Leiöinlegt vegna þess hve frámunalega illa hann hefur staðið sig í útvarpsmál- um. Nú er allt að verða sjóðandi vit- laust vegna þess að vegið er að sjálf- um framvörðum frelsis í útvarps- málum hér á landi, vídeókerfunum. Þar að baki er Ingvar Gíslason menntamálaráðherra. Hann er yfir- maður Ríkisútvarpsins og það er Ríkisútvarpiö sem stendur fyrir kæru á hendur stærsta vídeókerfinu, Vídeósón. Aðstandendur annarra vídeókerfa í landinu nötra af ótta við meiri aðgerðir. Auðvitað er Vídeósón kolólöglegt fyrirtæki. Það sjónvarpar um allt Breiöholtið í trássi viö gildandi út- varpslög. Hins vegar sjónvarpar það í samræmi viö vilja almennings. Það sama er að segja um önnur vídeó- kerfi. Einkaréttur útvarpsins er úreltur. Þetta viðurkenna flestir, enda hafa sjálfstæðismenn þegar lagt fram frumvarp til nýrra útvarpslaga á Al- þingi. Það gerir ráð fyrir afnámi einkaréttar Ríkisútvarpsins. Sama kemur fram í tillögum aöútvarps- lögum frá útvarpslaganefnd. Menntamálaráðherra skipaöi þá nefnd. Hann hefur hins vegar ekki haft manndóm til að leggja frum- varpið f ram á þingi. Það er tímaskekkja að lögsækja vídeókerfi núna á þeim forsendum að ríkið hafi einkarétt til útvarps og sjónvarps. Sá einkaréttur er í raun liðinn undir lok, þó ekki sé það ennþá formlega. Ennþá furðulegra virðist þetta mál þegar litið er á peningahliðina. Rikiö hefur nefnilega drjúgar tekjur af þessum ólöglegu vídeókerfum. Rikið fær innflutningsgjöld af vídeóspólum og söluskatt af leigu þeirra. I viðtali.við DV sl. þriðjudag sagði Ingvar Gíslason menntamálaráð- herra að þessa þróun hefði borið brátt að. Mætti þá ekki minna hann á aö 1971 leitaði Vilhjálmur Þ. Vil- hjálmsson eftir áliti stjórnmála- manna á frjálsu útvarpi og árin þar á eftir lagði Ellert B. Schram fram tillögur í útvarpsráði um rýmkun út- varpsréttar og fleiri rásír. 1976 lagði Guðmundur H. Garðarsson fram frumvarp til laga um afnám einka- réttar Ríkisútvarpsins. 1981 lagði- Friðrik Sophusson fram frumvarp umsamaefni. Kemur Ingvari á óvart? Allt frá því að Guðmundur H. Garöarsson lagði fram frumvarp sitt á Alþingi hefur lífleg umræða verið í fjölmiðlum og víðar um afnám einkaréttar Ríkisútvarpsins. Fjöldi manna hefur aö auki virt einkarétt Kjallarinn HcH a~^ \ Itfl m&l $ W^ *** " Ólafur Hauksson 4fc „Þótt saksóknari hafi ákveðið að höfða ^ mál á hendur Vídeósón vegna brots á út- varpslögum, þá er það ljóst að þegar til af- greiðslu málsins kemur fyrir dómstólum verður búið að breyta lögunum." Ríkisútvarpsins að vettugi í meira en þrjú ár meö því að hafa sameiginleg kapalkerfi. En allt þetta kemurlngv- ari Gíslasyni á óvart. Aumingjaskapur menntamálaráð- herra kemur hvað skýrast fram í því að reyna ekki úrlausnir til bráða- birgða. Ríkisútvarpið hefur einka- rétt á útvarpi og sjónvarpi. En Ríkis- útvarpið hefur þar með einnig mögu- leika á að veita öörum leyfi til út- varps- og sjónvarpssendinga. Sem yfirmaður Ríkisútvarpsins hefði Ingvar Gíslason getaö veitt áhuga- sömum aðilum leyfi til bráðabirgða, meöan ekki var búið að samþykkja ný útvarpslög. Það eru til fordæmi fyrir því að ríkisstofnanir hafi látið af hendi einkarétt. T.d. hefur Póstur og sími engin afskipti af dyrasímum, þótt stofnunin hafi einkarétt á þeim lög- umsamkvæmt. Einkaréttur ríkisins á útvarpi og sjónvarpi brýtur í bága við allar hug- myndir um frelsi og lýðræði. Þegar 72. grein stjórnarskrárinnar var samin þekktust útvarp og sjónvarp ekki. Greinin hljóðar þannig: „Hver maður á rétt á að láta í ljós hugsanir sínar á prenti; þó verður hann að ábyrgjast þær fyrir dómi. Ritskoðun og aðrar tálmanir fyrir prentfrelsi má aldrei í lög leiða." Prent var f jölmiðlun þess tíma.Nú