Dagblaðið Vísir - DV - 28.05.1988, Síða 14
14
LAUGARDAGUR 28. MAÍ 1988.
Frjáist.óháð dagbla
Útgáfufélag: FRJÁLS FJÖLMIÐLUN HF.
Stjórnarformaður og útgáfustjóri: SVEINN R. EYJÓLFSSON
Framkvæmdastjóri og útgáfustjóri: HÖRÐUR EINARSSON
Ritstjórar: JÖNAS KRISTJANSSON og ELLERT B. SCHRAM
Aðstoðarritstjórar: HAUKUR HELGASON og ELlAS SNÆLAND JÖNSSON
Fréttastjóri: JÚNAS HARALDSSON
Auglýsingastjórar: PÁLL STEFANSSON og INGOLFUR P. STEINSSON
Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaðaafgreiðsla, áskrift,
ÞVERHOLTI 11, SlMI 27022
Setning, umbrot, mynda- og plötugerð:
PRENTSMIÐJA FRJÁLSRAR FJÖLMIÐLUNAR HF„ ÞVERHOLTI 11
Prentun: ARVAKUR HF. - Áskriftarverð á mánuði 700 kr.
Verð í lausasölu virka daga 65 kr. - Helgarblað 80 kr.
Óvinsæl ótíðindi
Erfiöleikar lögreglunnar í samskiptum við almenning
stafa af vandamálum, sem eiga rætur sínar hjá lögregl-
unni sjálfri, en ekki hjá íjölmiðlum, sem stundum segja
frá þessum erfiðleikum. Fráleitt er að kenna sögumanni
um atburði, sem hann skyldu sinnar vegna segir frá.
Skaftamálið rak á sínum tíma fleyg milli lögreglunn-
ar annars vegar og hluta almenningsálitsins hins veg-
ar. Hið nýlega Sveinsmál hefur breikkað gjána og aukið
vantrú meðal fólks á lögreglunni. í báðum tilvikum
voru gerendur lögreglumenn, en ekki íjölmiðlungar.
Viðbrögð yfirstjórnar lögreglu eru yfirvegaðri og
betri núna en þau voru áður. Horfm er hin skilyrðis-
lausa vernd, sem fyrri lögreglustjóri veitti liði sínu, á
hverju sem dundi. Núverandi lögreglustjóri hefur meiri
tilhneigingu til að meta slík mál eftir aðstæðum.
Að vísu er óþægilegt, að lögreglumenn þeir, er nú
síðast hafa varpað skugga á stéttina, eru skjólstæðingar
lögreglustjórans, sem hann flutti með sér úr héraði,
þegar hann tók við embætti. En viðbrögð hans við vand-
anum benda til, að hann átti sig á þeim mistökum.
í öllum lýðræðisþjóðfélögum þarf lögreglan að skilja
vandamál í samskiptum við þá, sem hún er ráðin til að
vernda, það er að segja borgarana. Sums staðar hefur
lögreglan haft frumkvæði að bættum samskiptum. Ann-
ars staðar ber hún höfðinu við steininn.
Fyrir nokkrum árum leiddi rannsókn brezkra lög-
regluyfirvalda í ljós, að ekki var mark takandi á vitnis-
burði lögreglumanna fyrir rétti, ef hann varðaði stéttar-
bræður þeirra. Ennfremur leiddi hún í ljós algenga fyrir-
litningu lögreglumanna á smælingjum og sérvitringum.
Samt þykir brezka lögreglan hafa náð betri árangri
í samskiptum við fólk en lögregla flestra landa. Rann-
sóknin, sem sagt er frá hér að ofan, dugði þó ekki til
að hindra Stalker-málið, sem varpað hefur alvarlegum
skugga á álit brezkra borgara á lögreglumönnum.
