Dagblaðið Vísir - DV - 13.05.2000, Side 25

Dagblaðið Vísir - DV - 13.05.2000, Side 25
LAUGARDAGUR 13. MAÍ 2000 25 DV Helgarblað „Þetta eru ncer undan- tekningalaust ekki menn sem fremja glœpi sakir einhverrar glœpahneigð- ar. Þetta eru fíklar sem grípa til glœpa til að svala fíkninni. Megnið af þessu fólki er dáið í dag. Það sýnir hvað líftíminn hjá fCklunum er stuttur. “ var orðin það lítil og kvíðinn svo mikill að mér þótti óþægilegt að hitta fólk - þurfti helst að fá mér bjór áður. Ég reyndi þó að rífa mig upp aftur og tók eitt ár í ballett og komst upp með það þrátt fyrir drykkjuna. En það var svakaleg vinna fólgin í því að halda henni í skefjum og láta sem allt væri í lagi. Vanlíðanin var orðin alveg gríðarleg og þótt ég reyndi ýmislegt jókst bara þunglyndið. Það kom svo að því að ég reyndi að drepa mig en það tókst sem betur fer ekki.“ Marta fór svo loksins í meðferð 1994: „Það var fyrst á Vogi sem ég uppgötvaði að ég væri alkóhólisti. Þessari útskýringu á óforum mínum var ég mjög fegin og lagði mig alla fram í afvötnuninni. Ég var þó af- skaplega viðkvæm og átti erfítt með að umgangast annað fólk á Vogi. Ég var edrú í tvö ár eftir meðferðina en það voru samt hræðileg ár. Bakslag- ið frá neyslunni var mikið og ég átti enn jafnerfítt með að fúnkera í þjóð- félaginu. Ég var kvíðin sem fyrr og sjáifshatrið var mikið. Seinna árið var ég í stöðugum sjáifsmorðshug- leiðingum. Það var skelfileg tilfinn- ing að vita að mér liði iila, hvort sem ég var edrú eða í neyslu. Á þriggja mánuða tímabili skar ég mig á hönd- um og fótum með rakvélablöðum." Marta sýnir á sér hendurnar þar sem eru ör við ör. Tugir sára sem þurfti að sauma saman. Hún flúði sex eða sjö sinnum inn á Vog þegar hún var að því komin að fremja sjáifsmorð eða fá sér í glas. Fjölskylda Mörtu hafði miklar áhyggjur af henni og lagði hana inn á geðdeild með því að svipta hana sjálfræði. Þar segir hún lækna hafa hrúgað í sig geðlyfjum sem gerðu bara illt verra: „Þetta var ömurleg edrúmennska svo að ég gafst upp á endanum. Ég ákvað að drekka mig í hel - drepa mig úr alkóhólisma. Síð- an labbaði ég inn á Keisara staðráðin í að hætta öllum þykjustuleikjum. Ég fór strax í mikla neyslu - áfengi og amfetamín. Ég var að nær stanslaust í ellefu mánuði og vildi ekki hætta fyrstu átta mánuðina - nema þá til að deyja. Þolið jókst og alltaf þurfti ég meira og meira - sérstaklega eftir að ég var komin í sprauturnar. Ég var á götunni og átti bara fótin sem ég var í.“ Leitað skjóls í Byrginu Það var á miðju þessu ofsafengna neysluæði á árinu 1997 sem Marta kynntist Ragnari: „Við urðum strax mjög samheldin og vorum hvort öðru trú og trygg sem er sjaldgæft meðal utangarðsfólksins þar sem allir eru jafnan með öllum. Raggi tók mig að sér og ég fékk húsaskjól eftir fjóra mánuði á götunni. Þetta var þó enn sama fikniefnavitið. Við vorum bæði í gríðarlegri neyslu og ég var orðin út- keyrð. Skotin voru hætt að virka og ég var hreinlega ofsóknarfull. Um haustið fann ég hvernig ég var að deyja innra með mér og mig langaði til að hætta. Ég fór að vinna í sjoppu en það stöðvaði ekki neysluna. Ég vann á daginn en djammaði á nótt- unni en gafst svo upp. Ég er enn með samviskubit yfir því að hafa ekki lát- ið neinn vita - mætti bara ekki einn daginn í vinnuna. Ég var það langt leidd í neyslunni að m.a. lýsti læknir því yfir við móður mína að ég myndi deyja innan tveggja ára með þessu áframhaldi. Það var búið að afskrifa mig. Mamma bað mikið fyrir mér og fór með fyrirbæn uppi í klaustri. Þá varð löngunin til að verða edrú sterk- ari.“ í örvæntingu sinni hafði Marta samband við móður sína sem hjálpaði henni inn á Vog sem var annars hætt- ur að taka á móti henni. Eftir að hafa verið þar í fimm daga fór hún aftur til Ragnars sem þá var í stifri neyslu. Að öðrum fimm dögum liðnum var löng- unin i vímu orðin slík að hún flúði i Byrgið: „Þar var mér tekið opnum örmum. Ég þekkti lítið til Byrgisins en vissi að það hafði komið mörgum langt leiddum til bjargar auk þess sem það hafði eitthvað með Guð að gera sem þarna kom inn í líf mitt og hrein- lega bjargaði mér. Það vantaði aftur á móti Ragga sem ég hafði miklar áhyggjur af.