er það prent, útvarp og sjónvarp. Ef útvarp og sjónvarp hefðu þekkst á þeim tíma sem stjórnarskráin var samin þá þarf ekki að efast um að þessir fjölmiðlar hefðu veriö taldir meö. Höf um þaö hugfast að stjórnar- skráin er samin fyrst og fremst til að vernda hagsmuni þegnanna en ekki ríkisins. Þótt saksóknari hafi ákveöið að höfða mál á hendur Vídeósón vegna brots á útvarpslögum, þá er þaö ljóst að þegar til afgreiðslu máisins kem- ur fyrir dómstólum verður búið að breyta lögunum. I ljósi þess er hæpið að Vídeósón-menn þurfi aö óttast refsingu. Enda á Ríkisútvarpið erfitt með aö sýna að útsendingar um kapalkerfi hafi skaðað hagsmuni þess. Vídeósón gerir ekki rétt í því að hætta útsendingu. Enda á fyrirtækið þá á hættu að hvert f jölbýlishús fyrir sig á dreifingarsvæðinu kaupi eigið kassettutæki og fari að senda út á þann hátt. Þar með er Vídeósón dautt. Þrátt fyrir tréhest í embætti menntamálaráðherra er séð hvert stefnir í útvarpsmálum. Einkaréttur ríkisins verður lagður af. Vídeósón og önnur kapalkerfi þurfa ekki að hætta starfsemi þótt saksóknari höfði mál. Þó má auövitað ekki horfa f ram h já því að á meðan útsendingar liggja niðri, þá eykst pressa almenn- ings á stjórnvöld um að gera eitt- hvað. Að því leyti hefur lokunin hjá Vídeósóntilgang. Svona í lokin. Það þykir góð blaða- mennska að geta þess þegar hags- munir fjölmiðils og einhvers sem um er getið í honum f ara saman. DV hef- ur mikið fjallað um máiefní Vídeósón að undanförnu án þess að geta tengsla þar á milli. Þau eru kannski flestum kunnug, en ekki endilega öllum. Aðaleigendur DV og Vídeósón eru þeir sömu. Við það er ekkert að at- huga. En einhvern veginn þykir mér eðlilegra að þaö komi fram að þarna erutengslámilli. Ölafur Hauksson. Ragnheiður Davíösdóttir ast en ekki síst — þeir bera viröingu hver fyrir öðrum. Tillitssemin sem oft vill gleymast hér á landi er þar víðast hvar í hávegum höfð. En hvað er til ráða? Það er svo ótalmargt sem hægt er að gera til bættrar umferðarmenningar að greinarstúfur á borð við þennan myndi vart duga til slikrar upptaln- ingar. Eg læt lesendum eftir þá upp- talningu en varpa í staðinn fram þeirri spurningu hvort það geti verið að umferðin, þau eölilegu og sjálf- sögðu mannlegu samskipti sem við köllum svo, sé orðin okkar eigin víg- völlur? Ef svo er getum við hæglega gert vopnahlé sem varir. Tölurnar úr skýrslum um slasaða og látna í um- ferðinni eru neyðarkall og fyrirmæli til okkar allra um að aðhaf ast nú eitt- hvað. Viljum við verða viðbótartala. i skýrslunni svörtu eða verða til þess að senda aðra þangað með aðgæslu- leysi okkar? Svarið er nei. Nú er tækifærið aö snúa við blaðinu á ný- byrjuðu ári umferðaröryggis. Það eru nefnilega við sjálf sem myndum hugtakið umferð. Þaö væri hverjum ökumanni hollt að hugsa með sér að á næstu gatnamótum, næstu gang- braut eða í næsta bíl gæti verið faðir hans eða móðir, dóttir eöa sonur og haga akstri sínum í samræmi við það. Ragnheiður Davíðsdóttir. höfð. „Tillitssemi sem oft vill gleymast hér á íandi er þar víðast hvar í hávegum Félagsfundur SKIPULAGSMÁL VERKALÝÐSHREYFINGARINNAR Verzlunarmannafélag Reykjavíkur heldur almennan félagsfund um skipulagsmál verkalýðshreyfingarínnar þrið/udaginn 8. marz nk. að Hótel Esju, 2. hæð, kl. 20.30. FRAMSÖGUMENN: Hannes Þ. Sigurðsson, varaform. VR Ásmundur Stefánsson, forsetiASÍ Aðalheiður Bjarnfreðsdóttir, form. Sóknar FUNDARSTJÚRI: Magnús L. Sveinsson Félagsmenn eru hvattir tíl þess að mæta á fundinn og taka þátt í umræðum um þetta þýðingarmikla mál. Hannas Asmundur Aðalhaiður Magnús VERIÐ VIRK í VR Verzlunarmannafélag Reykfavíkur

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.