Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.1985, Blaðsíða 14

Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.1985, Blaðsíða 14
14 DV. LAUGARDAGUR 4. MAl 1985. Nauðungaruppboð sem auglýst var i 76., 78. og 80. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni Laufvangi 5, 2. hæð t.h., Hafnarfirði, þingl. eign Viðars Birgis- sonar og Sigriðar Hjörvarsdóttur, fer fram eftir kröfu innheimtu rikis- sjóðs á eigninni sjálfri þriðjudaginn 7. maf 1985 kl. 16.45. Bæjarfógetinn i Hafnarfirði. Nauðungaruppboð sem auglýst var i 76., 78. og 80. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni Gunnarssundi 2, Hafnarfirði, þingl. eign Efnalaugar Hafnar- fjarðar, fer fram eftir kröfu Hafnarfjarðarbæjar á eigninni sjálfri þriðjudaginn 7. mai 1985 kl. 16.00. Bæjarf ógetinn í Hafnarfirði. Nauðungaruppboð sem auglýst var i 76., 78. og 80. tölublaöi Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni Óldugötu 42, 3. hæö t.v., Hafnarfirði, tal. eign Erlu Svein- björnsdóttur, fer fram eftir kröfu Landsbanka Islands og Jóns G. Briem hdl. á eigninni siálfri þriðjudaginn 7. mai 1985 kl. 15.30. Bæjarfógetinn I Hafnarfirði. Nauðungaruppboð sem auglýst var i 95., 98. og 99. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni Nönnustíg 3, Hafnarfirði, þingl. eign Harðar Erlings Tómasson- ar, fer fram eftir kröfu Guðjóns Steingrimssonar hrl. á eigninni sjálfri þriðjudaginn 7. maí 1985 kl. 14.00. Bæjarfógetinn I Hafnarfirði. Nauðungaruppboð sem auglýst var I 68., 70. og 73. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni Byggöarholti 3C, Mosfellshreppi, þingl. eign Valdimars Héðins Valdimarssonar, fer fram eftir kröfu Veödeildar Landsbanka islands á eigninni sjálfri mánudaginn 6. maf 1985 kl. 14;00. Sýslumaðurinn i Kjósarsýslu. Nauðungaruppboð sem auglýst var í 123., 125. og 126. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1983 á eigninni Helgafelli III, spildu úr landi Helgafells, Mosfellshreppi, þingl. eign Nfelsar Unnars Haukssonar, fer fram eftir kröfu Útvegsbanka Is- lands á eigninni sjálfri mánudaginn 6. maí 1985 kl. 15.30. Sýslumaðurinn í Kjósarsýslu. Nauðungaruppboð sem auglýst var f 109., 112. og 114. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1983 á eigninni Selholti, lóð f Seljabrekkulandi, Mosfellshreppi, þingl. eign Guðjóns Bjarnasonar, fer fram eftir kröfu innheimtu rikissjóðs á eigninni sjálfri mánudaginn 6. maf 1985 kl. 16.00. Sýslumaðurinn f Kjósarsýslu. Nauðungaruppboð sem auglýst var i 130., 133. og 137. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1983 á eigninni Esjugrund 25, Kjalameshreppi, tal. eign Sigurgeirs Bjamasonar, fer fram eftir kröfu innheimtu rfkissjóðs, Iðnþróunarsjóðs og Iðnaðar- banka islands á eigninni sjálfri mánudaginn 6. maf 1985 kl. 16.45. Sýslumaðurinn f Kjósarsýslu. Nauðungaruppboð sem auglýst var f 68., 70. og 73. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni spildu úr landi Fitjakots, verslunarhúsinu Esju, Kjalarneshreppi, þingl. eign Reinar sf., fer fram eftir kröfu innheimtu rfkissjóös á eigninni sjálfri mánudaginn 6. mal 1985 kl. 17.15. Sýslumaðurinn f Kjósarsýslu. Nauðungaruppboð sem auglýst var f 68., 70. og 73. tölublaði Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni Arnartanga 35, Mosfellshreppi, tal. eign Lárusar Hauks Jóns- sonar. fer fram eftir kröfu Skúla J. Pálmasonar hrl., Iðnaöarbanka fslands, Landsbanka islands, Veödeildar Landsbanka islands, Baldurs Guðlaugssonar hrl. og Tryggingastofnunar rlkisins á eigninni sjálfri mánudaginn 6. mai 1985 kl. 13.30. •. __________________________ Sýslumaðurinn 1 Kjósarsýslu. Nauðungaruppboð sem auglýst