Þjóðviljinn - 09.06.1989, Blaðsíða 25

Þjóðviljinn - 09.06.1989, Blaðsíða 25
MGURMAL ANDREA JÓNSDÓTTIR LANDSLAG á lögum byggt ... en sum með óðagoti skemmd Þeir eru snarari að koma Landslögum Stöðvar 2 á plötu en innanlandslögunum í Ríkissjón- varpinu fyrir Evrópukeppni sjón- varpsstöðva. Vinningslagið hans Valgeirs kom reyndar út á lítilli plötu, en einhver bið ætlar að verða á restinni, sem manni finnst nú ekki sérlega snjöll ráð- stöfun í kringum svona keppni sem veldur tímabundnum áhuga. Hitt er svo annað mál að aðstand- endur Landslagsins hefðu mátt hinkra þó ekki hefði verið nema í viku - hálfan mánuð til að hægt hefði verið að gefa fólki tækifæri til að vinna lögin betur, því að sannast sagna er hálfgerð ómynd hvernig staðið er að sumum þeirra. Vinningslagið eftir hann Jóa G., Við eigum samleið sem Sigga Beinteins syngur skörulega, er áberandi best unnið... og þó, ágætt lag Bergþóru Árna, Fugl í búri, er jafnvel betra hvað góðan undirleik Sigurgeirs gítarleikara og Ásgeirs Oskarssonar snertir. Því miður get ég ekki sagt það sama um lagið hans Rúnars Þórs í öðru sætinu... að láta hann, með rætur í Bítlum og Stóns, syngja við trommuheila, leiðinda hljóð- gerfilssánd og gervibassa, sem hann spilar reyndar sjálfur á, finnst mér skemmd á þeirri ímynd sem ég hef af honum... syngjandi og spilandi beint frá hjartanu á píanó eða gítar ásamt félögum með ekta trommur og bassa úti í skúr... En lag Rúnars kemur þó betur út úr þessari meðferð en önnur sem í henni hafa lent. Tökum til dæmis lag Bjarna Hafþórs Helgasonar Ég útiloka ekkert, sem Inga Eydal syngur. „Sándið" í því er svo loð- ið að í fyrstu þrjú skiptin sem ég spilaði plötuna gáði ég hvort ryk hefði safnast á nálina í spilaran- um og það ekki lítið. Það lag er að vísu lágpunkturinn tæknilega séð á plötu þessari, en mitt á milli þess og lags Rúnars, hvað þessa hlið varðar, eru ein þrjú í viðbót sem fyrir hana líða... og reyndar í ofanálag eru útsetningarnar og söngstfll sumra ansi gamaldags... en ekki ætla ég að fara út í að tíunda þau lög... ég vil bara segja, að enda þótt fólk hafi verið fúlt út í, hvernig var staðið að Júróvisjóninni hér, þávoru í heildina meiri gæði á framreiðslu laganna þar. Og ekkert er ég viss um að vænlegra lag til útflutnings hafi verið að finna í Landslags- keppninni. En það er líka óþarfi að vera að etja saman þessum keppnum, ef svo má að orði kom- ast - ég held nefnilega að með tímanum gætu þær orðið íslensku dægurtónlistarlífi til framdráttar, EF vandað er til verks á öllum sviðum... að ég nú tali ekki um ef tónlistarfólkið allt treysti sér til að syngja og spila „læf" í sjón- varpinu úrslitakvöldið, en ekki láta hafa sig út að geifla sig og spila á sýnilegan lúftgítar með segulbandinu, eins og gert var við útsendingu á Landslaginu úrslita- kvöldið... og það er heldur ekki sérlega upplífgandi að horfa á fólk horfa á myndbönd í sjón- varpi á undanúrslitakvöldi fyrir Evróvisjón. Ekki vil ég nú vera með tómt neikvætt tuð í sambandi við Landslags-plötuna - það er blátt áfram sjálfsagt að gefa þessa plötu út, og ég vona að hún megi vel seljast. Og ef keppni þessi heldur áfram og búast má við slíkri plötu í hvert skipti verður þetta fróðlegur flokkur. Þess vegna, og hvort sem er, er það yfirsjón aðstandenda að láta ekki fylgja með á textablaðinu í hvaða sæti lögin lenda, svona upp á