“ Hér grípur Ragnar inn í og segir: „Þegar hér er komið sögu gat ég eiginlega hvorki verið edrú eða fullur. Helst vildi ég vera uppi í rúmi í myrkrinu. Svartnættið var algert." Hann samþykkti að vera eina nótt í Byrginu en þau hjónin eru þar enn. Meðferð sem virkar Þau er sanunála um að dvölin í Byrginu hafi breytt öllu og segjast hafa kynnst þar bæði kærleiksríku fólki og Guði. Marta varð snemma ólétt og segir það hafa hvatt þau áfram í baráttunni. 1 því bendir sólar- geislinn þeirra, Mikael Jafet, sem er búinn að vera á vappi um stofuna, á mynd af forsetahjónunum sem hann kailar í bamslegri einlægni afa og ömmu og geta foreldrar hans þá ekki varist hiátri. Marta og Ragnar geta ekki lagt nógu mikla áherslu á að þau hafi ver- ið búin að reyna allt annað áður en Byrgið kom þeim til bjargar og það eigi við um fleiri. Spurð að því hvað það hafi fram yfir önnur meðferðarúr- ræði svara þau: „Það er persónulegra en staðlaða meðferðin. Þetta er vemd- „Það var búið að afskrifa mig“ Marta er hláturmild og sparar ekkl brosin í dag. Myrkur fortíöarinnar er aö baki. Ragnar í líkamsræktarsal Byrgisins en hann smíöaöi sjálfur tækin sem fylla salinn. Er þaö dæmigert fyrir atork- una sem einkennir allt hans fas. að umhverfi þar sem menn hjálpa hver öðmm á uppbyggilegan máta. Það er hlúð að einstaklingnum og hann virkjaður. Trúin skiptir líka miklu en því fer fjarri að hún sé þvinguð upp á okkur." Hjónin eru nú orðin ráðsmenn Byrgisins við Vestur- götu í Hafnarfirði: „Það hjálpar okkur líka að hjálpa öðrum. Það getur held- ur enginn bjargað alkóhólista nema alkóhólisti. Enginn annar skilur hann.“ Þeim þykir hið opinbera og sér- staklega Hafnarfjarðabær horfa fram hjá því sem áunnist hefur með starf- semi Byrgisins. Ragnari er mikið niðri fyrir þegar hann segir: „Við erum búin að spara ríkinu og þessu bæjarfélagi fleiri milljónir með þessu sjálfboðastarfi. Fólk sem þyrfti á fé- lagsþjónustu þeirra að halda eða væri innan fangelsismúranna er hér i góðu yfirlæti. Þeir sjá þetta ekki - hvað þá mannslífm sem við höfum bjargað. Manneskjur sem Vogur hafði gefist upp á og talið ólæknandi. Fólk sem hefur ekki átt sér viðreisn- ar von er að breytast í nýta þjóðfé- lagsþegna. Um daginn voru sjö manns frá mér í vinnu sem höfðu ekki unnið árum saman. Og það hjálpar svo sannarlega ekki þegar við erum rekin út á götuna, fyrir óá- sættanlegar brunavarnir án þess að okkur hafi verið tilkynnt um hvaða breytinga væri þörf. Við misstum fimm manns á fyllirí þegar húsið var rýmt. Annars eru þessar bruna- varnaofsóknir bara yfirklór. Ég held að bærinn ásælist húsið og vilji losna við okkur. Hann sýnir okkur engan áhuga og fulltrúar hans fást ekki til að setja fundi með okkur. Sýna eng- an lit. Við erum aftur á móti í ágætu sambandi við Eimskip, eiganda húss- ins, og lögregluna sem sér á götunni hvaða starfi við erum að skila.“ Fé lagsmálastofnun Hafnarfjarðarbæjar gat ekki veit þessari þriggja manna fjölskyldu nokkra aðstoð þegar hún var komin á götuna. Og þótt hún dveljast þessa stundina í Byrginu er hún viðbúin því að yfirgefa húsið. Einu lofa þau þó, uppfull af bjartsýni: „Hvernig sem þetta fer höldum við starfseminni áfram.“ -BÆN KAJAKHÁTÍt) * i Nauthólsvík Seayak Kaiakklúbþurjnn stendur fyrir KAJAKHATIÐ í Nauthólsvík laugardac^ inn 13. maí, 1-17:00 Sportbúð Títan verður með kynningu ó sjókajökum og búnaði. Nokkrir bótar verða d staðnum til sýnis og hœgt verður að prpfa bata í flœðarmálinu. I boði verður sérstakt KAJAK-TILBOf) sem gildir einungis í takmarkaðan tíma. * Allir velkomnir * Kodiak Sjáumst hress í Nauthólsvíkinni. Sportbúð Títan Seljavegi 2/101 Reykjavík s: 551-6080 www.isa.is/titan Millenium

x

Dagblaðið Vísir - DV

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.