var i 60., 62. og 66. tölublaöi Lögbirtingablaðsins 1984 á eigninni Arnartanga 60, Mosfellshreppi, þingl. eign Jóns Ól. Þórðarson- ar, fer fram eftir kröfu Veðdeildar Landsbanka islands á eigninni sjálfri miðvikudaginn 8. maf 1985 kl. 17.00. Sýslumaðurinn f Kjósarsýslu. FRIÐUR MAI Texti: lllugi Jökulsson Þjóðviljinn skoraði á launafólk að sýna samstöðu á baráttudegi sínum en Morgunblaðið óskaði verkalýðnum hór um bil til hamingju á hátfðisdeginum. Og satt að segja virtist baráttuskapið öllu meira áber- andi en baráttuhugurinn niðri f miðbœ Reykjavíkur á miðvikudaginn var... Víst ætlaöi ég í kröfugöngu en svai yf ir mig. Skömm að því. Þegar ég náði loksins niöur í bæ um tvöleytiö var gangan — sem Morgunblaösmenn kalla vafalítið skrúðgöngu — að fylla Lækjartorg og nálægar götur. Það vantaði sannarlega ekki mannfjöld- ann, enda var veðrið til þess að vera úti við og ábyggilega skemmtilegra á Lækjartorgi en í vinnunni eða við próflestur sem þessa dagana ku vera hlutskipti skólaæskunnar. Meira að segja ég, sem kann eiginlega best við mig í þoku og rígningarsudda eins og á Ströndum, var bara með hýrri há og lfkaði ósköp vel við gömlu geislakúna sem geiflaði sig á himinkringlunni. Fréttastofa útvarps lét sér í sjöfréttun- um duga einhvern lúnasta frasa hækk- andi sólar og sagði að vorilmur hef ði verið í lofti. Gott og vel. „Ekkert baktjaldamakk..." Eftir bras með hátalara og vesin með mfkrafón eins og oftast á fyrsta mai kom kynnir og bað menn að minn- ast Björns Jónssonar, fyrrum forseta ASI, með einnar minútu þögn. Það var gert samviskusamlega og þögnin var ekki rofin nema af smábörnum og kvenrödd sem hrópaði: „Ekkert bak- tjaldamakk, allir á Planið!" af mikilli sannf sringu. Sú var að vekja athygli á öðrum útifundi sem Samtök kvenna á vinnumarkaoi héldu á Hallærisplamnu og hún hefur víst ekki heyrt beiðnina um þögn vegna Björns. (Vitaskuld var ekki nema tilhlýðilegt að minnast þessa fallna baráttumanns. Hins vegar þótti okkur sumum sem einnig hefði mátt geta um hundrað ára afmæli Hriflu-Jónasar þennan sama dag.) Enginn eldmóöur Fyrstu ræðuna flutti Guðmundur Þ. Jónsson, í óþökk kvenna að mér skilst. Af einhverjum ástæðum tókst Guð- mundi ekki að vekja i brjósti mér umtalsverðan eldmóö né fjandskap í garð ráðándi stétta svo ég snerí heldur athyglinni að f ólkinu á torginu. Flestir virtuat í rauninni ekki síður komnir til þess að sýna sig og sjá aðra en að með- taka boðskapinn sem var, heyröist mér, ekki nýstárlegur. Otrúlega marg- ir voru að taka myndir og státuðu af fínum ljósmyndatöskum og rándýrum græjum sem þeir munduðu i allar áttir og urðu okkur, fáeinum blaðamanns- ræflum, tilefni öfundsýki. Hvað það hlyti að vera miklu ánægjulegra og áhyggjulausara lif að vera ljósmynd- arí en blaðamaður sem situr við rít- vélarhjakk allan daginn ellegar lif- lausan sima. Allra mest áberandi ljós- myndaranna var Páll nokkur Stefáns- son á Storð sem haiði komið sér fyrir uppi á pylsuvagni og hafði þar gríðar- langa linsu á þrifæti, auk þess sem hann dró stundum upp enn voldugrí linsu sem svipaði ekki til neins nema fallbyssu. Það var von henni yrði á í messunni, litlu stúlkunni sem gekk framhjá, benti móður sinni á Ijósmyndarann og sagði: „Mamma, livað er þessi stelpa að gera með byssu?" Skartbúnir blaðamenn IMT Flestir blaðamennirnir sem ég minntist á voru af NT og „voru" er viðeigandi orð. Daginn áður höfðu sumir þeirra sagt upp en aðrir veríð reknir; ekki nema tveir sem ég rakst á héldu vinnu sinni ennþá. Þeir sögðu mér ýmsar sögur af stjórnarmbnnum Nútímans og ég skal endursegja þær hverjum sem heyra vill. En samt voru þeir kátir og glaðir og sumir