lagalega sagnfræðina. A Jóhann G. Jóhannsson og Rúnar Þór Pétursson voru efstir í Lands- lagskeppninni... Jóhann í fyrsta sæti og Rúnar í öðru... kannski sigraði Jóhann á faglegum for- sendum...? FJÖLMJÐLAR Páfinn, gúrkan og hvalurinn Páfinn er floginn og eftir er tómarúm. Grár hversdagur blasir við og einsog fyrir páfakomu er allt á hausnum. í nálægð hans heilagleika gleymdu fjölmiðlarn- ir efnahagsástandinu og öðrum hremmingum um stundarsakir og allt í einu voru messur orðnar að besta sjónvarpsefninu. Hvort heimsóknin skilur ekki nokkuð annað en tómarúm er svo vafam- ál. Þetta var ekki ósvipað því þeg- ar leiðtogafundurinn var haldinn hér um árið. Þjóðin sat límd við skjáinn, starði á dyrnar á Höfða og hlustaði á rausið í Ingva Hrafni. Allir biðu eftir krafta- verki en auðvitað gerðist ekkert kraftaverk, þótt eigi skuli van- meta árangur Reykjavfkurfund- arins í því að slaka á spennunni milli risaveldanna. Síðan opnuðust dyrnar að Höfða, Reagan flaug heim til Nancy eftir að hafa hvatt herinn í Keflavík til dáða, Gorbatsjof hélt maraþon blaðamannafund í Háskólabíói og hvarf svo á braut með Raisu. Og erlenda fjöl- miðlastóðið tvístraðist út um heiminn, allir á höttunum eftir næsta stórviðburði heimssögunn- ar. Eftir sat þjóðin hálf spæld yfir því að kraftaverkið hafði ekki gerst og íslenska fjölmiðlastéttin, sem um stundarsakir hafði baðað sig í ljósi alheimsfréttaviðburða, þurfti aftur að snúa sér að því að fylla ómældar síður og mínútur í ljósvakanum af íslenskum gúrku- fréttum. Sama er uppi á teningnum núna. Páfinn gerði ekkert krafta- verk, í raun og veru virtist hann gera ósköp lítið, messaði nokkr- um sinnum og ekki var mikið meiri kraftur í predikunum hans en í predikunum meðal poka- prests á íslandi. Og ekki reiddust goðin þótt þessi erkiklerkur ka- þólskra stigi í predikunarstól á Þingvöllum og Suðurlands- skjálftinn lét á sér standa. „Páf- inn komst héðan í ómyrtu ásig- komulagi," sagði Sæmundur Guðvinsson í Alþýðublaðinu, það var hin stóra frétt sem kom út úr öllu tilstandinu, því í raun og veru snerist allt um það að koma karlinum heilum á húfi í gegnum heimsóknina. Það kostaði um 30 miljónir. Þá er það gúrkan, þingi lokið og samningar í höfn. Reyndar bjargaði mjólkurbannið frétta- mönnum fyrir horn, þessa vik- una; erjur innan Alþýðubanda- lagsins og nýjar tölur um hallann á ríkissjóði litu dagsins ljós, en slfkt þykir varla sæta tíðindum lengur. Framundan er sumarið, kvalræðistími fréttamanna. Sem betur fer gerast fréttnæm- ir atburðir einnig annarsstaðar en í þingsölum og bakherbergjum hjá sáttasemjara. Á sumrin flyst þungamiðja fréttanna úr höfuð- borginni og út á ströndina. Það er þar sem hlutirnir gerast að sumarlagi. En fréttamenn sem lifa og hrærast í stjórnsýslukerf- inu eiga oft erfitt með að sjá það. Þeir hafa engan fastan punkt til að ganga að fréttunum lengur. Þá fara menn að fletta í huganum nokkur ár aftur í tímann, því þótt blöð og ljósvakamiðlar telji sig stöðugt vera að flytja nýjustu fréttir, þá er fréttaárið árstíða- bundið og hver árstíð kallar á sín verk. Þannig er verið að undirbúa hvalbátana enn einusinni fyrir vertíðina, kannski þá síðustu í bili. Myndin af hvalbátunum í ár er mjög svipuð myndinni sem birtist í fyrra og vangaveltur um hvort umhverfissinnar ætli að grípa til einhverra aðgerða í sumar voru líka á kreiki í