Stalker var einn helzti rannsóknalögreglumaður
Bretlands, ofsóttur og beittur ljúgvitnum af lögreglu-
mönnum og loks hrakinn úr starfi, þegar honum var
falið að rannsaka meint mistök lögreglumanna og í ljós
kom, að hann tók það hlutverk sitt alvarlega.
Stalker hefur síðan verið hreinsaður og þykir hafa
staðið sig af miklum hetjuskap gegn sameinuðu fölsun-
araíli lögreglunnar. Hið sama er að segja um tvo norska
fræðiinenn, sem lentu í útistöðum við lögregluna í Björg-
vin, er verndaði ofbeldismenn í röðum sínum.
Eins og í Bretlandi kom í ljós í Noregi, að lögreglu-
menn lugu fremur fyrir rétti en að vinna gegn starfs-
bræðrum sínum. Þar kom einnig í ljós, að lögreglan sem
stétt bar ábyrgð á, að hinir fáu ofbeldismenn stéttarinn-
ar komust upp með að misþyrma varnarlausu fólki.
Viðbrögð íslenzkrar lögreglu voru mjög slæm í
Skaftamálinu, en mun betri í Sveinsmálinu. Svo virðist
sem yfirvegaðir lögreglumenn sjái nú betur en áður, að
ekki er í þágu stéttarinnar, að haldið sé verndarhendi
yfir skaphundum, sem ekki eiga erindi í starfið.
Samt er í þessu tvískinnungur. Öðrum þræði bölsót-
ast yfirmenn í lögreglunni út af fréttum af slíkum mál-
um. Þeir gagnrýna meðal annars, að fjölmiðlar séu of
opnir fyrir alls kyns umkvörtunum á hendur lögregl-
unni, og séu jafnvel neikvæðir í umfjöllun sinni.
Orkan, sem fer í að kenna sögumanni um ótíðindin,
kæmi að meira gagni í virkari aðgerðum lögreglunnar
til að hreinsa til í stéttinni og aga hana betur.
Jónas Kristjánsson
Á hröðu brokki
undan manngildi
Fólk þarf hreyfmgu. sannað mun
að landsmenn, upp til hópa, þjást
af offitu. Menn fara til vinnu sinnar
í bíl og heim aftur. Rifa þá í sig
kvöldskattinn og sofna svo út frá
sjónvarpinu. Reynt hefur verið að
fá menn til þess að hreyfa sig en
árangur orðið lítill, nema hjá
nokkrum sérvitringum. Trimm átti
að vera allra meina bót en nú er
það hending ein ef sveittur trimm-
ari sést á götunum. Fáeinir fegurð-
arkroppar láta sig hafa það að
pumpa lóð daginn út og inn. Þá
má og nefna nokkra öldunga sem
fara í fótbolta í hádeginu af því að
þeir nenna hvorki að vera í vinn-
unni né heima hjá sér.
Að fá fólk til að hlaupa
Þetta ástand er auðvitað ekki
þolandi. Það sáu þeir sem láta sig
manngildi varða. Því settust þeir
hjá Manngildishreyfingunni niður
og hugsuðu sitt ráð. Manngildis-
hreyfing þessi hét víst einu sinni
Samhygð en breyttist svo í Flokk
mannsins. Flokkurinn bauð fram í
síðustu þingkosningum en kjós-
endur skildu ekki gildi hreyfingar-
innar og kusu hina. En þetta var
útúrdúr. Manngildishreyfingin
vildi koma hreyfingu á mannskap-
inn, trimm átti það að vera eöa að
minnsta kosti ganga.
Og hvaða ráðum skal beita til
þess að fá menn til þess að hlaupa
eða ganga að öðrum kosti? Frum-
leiki sakar ekki og er raunar nauð-
synlegur ef árangur á að nást. Og
það stóð ekki á frumleikanum hjá
Manngildishreyfingunni. Framboð
gegn forseta íslands var ákveðið.
Slíkt hafði enginn látið sér detta í
hug áður og gott ef slík hugsun
þótti ekki ganga guölasti næst.
