Dagblaðið Vísir - DV - 28.05.1988, Qupperneq 8

8
LAUGARDAGUR 28. MAÍ 1988.
Sælkeriim
Nei, darjeeling er ekki vín heldur
te, aö vísu ekki bara venjulegt te
heldur það besta sem völ er á,
kampavín tesins.
Te er flokkað eftir gæðum, segja
má að gæðaflokkunin sé ekki ósvip-
uð og flokkun léttra vína, það er að
segja að árgerðirnar skipta verulegu
máli.
Te er náttúruafurð, ytri skilyrði,
svo sem veðurfar og jarðvegur,
skipta verulegu máli eins og með vín-
ið.
Sérfræðingar telja að besta teið
komi frá Indlandi og þá úr Himalaya-
flöllum, en þaðan kemur hið marg-
rómaða darjeeling te.
Svo við höldum áfram að bera sam-
an te og vín þá mætti segja að darjeel-
ing teið sé eins og gott hallarvín t.d.
Mouton-Rothschild 1. Cru frá Borde-
aux.
Best þykir fyrsta uppskeran „first
flush". Það verður lítið um Darjeel-
ing '88 á markaðnum í ár, ástæðan
er sú að geisað hafa verkfoll á Ind-
landi.
Það ættu því að vera ómæld gleði-
tíðindi fyrir íslenska teunnendur að
hér rak á land kistu fulla af Omandi
Darjeeling tei árgerð 1988. Sigmund-
ur Dýrflörð verslunarmaður náði að
krækja í eina kistu sem komst alla
leið frá Indlandi til Hamborgar og
svo að lokum til Reykjavíkur.
Sannur tenautnamaður hitar upp
teketilinn sinn áður en hann hellir
sjóðheitu vatni yfir telaufin og lætur
„trekkja" í 4 mínútur. Svo er ekkert
eftir annað en að njóta, en sagt er
að það sé ekki minni nautn að drekka
bolla af góðu tei, og þá helst Darjeel-
ing, en að drekka glas af göfugu víni.
Hinn lærði heimspekingur, Ikkiu
sem uppi var á árunum 1394-1481,
ku hafa sagt: „Te er gott. Það hressir
okkar þreyttu sál. Það skýrir hugsun
okkar og skerpir ljós augnanna. Þess
vegna er það okkur hjálp við vinnu
og nám.“
Góður fískur og
glas af Sancerre
Úrvalið af góðum vínum verður æ
betra í verslunum ÁTVR. Meðal
nýrra vína er Sancerre hvítvínið.
Sancerre er frá Loire svæðinu, eigin-
lega er hreppurinn inni í miðju
Frakklandi. Þaðan er ekki langt til
Chablis og Macon. Sancerre víni er
pressað úr sauvignonþrúgunni en
þessi þrúga er nokkuð mikið notuð
í Bordeaux.
Fyrir um að bil 40 árum þótti San-
cerre ekki sérlega „fmt“ vín. En eftir
stríðið fóru vinsældir Sancerre að
vaxa. Nú er þetta ágæta vín mjög
vinsælt. Það er sérlega frískandi á
bragðið, af því er sýrukennt ávaxta-
bragð og bragðið minnir einhvern
veginn á grænmeti og gróður.
Vínrunnarnir dafna best í kalkrík-
um leirjarðvegi sem er grýttur. San-
cerre víninu er fljótlega tappaö á
flöskur, oft þegar í desember.
Eins og áður sagði þykir Sancerre
sérlega gott með öllum fiski og skel-
fiski. Matreiðslumenn eru sérlega
hrifnir af þessu víni og það mikið
notað í sósur, þá þykir sérlega gott
að sjóða fisk í því og sagt er að krækl-
ingurinn verði aldrei eins góður eins
og þegar hann er soðinn í Sancerre.
Þá er Sancerre mjög gott sem lyst-
auki fyrir mat og svo er kjörið að
drekka þetta ágæta vín í staðinn fyr-
ir sterka drykki.
Það er svolítið einkennilegt að það
skuli vera tvær gerðir af Sancerre
hvítvíni í verslunum ÁTVR. Ein teg-
und ætti að vera nóg. Þessar tvær
tegundir, sem í boði eru, eru mjög
keimlíkar. Þá er veröið á Sancerre
frekar í hærri kantinum, sérstaklega
ef miðað er við verðið á Muscadet
Ch. Cleray, sem ekki er siðra vín.