fyrra. Kannski gerist eitthvað sem brýt- ur upp þetta eilífðar hringsól og þá komast fréttamenn í feitt. Þótt fréttamaðurinn leitist að öllu jöfnu við að gera gangverki þjóðlífsins skil þá er hann fyrst í essinu sínu þegar einstæðir at- burðir gerast. Það hefur mikið verið gert úr andófi grænfriðunga gegn hval- veiðistefnu íslenskra stjórnvalda og því haldið fram að grænfrið- ungar noti baráttu sína gegn hval- veiðum einkum til þess að fjár- \JJ XV Xji X™i i. N JL JLj J. Jt. \™i Aöatnst all ötkis, fireenpeaœ has bmught the plight of 51; nattsrat woriri to ifc atsení íon aí eariiss) peanto. Teriihte abuses lo the nsvironment ofitsn tartó out 1« remote places or (ar out to sea have besi beadlined on tete- vision and in the pn-ss, Greexipeacg txsnan'with a pro- tesl voyaöetnton nucloar fest asne. The ftsx! was disrupted. 'lixtay. ihe ssie at Mndittka ln the Atartian lslamls ts a hirri sanctuary. Then Greeiitsear.a setsí ils !iny iftflaíiitrle Iroaisio pmtfirt the whales. i'tisiy UK)k up posttton tetwe(»n ire irarpoons aml fite 0(«i«Sjwhate.'llKlay ominKtóal whaíiíiít is öarinedL On liie. iœ Oots eí .%;wtoundlaiid. Gwrn peatas vötaiteers piaceti their baife telrvœn tíie {jaffs of tte seal inmím arat Mie helpltsss seat pups. The hunt was sutr- seflimnUy ealted tít. In theNorÖiAtlántto, Cteenpeacediwe lis iaflataNes anderaratts faitag harrels radteaeöve waste. Hm ouctetsr m ttnmpitif a! ssa has teen stopped. 5n the North sea. GreeaDease swtmfii ........M hank dmiitj sislps ísairyíng tsiseRSi wasttss. New tes.to pRJttxt tlse Noith} isavE becn proraised. Ppoeful dtitsá acttön tsy Cst«n|.stsai* I mvok«111«; power of friilrlsr. oprntóii wti in lura has loreetí eitatsties sn tte fesw pto!ss;t iviklisíeunA to sitsp the s»litttsos llBiKrttiralworid, Ur grænfríðungabæklingnum. magna starfsemi sína, m.a. var lögð áhersla á þennan þátt í kvik- myndinni Lífsbjörg í norðri. Það er svo auðvelt að höfða til sam- kenndar tilfinningaskertra stór- borgarbúa með þessum risa- skepnum sem synda frjálsar um hin úfnu höf. Um daginn rak á fjörur mínar blaðið New Statesman Society, sem gefið er út í Bretlandi. Inni í blaðinu var auglýsingabæklingur frá grænfriðungum þar sem fólk er hvatt til að styðja samtökin með fjárframlögum. í þeim bæklingi er ekki verið að höfða til þeirra sem vilja leggja allt í söl- urnar til þess að bjarga nokkrum hvölum heldur er fyrst og fremst höfðað til vistkerfisins sem heildar. Reyndar er mynd af hval á forsíðu bæklingsins og inni í honum er einusinni minnst á hvali í því samhengi að samtökin hafi átt þátt í að hvalveiðar í á- góðaskyni voru bannaðar af Al- þjóða hvalveiðiráðinu. í bæklingnum eru talin upp ýmis afreksverk grænfriðunga t.d. að þeir hafi átt þátt í að stöðva tilraunir Frakka með kjarnprkuvopn í andrúmslofti, barist langri og harðri baráttu gegn losun geislavirkra úrgangs- efna í írska hafið, barist gegn los- un eiturefna í Norðursjó og þann- ig mætti lengi telja. Þótt Islend- ingum þyki grænfriðungar hafa vegið ómaklega að sér í hval- veiðimálinu þá ætti þessi upptaln- ing að sýna að við eigum samleið með þessu fólki í mörgum öðrum málum. Kannski er það fleira sem sameinar okkur en skilur okkur að. Verðugt verkefni fyrir fréttahauka að athuga. Föstudagur 9. júní 1989 NÝTT HELGARBLAD - SÍÐA 25

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.