Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.1985, Blaðsíða 8

Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.1985, Blaðsíða 8
¦ •ovi -t.'ii .( ÍtíiOi UHA iJilA.l.VU DV. LAUGARDAGUR 4. MAl 1985. Útgáfufélag: FRJÁLS FJÖLMIÐLUN HF. Stjörnarformaðurogútgáfustiöri: SVEINN R. EYJÓLFSSON. Framkvæmdastjóriogútgáfustióri: HÖRÐUR EINARSSON. Ritstjórar: JÓNAS KRISTJÁNSSON og ELLERT B. SCHRAM. Aðstooarritstjðrar: HAUKUR HELGASON ogELÍAS SNÆLANO JÓNSSON. Fréttastjörar: JÓNAS HARALDSSON og ÓSKAR MAGNÚSSON. Auglýsingastjórar: PÁLLSTEFÁNSSON og INGÓLFUR P.STEINSSON. Ritstjórn: SÍOUMÚLA12—14. SÍMI 686611. Auglýsingar: SlOUMÚLA 33. SÍMI 27022. Afgreiösla,áskriftir,smáauglýsingar,skrifstofa: ÞVERHOLTI11. SÍMI 27022. Sími ritstjórnar: 686611. Setning, umbrot, mynda-og plötugerð: HILMIR HF.,SÍOUMÚLA12. Prentun: Árvakurhf., Skeifunni 19. Áskriftarverð á mánuöi 330 kr. Verð f lausasölu 30 kr. Helgarblað3Skr. Góöarhliöarhuldufrumvarps tJti í bæ hefur án afskipta Alþingis veriö samið frumvarp til nýrra laga um Framleiðsluráð land- búnaðarins. Frumvarpið hefur verið til opinberrar umræðu hjá ýmsum helztu valdastofnunum þjóöfélags- ins, svo sem Stéttarsambandi bænda og Mjólkur- samsölunni. Áður en hægfara afnám þingræðis hófst, voru frumvörp ekki samin úti í bæ og ekki rædd á fundum úti í bæ, áður en þingmenn fengu að sjá þau. Þá fjölluou þingnefndir um frumvörpin og fengu um þau greinargerðir frá aöilum úti í bæ, þar á meðal hagsmunaaðilum. 1 þessu tilviki virðist ætlunin að sýna f rumvarpið ekki á Alþingi fyrr en búið er að slípa það í meðförum hags- munaaðila. Síðan er Alþingi sem afgreiðslustofnun og at- kvæðavél fyrir ríkisstjórnina ætlað að leggja blessun sína yfir niðurstöðuna. Þrátt fyrir þessa annmarka er sitthvað gott við utan- alþingisfrumvarpið. Það má meðal annars sjá af and- mælum Mjólkursamsölunnar, sem „varar alvarlega við lögfestingu" þess. Það hlýtur að vita á gott, þegar kvein- stafir heyrast frá þrælahöldurum landbúnaðarins. Hingað til hefur hið sjálfvirka fyrirgreiðslukerfi í land- búnaði miðað að eflingu vinnslustöðvanna. Þær hafa fengið peningana í veltuna og borgað bændum eftir dúk og disk. Þær hafa verið með sitt á hreinu og þrælarnir uppi í sveitum haf a síðar fengið ruðurnar. Samkvæmt huldufrumvarpinu eiga vinnslustöðvarnar hér eftir að staðgreiða bændum. Þær eiga að greiða bændum um hver mánaðamót fyrir innlagða mjólk og ekki síðar en 10. desember fyrir sláturfé að hausti. Þetta þykir vinnslustöðvunum auðvitað afleitt. Annað atriði, sem fer fyrir brjóstið á þræla- höldurunum, er, að frumvarpið gerir ráð fyrir afnámi einokunar í vinnslu og dreifingu afurða landbúnaðarins. Hver sem er má koma upp mjólkurbúi eða sláturhúsi og til dæmis selja mjólk á núverandi eignarsvæði Mjólkur- samsölunnar. Þetta er auðvitað hræðileg tilhugsun, en veldur andvöku í undanrennumusterinu við Bitruháls, sem reist er á kostnað bænda og neytenda. Veröur kannski næst bannað að undirbjóða keppinauta í brauði og safa með því að láta hluta kostnaðarins koma fram í mjólkurverði? Ennfremur er til bóta í frumvarpinu, að gert er ráð fyrir, að vald verði flutt frá landbúnaðarforstjórum Framleiðsluráðs til ráðuneytisins, þar sem þaö á heima. Of lengi hefur Framleiðsluráð sem sjálfseignarstofnun ráðskazt með hluta ríkisvaldsins. Samt væri enn meiri þörf á að semja lagafrumvarp um flutning valds frá Búnaðarfélagi Islands til rfkisvalds- ins. Páll Líndal benti nýlega í greinargerð á, að ríkið væri meira eða minna valdalaust í málum landbúnaðarins gagnvart stofnunum úti í bæ. Samkvæmt framvarpinu á ennfremur að breyta því óeðlilega ástandi, að Grænmetisverzlun landbúnaðarins sé ríkiseign, þegar hún vill ekki borga skatta, en eign Framleiðsluráös landbúnaðarins, þegar hún og ráðið vilja hafna afskiptum ríkisvaldsins. En ekki er verið að leggja niður neina einokun, þótt Grænmetisverzlunin verði seld garðyrkjubændum. Neytendur og kaupmenn verða hér eftir sem hingað til að berjast fyrir fr jálsri verzlun með grænmeti. Og svo er ekki einu sinni víst, að Alþingi fái að sjá frumvarpið og leggja blessun sína yfir það. Jónas Kristjánsson. KGBog jólatréð „Frændur eru frændum verstir," stundi helsærður þjööernissinninn og afþakkaði kaffibolla, eins og hann værí móðgaður yfir þvi að nokkur maður gæti haft hugann við kaffi- drykkju. Eg ítrekaði ekki boðið frekar, en virti hann fyrir mér þar sem hann húkti á stðlnum andspænis mér og