Frjáls verslun - 01.04.1991, Síða 94
„Þá byggir lögmaður stefnda á því að samningurinn, samkvæmt orðanna hljóðan, hafi ekki verið brotinn. Stefndi
hafi skuldbundið sig til að „stofna ekki eða kaupa hlut í“ hliðstæðum fyrirtækjum. Ekkert banni honum hins vegar
að vinna hjá slíku fyrirtæki.“
Loks telur stefnandi að stefiidi hafi
með háttsemi sinni brotið í bága við
góða viðskiptahætti og þar með gegn
1. nr. 56/1978 um verðlag, sam-
keppnishömlur og óréttmæta við-
skiptahætti.
Lögmaður stefnda, Gestur Jóns-
son hrl. krefst þess fyrir bæjarþingi
Reykjavíkur að umbjóðandi verði
sýknaður af öllum kröfum stefnanda.
Hann byggir á því að umbjóðandi sinn
hafi í engu vanefnt þær skuldbindin-
gar, sem hann tókst á hendur, og því
beri að hafna kröfu stefnanda um
staðfestingu lögbannsins.
VÍSAÐ í STJÓRNARSKRÁNA
Hvað varðar þau ákvæði kaup-
samnings aðila, er vikið var að hér að
framan og takmarka atvinnumögu-
leika stefnda GJ næstu þrjú árin, þá
vill lögmaður stefnda að þessi ákvæði
verði skýrð þröngri lögskýringu. Al-
menna reglan er um atvinnufrelsi og
er sá réttur stjómarskrárbundinn,
samanber 69. gr. stjórnarskrárinnar.
Því beri að fara varlega við lögskýr-
ingar á áðurnefndum ákvæðum samn-
ingsins.
Þá byggir lögmaður stefnda á því
að samningurinn, samkvæmt orð-
anna hljóðan, hafi ekki verið rofinn.
Stefndi hafi skuldbundið sig til að
„stofna ekki eða kaupa hlut í“ hlið-
stæðum fyrirtækjum. Ekkert banni
honum hins vegar að vinna hjá slíku
fyrirtæki.
„Dóms er að vænta í þessu máli á
næstunni og er hans beðið með
nokkurri eftirvæntingu. Sérstaklega
með tilliti til þess að í
nágrannalöndum okkar hafa að
undanförnu gengið strangir dómar í
nokkuð hliðstæðum málum.“
Loks hafi stefndi GJ ekki „falast
eftir erlendum viðskiptasamböndum"
heldur hafi þrjú erlend fyrirtæki leitað
til þess fyrirtækis er hann vinnur hjá.
Þessu til sönnunar lagði lögmaður
stefnda fram bréf þessara fyrirtækja
er staðfesti þetta. Þó að samningur-
inn hafi bannað stefnda að „falast eftir
erlendum viðskiptasamböndum" þá
felst eingöngu í því að GJ megi ekki
eiga frumkvæði að því að ná til sín
viðskiptum við umrædda aðila. Það
hafi hann ekki gert. Þvert á móti hafi
erlendu fyrirtækin sjálf ákveðið að
beina viðskiptum sínum frá stefnanda
þar sem þau sáu sína hagsmuni betur
tryggða annars staðar.
Dóms er að vænta í þessu máli á
næstunni og er hans beðið með nokk-
urri eftirvæntingu. Sérstaklega með
tilliti til þess að í nágrannalöndum
okkar hafa að undanförnu gengið
strangir dómar í nokkuð hliðstæðum
málum.
94