Hvað sem því líður er Sancerre mjög
áhugavert vín. Það er ekki eitt af
þessum fínu vínum tii að geyma í
vínkjallaranum, það er fyrst og
fremst neysluvín. Sem, eins og áður
sagði, er sérlega gott með fiski og sem
lystauki sem gott er að smjatta á t.d.
á meðan beðið er eftir að góð glóð
komi í grillkolin.
Hvaðan er Hvítárlaxmn?
Nú fer sá tími að koma að hægt
verður að fá í verslunum „nýveiddan
Hvítarálax". Já, það verður ekki
amalegt að grilla, steikja eöa sjóða
nýgenginn lax. Því miður kom það
berlega i ljós í fyrrasumar að sumir
kaupmenn seldu eldislax eða kvíalax
í staðinn fyrir Hvítárlax. Þetta eru
auövitað ekkert nema vörusvik sem
eru hverjum þeim kaupmanni til
skammar sem þessa iðju stundar.
Því, lesendur góöir, verið vel á verði
næst þegar þið kaupið glænýjan
Hvítarlax.
Sigmundur Dýrfjörð, kaupmaður í versluninni Te og kaffi, skammtar eftirvæntingarfullum teunnendum Darjeeling
te 1988.
Rognoncini Trifolata -
lambanýru að hætti Itala
Margir islendingar leggja leið
sína til Ítalíu í sumarfríinu. Ítalía
er sem kunnugt er stórmerkilegt
og fallegt land.
Þá er ítalska eldhúsið heims-
frægt. ítalskir veitingastaðir eru til
í öllum borgum hins vestræna
heims. ítalikur matur er ekki bara
spagetti og pitsur. Það sem ein-
kennir ítalska matargerð er meðal
annars það hvað ítalir eru nýtnir
og hugmyndaríkir viö matreiðsl-
una.
Lambanýru eru sem kunnugt er
nflög ódýr hér á landi, víða eru þau
mjög dýr og eftirsótt. Hér kemur
uppskrift að ítölskura nýrnarétti
sem er sáraeinfaldur í matreiðslu.
600 g lambanýru
2 msk. vínedik
2 msk. ólífuolia
25 g smjör
2 hökkuð hvítlauksrif
2 msk. hökkuð steinselja
1 msk sítrónusafi
salt og pipar.
Leggið nýrun í skál með köldu
vatni, hellið vínedikinu í skálina.
Látið nýrun liggja í vökvanura í 30
mín. Fjarlægið himnuna af nýrun-
um, svo og alla fitu, skerið þau svo
í þunnar sneiðar. Setjið nú olíu og
smjör á heita pönnu. Þegar smjöriö
er bráðnað eru nýrun og hvítlauk-
urinn sett á pönnuna. Steikið nýr-
un í 2 min. Sáldrið steinseljunni
yfir nýrun, kryddið með salti og
pipar. Hellið sítrónusafanum í
pötmuna. Þar meö er þessi ítalski
réttur tilbuinn. Með nýrunum er
haft ristaö brauö og hrísgrjón eða
steiktar kartötlur.
Hvernig væri að SÍF færi að selja saltfisk í Fríhöfninni í Keflavik?
Að hafa saltfisk
meðsértiISpánar
Hundruð íslendinga fara nú að
streyma til Spánar, Italíu og Portú-
gals. íslendingar eru, sem kunnugt
er, brjóstgóðir menn og örlátir. Mörg
okkar hafa því með sér gjafir til að
gefa einhverjum innfæddum, t.d.
þjónustufólki eða nýjum vinum. Al-
gengustu gjafirnar eru bækur um
Island, ullarvörur og jafnvel íslenskt
brennivín.
Einhver sú besta gjöf, sem hægt er
að gefa þjóðunum við norðanvert
Sælkerinn
Sigmar B. Hauksson
Miðjarðarhaf, er íslenskur saltfisk-
ur. Já, þetta er satt. í þessum löndum
er saltfiskurinn okkar lostæti sem
kostar töluverða peninga. Þar að
auki er ekki nema sjálfsagt að aug-
lýsa þær afurðir sem við lifum á.