Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.1985, Blaðsíða 15

Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.1985, Blaðsíða 15
DV. LAUGAKDAGUR 4. MAl 1985 f jöldamargir urðu þó eftirí miðbænum til þess að njóta sólarinnar. Hún skein sem aldrei fyrr. Þetta var það sem á mínum ungdómsárum var kallað hvítvínsveður enda f 6r svo að hvítvíns- flöskur skutu hér og hvar upp kollin- um. Við útitaflið flatmagaði fólk í sól- baði og ungar mæður voru fjölmennar með vagna sína og kerrur; ljómandi huggulegt að sítja þarna og spjalla viö fólk. Þarna var til að mynda Friðrik Indriðason, ritstjóri og góðkunnur smásagnahöfundur af skóla Hamm- etts. Dr. Benjamín og kötturinn Svo fórum við að rölta um, komum við á Tjörninni þar sem endurnar stóðu á blistri af brauðáti, og átum sjálfir is- krem og poppkorn eins og i þá daga þegar maður var saklaust og áhyggju- fritt smábarn. Eg sá dr. Benjamín H.J. Eiríksson standa við blaðsölustað og glugga i grein um sjálf an sig í timariti, og stóðst þá ekki mátið; fór og bauð honum poppkorn. Hann sagði við mig: „Nei, þakka þér fyrir. Ég held að þér væri nær að hugsa betur um köttinn þinn. Þú skuldar mér 1200 krónur. Það þurfti ég að borga fyrir hreinsun á sængurfötum sem hann skeit i." Nokkru seinna kom hann að mér við pylsuvagninn og sagði: „Það ætti að stefna þér fyrir dýraplagerí." Mér, þessum vandaða kattavini, sem þar á ofan á engan kött... Smákrimmar og sniglar A Austurvelli var líka fjöldi fólks og sumir ekki beinlínis félegir; ennþá með glýju í augum og reikulir i spori eftir rökkvaöan hádegisbarinn á Oðali. Þarna var hópur af smákrimmum aö sleikja sólina; þeir voru leðurklæddir og úfnir. Bifhjólasamtök lýðveldisins voru líka í miðbænum og létu drynja i mótorhjólum sinum. Allir nutu lifsins og sumir kannski um of, því lögreglan kom og sótti mann sem hafði sofnað á Lækjartorgi en vaknaði seinna, geri ég ráð fyrir, i græna klefanum. Og ég sá lfka þá ómþýðu félaga, dr. Honeydew and his friend Beaker. (Dr. Honeydew! Er ekki Beaker vinur þinn farinn að drekka f ullmikið? Og þú sem ert svona mikið á mðti víni. Taktu í taumana áður en það verður of seint!) Á torginu voru vagnar frá Hótel- og veitingaskóla Islands og nemendur seldu kakó og nýbakaðar pönnukökur með sykri ofan í verkalýðinn og aðra sem áttu aura. Missýndist mér eða var hann þarna, hann Gissur kokkur á Isa- firði, sem við kynntumst einu sinni, Palli Stefáns og ég. Þá skulum við vona að hann hafi lært eitthvað nýti- legt í skólanum því það var sama hversu gott hráefni hann fékk upp í hendurnar, honum tókst jafnan að klúðra því. Uppboðá pönnukökum Páll var ennþa á ferli i miðbænum og þegar viðskiptavinum kokkanemanna var farið að fækka bauð hann í pönnu- kökustafla sem settur var á uppboð. Vitanlega hreppti Páll pönnukökurnar, fyrir 180 krónur, og reyndi síðan að verða ríkur með þvi að bjóða upp hverja pönnuköku fyrir sig en ein- hverra hluta vegna varð lítið um til- boð. Þá bauð hann, fyrir mína hönd, i annan pönnukökustafla og náði honum fyrir 52 krónur en þegar til átti að taka átti ég ekki nema 35-kall og fékk engar pönnukökur. Það kom ekki að sök þvi Páll var örlátur á kökurnar sínar þegar hann uppgötvaði að hann yrði ekki ríkur og bauð mönnum óspart af gnægtum sinum. Flestir þáðu góðgerðirnar með þökkum, ekki síst þegar við sögðum fólki að háöldruð amma Páls á Hraf ni hef ði staðið sveitt við baksturinn og sparað við sig harð- fiskinn vikum saman til þess að eiga fyrireggjum. Indverji lendir í sálarháska Þó þurfti Páll að beita öllum sínum sannfæringarkrafti við dökkleitan mann með túrban sem stóð á Austur- velli og útbýtti gulum miðum. Hann var frá samtökunum Ananda Marga og á miðanum sem hann lét mig fá sagði frá „vitundarbreytingu og einstaklingsþroska með iðkun hug- leiðslu". Eg sagðist vera hópless keis og fleygði miöanum. En þá var maður- inn sjálfur fallinn i sorann; hafði sem sé þegið eina pönnuköku af Páli. Hon- um til hróss vil ég taka fram að hann neitaöi lengi en stóðst það ekki þegar Páll sagði honum að það væri „local custom" á Islandi að bjóða pönnukök- ur á þessum degi. Þegar hann elti okk- ur svo uppi til þess að bjóöa Páli þroska og hugvíkkun fyrir pönnukök- una kom í ljós að hann faldi hana í hendi sér og gat ekki hugsað sér að borða hana. Bumbult fyrsta maí „Ertu lygari? " spuroi Páll. „Nei," sagði maðurinn, fullur hryll- ings. „Þú sagðist ætla að boröa pönnukök- una. Annars ertu lygari." Með eymdarsvip f ór veslings maður- inn að narta í pönnukökuna sina sem vafalaust var full af dýrafitu, eggjum og öðrum viöbjóði sem heilögum mönnum er bannað að setja inn fyrir sínar varir. Honum hefur áreiðanlega orðið bumbult þá um kvöldið. Og hvers átti maðurinn aö gjalda; kominn alla leið austur úr Indium til þess að prédika innri frið yfir Islendingum á fyrsta maí? -u. <<<*&fc o*xV J||l ¦¦.^Æf, Jón Loftsson hf. Hringbraut 121 Sími 10600

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.