hugsaði illa til allra útlendinga. Eg haföi áður séð hann í svipuðu ástandi. Hann hafði þá, eins og nú, komist að því að Island er ekki nafli alheimsins í allra augum og að til eru þeir útlendingar sem telja lsland og Islendinga hreint aukaatríði i heim- inum. Það er erfitt hlutskipti að vera þjóðernissinni, meðsmáþjóðum. Það má nefna móðgandi dæmi úr erlendum bókmenntum, að i skáld- sögunni „Brave New World" gerist ein söguhetjan uppreisnarmaður af því hann óttast það að veröa sendur til Islands! I þrem skáldsögum Eve- lyn Waugh, sem kenndar eru við Heiðurssverðið og fjalla um seinni heimsstyrjöldina, segir meðal ann- ars frá breskum hermanni sem ítrek- að gerist liðhlaupi frekar en að sæta því að verða sendur til Islands. Shakespeare nefnir Island aðeins einu sinni, og þá er verið að formæla einni persönu i leikriti með þvi að kalla hann „oddeyrðan Islands- rakka". Vinur minn, sá helsærði, kannast reyndar ekki við þessi bókmennta- verk. Hann er svo mikill ættjarðar- vinur að það hefur aldrei flögrað að honum að bókmenntir verði skrif- aðar á aðrar tungur en íslensku. Þó téraðist hann eitt sinn fyrir löngu þegar ég sagði honum af heldur óvirðulegum ummælum sem bók- menntagagnrýnandi í virtu banda- risku tímariti lét falla um nóbels- skáldið okkar. Ekki man ég hvað sá ágæti gagnrýnandi hét, en er þess fullviss að hann býr í New York og talar eins og Kojak. Eg man það hinsvegar að hann var í fýlu af þvi að Norman Mailer hafði rétt einu sinni ekki fengið nóbelsverðlaunin og sagði aö sænskir veldu einlægt Úr ritvélinni Ólafur B. Gigðnason óþekkta höfunda til þess að þiggja nóbelsverðlaun, og mætti í því sam- bandi minnast þess er „gömlu menn- irnir í Stokkhólmi" drógu Halldór Laxness „upp úr hattinum". Siðan þá hefur þessi ágæti vinur minn verið hatrammur andstæðing- ur Bandaríkjamanna. Og ég hef forð- ast að segja honum frá því þegar ég hef fundið óvirðulegar athugasemdir um land og þjóö i útlendum blöðum ogbókum. En mér fannst kominn timi til þess að inna manninn eftir þvi hverjir hefðu sært hans þjóðarstolt að þessu sinni. Það reyndust vera Norðmenn, og þá var að minnsta kosti fengin skýring á athugasemd hans um f rændurna. — Hvað halda þessir andsk... eiginlega að þeir séu? Oþolandi þjóð- rembusvin og algerlega tillitslausir viönágrannasína. Eg lét mér detta í hug að hann ætti þarna við opinbera styrki við norsk- an sjávarútveg. En það reyndist ekki vera. — Þarna sitja þeir uppi með njósnara og vilja losna við hann svo hann geti ekki njósnað meir! Og til þess að gera hann meinlausan dett- ur þeim það helst í hug að senda hann til Islands, gera hann að sendi- herra hér! Imyndaðu þér fyrirlitn- inguna á okkur! Eins og við eigum engin ley ndarmál! Vinur minn stóð þarna frammi fyrir vandamáli. Sem hatursmaður Bandaríkjanna var hann auðvitað móífallinn herstöðinni og NATO. En honum fannst þaö þó beiskur biti að kyngja, að hugsa til þess að útlend- ingum þætti eðlilegt að senda KGB- agenta til Islands, þvi það byggist auðvitað á því að hér er ekkert um að njósna, svo hér geti þeir ekkert af sér gert Og það er ömurlegt fyrir þjóö- ernissinna til þess að hugsa að út- lendingar telja land þeirra svo ómerkilegt að hér sé ekkert um að njósna. Eg vissi það að i hjarta hans bærð- ist sú ófriðsamlega hugmynd að lik- legast væri það þessum útlendingum métulegt að Islendingar vigvæddust afkappi svoþeiryröuaðsýnaokkur meiri áhuga. Sjálfur var ég dálítið sár vegna þess að ekkert varð úr hugmyndinni um að senda Treholt til Islands. Og mér fannst það skylda mín að benda vini mínum á ky ndugri hlið málsins. — Hugsaðu þér nú, heföi Treholt, grunaður KGB-agent verið sendur hingað og hafður hér í nokkum tíma, meðan málsóknin var undirbúin! Geturðu ímyndað þér fréttirnar í blöðunum hér? Fyrirsagnirnar: „KGB-njósnari kveikti á jólatrénu við Austurvöll!" Og svo lesendabréf- in um þann siðferðilega skaða sem ungviðið heföi orðið fyrir vegna þess að maöurinn, sem hélt ræðuna á Austurvelli, var sovéskur agent? Og svo eru upplýsingarnar sem hann hefði getað látið herrum sinum i té! Itarlegar skýrslur um bílafríðindi bankastjóra og hrossakaup í kring- um nefndakjör og embættisveiting- ar! En vinur minn var óhuggandi. Og ég óttast að hann sé nú orðinn jafnhat- rammur andstæöingur norrænnar sam- vinnu og hann er andstæðingur Banda- ríkjamanna. Þannig móta tilviljanir pólitíska afstöðu.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.