meira að segja búnir í sitt finasta puss. „Eg hef veitt því athygli," sagði mér sá skart- búnasti, „að verkafólk vill ekkert að fólk sé að mæta á samkomur í slor- gallanum. Á hátiðisdegi verkalýðsins á maður að vera hátiðarbúinn." Ásmundur á stultum? TJr því aö Guðmundi Þ. Jónssyniog öðrum ræöumönnum á Lækjartorgi tókst ekki að vekja upp í okkur hatur á atvinnurekendum og auövaldi ákváð- um við Egill á NT að fara yfir á Hallærísplan og vita hvað konurnar hefðu til málanna að leggja. A leiðinni rákumst við á Bréfberaleikhúsið Dúf- una sem upp á síðkastið hefur vakið eftirtekt fyrír sérstæðar — að ekki sé fastar að orði kveöiö — aöferöir við kjarabaráttu. Bréfberarnir stóðu málaðir í framan með spjöld og einn var hafður inni i kassa; svo hrópuðu þeir allir íkór: „Einnvar rekinn, tveir gengu út! Sanngjörn laun, án þess að vera rekinn!" — eða eitthvað í þessa áttina. Or boxinu bárust höstugar leið- réttingar þegar einhver hinna Dúfn- anna fór út af taktinum, en sá sem þar var geymdur mun hafa veríð rekinn frá Póstinum fyrir að skipuleggja gaskafulla uppákomu niðri i Austur- stræti. Almenna bókafélagiö veit allt um málið. Ætti ég að segja aö Bréf- beraleikhúsið Dúfan sé nýr og ferskur andblær i leikhúslifi höfuðborgarinn- ar? Má Stúdentaleikhusið fara að vara sig? Og getur ekki stöðnuð ASl-foryst- an lært sitt af hverju af baráttumáta Dúfunnar? Má búast við Asmundi á stultum í næstu kjarasamningum; Guðmundi J. í gervi trúðleikara? En þeir félagar voru illa fjarrí göðu gamni; annar í Stykkishólmi, hinn i Neskaupstað og ræðurnar hefðbundn- ar. Árni Bergmann I miðju Austurstræti Kvennaf undurinn á Hallærisplaninu mun hafa verið haldinn til þess að mótmæla fundi fulltrúaráðsins á Lækjartorgi, eða eins og einn blaða- manna Þjóðviljans sagði: „Munurinn er sá að hér eru menn á móti rfkis- stjórninni." Þjóðviljamenn hafa reitt Asmund og aðra ASl-forkólfa til reiði að undanfdmu með skeleggum skrifum og voru montnir af því. Þeir voru fjöl- mennir á kvennafundinum og voru líka montnir af því. „Eg held að við séum hér allir," sagði einn þeirra. „Framkvæmdastjórinn er að vísu á Lækjartorgi en hún er gift forseta ASI. Svo stendur Arni Bergmann rítstjóri i miðju Austurstræti og getur ekki gert upp við sig á hvorn fundinn hann á að koma." Skömmu seinna var Arni svo kominnáPlanið. Gloðjast gemlar róttæklingssálir Hinn ritstjórinn, Ossur Skarphéðins- son, var þarna aö slálfsögðu, reffilegur að vanda, og ég hugsa að það séu að minnsta kosti fáein ár siðan ritstjóri Þjóðviljans hefur sést á útifundi veifandi rauðum fána. Annað varð líka til þess að gleöja gamlar róttæklings- sálir — sem ég er reyndar ekki sjálfur, flýti ég mér að taka fram. A Lækjar- torgi höfðum við séð unga skólastúlku sem hafði látið hugsjónaeldinn lokka sig burt frá skólabókunum; hún var á mussu, með alpahufu og hélt á krðfu- spjaldi. Svo þessi manngerð er þá til ennþá; ég hélt að hún hefði dáið út endanlega um það leyti sem ég var að ljúka glæsilegum ferli minum i menntaskóla. Verður næst boðið upp á siðhærða pilta i blómajakka með gítar? Er hringrás sögunnar tekin að styttast svona voðalega? Þá hlýtur að vera skammt þar til við endum á núlli... Hvitvínsveður Á eftir fyrstu ræðunni á kvenna- fundinum kom Stella Hauksdóttir verkakona og spilaði og söng á gítar. Þá fórum við. Einhver sagði, og mátti heyra illkvittni i röddinni: „Næst kemur áreiðanlega Hjördis Bergsdótt- ir. Nú, eða þá Jakob S. Jónsson." Fundinum á Lækjartorgi lauk með þvi að Nallinn var spilaður en ég heyrði ekki aö nokkur maður syngi með. Svo fór fólkið að tínast i burtu en

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.