Landslýður hneykslaðist og skildi
ekki neitt í neinu. Bjóða sig fram
gegn Vigdísi! Ekki nema það þó.
Forsetinn mun vinsælastur íslend-
inga og framboð gegn honum eitt-
Jónas Haraldsson
hvað það vonlausasta sem menn
geta hugsað sér. Það er svona svip-
að gáfulegt og við í Skautafélagi
Kópavogs tækjum okkur til og
skoruðum á íshokkílandslið Sovét-
ríkjanna.
Fórn í þágu
málstaðarins
En þetta er ekki svona einfalt.
Kjósendur skildu ekki plottið. Sigr-
ún Þorsteinsdóttir fórnaði sér í
þágu góðs málstaðar og hefur þegar
komiö hreyfingu á okkur öU. Þann-
ig var það til dæmis með fyrsta
framboðsfund Sigrúnar forseta-
frambjóðanda í matsal Granda hf.
Starfsmenn fyrirtækisins viidu alls
ekki hlusta á Sigrúnu, heldur þustu
á dyr og út í góða veðrið. Þar með
var tilgangi Manngildishreyfingar-
innar náð. Manngildið blómstraði
í Granda, þreyttur verkalýðurinn
komst út undir bert loft á hröðu
brokki. Allir hafa því farið endur-
nærðir heim. Verkamenn með
hreint loft í lungum og manngildis-
menn kátir með árangurinn.
Sömu sögu er að segja frá Vest-
mannaeyjum, heimabæ forseta-
frambjóðanda manngiidisins. Þar
hófst hin formlega kosningabarátta
og verður ekki annað sagt en hún
hafi farið af stað með glæsibrag.
Alhr Vestmannaeyingar sluppu út
í vorbíðuna, utan rúm tylft sem
kom í veg fyrir að frambjóðandinn
talaði við húsgögnin í salnum ein
og sér. Hinir skokkuðu niður aö
bryggju eða fóru út að slá blettinn
í fyrsta skipti á þessu sumri. Bravó
Sigrún, fórnin gekk upp eins og í
góðri skák.
SniUdarflétta
Þegar DV greindi frá hinu vel
heppnaða áhlaupi Sigrúnar í
Granda sagði viðmælandi blaðsins
einmitt að stemmningin hefði veriö
lítil og takmarkaður áhugi á mál-
efninu. Fólkið nennti því ekki að
hlusta og gekk út. Snilldarflétta
þetta. Og ekki nóg með það. í ann-
arri frétt blaðsins segir kosninga-
stjóri Sigrúnar að stefnt sé á að
heimsækja hundrað vinnustaði
víðs vegar um iand.
Skokkað út í vorsólina
Sigur hefur því unnist í barát-
tunni gegn hreyfmgarleysi lan-
dans. Eg sé fyrir mér frystihús,
skrifstofur, banka, trésmíðaverk-
stæði, hjólbarðaverkstæði og
sjoppur sem tæmast í einu vetfangi
þegar Sigrún mætir með sína
menn. Menn hlaupa út í júnísólina
og dvelja undir berum himni þar
til öruggt má telja að manngildið
sé með öllu horfiö úr plássinu.
Ég legg til að Vigdís forseti sæmi
Sigrúnu Þorsteinsdóttur hinni ís-
lensku fálkaorðu fyrir störf að heil-
brigðis- og íþróttamálum.
Sigrún Þorsteinsdóttir forsetaframbjóðandi hefur skotið íþróttahreyfingunni ref fyrir rass og fengið almenning
til að skokka, hvern með sínu lagi. Menn þeysa svo fljótt sem við verður komið út af framboðsfundunum. Því
er lagt til að Vigdís forseti sæmi Sigrúnu fálkaorðu fyrir störf að heilbrigðismálum í þágu alþýðunnar.
DV-mynd GVA