Morgunblaðið - 13.11.2001, Síða 44

MINNINGAR
44 ÞRIÐJUDAGUR 13. NÓVEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
✝ Georg BernharðMichelsen fædd-
ist á Sauðárkróki
20. maí 1916. Hann
lést á líknardeild
Landspítala Landa-
koti laugardaginn 3.
nóvember síðastlið-
inn. Foreldrar hans
voru hjónin Guðrún
Pálsdóttir frá
Draflastöðum í
Sölvadal, f. 9. ágúst
1886, d. 31. maí
1967, og Jörgen
Frank Michelsen úr-
smiður og kaupmað-
ur frá Horsens í Danmörku, f. 25.
janúar 1882, d. 16. júlí 1954.
Georg var einn tólf systkina.
Hin eru: Karen Edith, Pála El-
ínborg, Hulda Ester, Franch
Bertholt, Rósa Kristín, Paul
Valdimar, Otto Alfreð, Aðal-
steinn Gottfreð, Elsa María,
Kristinn Pálmi og Aage Valtýr.
bakaraiðn. Í stríðslok, 1945, flutt-
ist hann, með fjölskyldu sína,
heim til Íslands og lá leið þeirra
fyrst til Sauðárkróks. Síðan
stofnaði hann bakarí í Hvera-
gerði og bjó þar og starfaði allt
til ársins 1979, er hann seldi
reksturinn. Þá hóf hann störf hjá
Brauði hf. – Myllunni, þar sem
hann starfaði þar til hann var 78
ára.
Georg gegndi fjölda trúnaðar-
starfa. Hann var einn af stofn-
endum sjálfstæðisfélagsins Ing-
ólfs í Hveragerði, og gegndi þar
formennsku um nokkurra ára
skeið. Hann sat í hreppsnefnd í
tólf ár. Hann var í sóknarnefnd
Hveragerðissóknar og var for-
maður Hestamannafélagsins
Ljúfs um hríð. Hann var í stjórn
Bakarameistarafélagsins og
Sultu- og efnagerðar bakara til
margra ára. Hann var fréttaritari
Morgunblaðsins um áratuga
skeið. Georg var alla tíð mjög
virkur og áhugasamur um velferð
síns bæjarfélags og sat í fjöl-
mörgum nefndum á vegum þess.
Útför Georgs fer fram frá Bú-
staðakirkju í dag og hefst athöfn-
in klukkan 13.30.
Eiginkona Georgs
er Jytte K. Michelsen,
fædd Petersen, frá
Kaupmannahöfn, f.
28. júní 1923. Gengu
þau í hjónaband hinn
17. maí 1942. Dætur
þeirra eru: 1) Edda,
bankastarfsmaður,
dætur hennar eru Íris
og Anna. 2) Linda,
fjármálastjóri, gift
Ögmundi Friðriks-
syni, börn þeirra eru
Rósa Hrönn, Georg
Rúnar, Sara og Hall-
dóra. 3) Sandra,
kennari, gift Guðjóni Rúnarssyni,
börn þeirra eru Rúnar Gauti,
Tinna, Katla og Frosti.
Georg nam bakaraiðn á Sauð-
árkróki og hjá Jóni Símonarsyni í
Reykjavík. Sautján ára lá leið
hans til Kaupmannahafnar þar
sem hann dvaldist næstu ellefu
árin við frekara nám og störf í
Oft heyrði ég föður minn tala um
hversu mikill gæfumaður hann væri.
Vissulega hafði hann lög að mæla,
því hann var gæfumaður. En í hverju
felst gæfa sérhvers manns? Felst
hún ekki einmitt í breytni? Jú, og svo
sannanlega breytti hann rétt í hví-
vetna. Öll framkoma í garð annarra
var með eindæmum ljúf. Ætíð fús að
leggja öðrum lið og rétta hjálpar-
hönd hvenær sem færi gafst. Mann-
auðurinn var það sem skipti hann
mestu máli. Hann fjárfesti ríkulega á
þeim vettvangi, enda sóttust margir
eftir nærveru hans og á meðal fólks
lék hann við hvern sinn fingur.
Aldrei gleymdi faðir minn skap-
aranum því honum var hann svo inni-
lega þakklátur fyrir allt það sem lífið
gaf. Hann þakkaði góða heilsu sína
og sinna, góða og samhenta fjöl-
skyldu og yndislegt samferðafólk í
gegnum tíðina. Honum fannst hann
vera æðri máttarvöldum skuldugur
fyrir lán sitt hér á jörðu.
Ef litið er yfir farinn veg og lífs-
hlaup hans skoðað gæti ég best trúað
að skuldin sé að fullu greidd. Því ég
fæ ekki betur séð en það hafi einmitt
verið hans eigið hjartalag sem gerði
hann að þeim gæfumanni sem hann
taldi sig. vera. Hlýlegt viðmótið,
brosið blíða, fallegu orðin, þétt hand-
takið, kímnin og hógværðin, allt voru
þetta kennimerki hans.
Ást hans til samferðamanna sinna
var fölskvalaus með öllu. Því reynd-
ist það öðrum auðvelt að elska hann.
Enda eiga margir um sárt að binda
núna, þeirra á meðal er eiginmaður
minn, Guðjón, en með þeim tveimur
ríkti slíkur kærleikur að aldrei
gleymist. Börn okkar fjögur þekkja
ekki hið daglega líf án þátttöku afa
og ömmu. Þar af leiðandi eru þau
heldur berskjölduð þegar sorgin hef-
ur gert innreið sína í líf þeirra.
Ég get tekið í sama streng og faðir
minn og sagt að ég sé gæfusöm.
Felst gæfa mín, að stórum hluta til, í
því að hafa átt þennan öðling að föð-
ur. Enda gerði ég aldrei ráð fyrir að
á því yrði nokkur breyting. Nú þegar
hann er ekki lengur til staðar fyllist
ég örvæntingu. Eitthvað hefur gerst
sem ég hef aldrei viljað hugsa til
enda. En ljúfmennið, faðir minn, hef-
ur ekki skilið mig eftir allslausa. Sá
hafsjór af yndislegum minningum er
það sem mun gera mér kleift að
halda ótrauð áfram þó svo að sökn-
uðurinn sé og verði óbærilegur.
Þín pabbastelpa
Sandra.
Mig langar í örfáum orðum að
minnast tengdaföður míns, Georgs
B. Michelsen.
Ég kynntist Georg og konu hans
Jytte að vorlagi fyrir tæplega 30 ár-
um, þegar ég tengdist fjölskyldunni í
gengum hjónaband mitt og Lindu
dóttur þeirra. Strax frá fyrstu tíð var
Georg mér mjög góður og traustur
félagi, sem ávallt var gott að leita til.
Georg var fæddur og uppalinn á
Sauðárkróki, en hann var ákaflega
stoltur af uppruna sínum og hafði
mjög gaman af að segja sögur úr
æsku sinni.
Fjölskyldan bjó í Hveragerði þeg-
ar ég kynnist þeim, þar sem hann
rak Hverabakarí við góðan orðstír.
Georg var bakari af Guðs náð, hann
var ævinlega ánægður með lífsstarf-
ið og foreldrum sínum þakklátur fyr-
ir að hafa fengið að læra bakaraiðn.
Talandi um bakarí þá er mér mjög
minnisstæður ákveðinn bolludagur.
Þau hjónin Georg og Jytte voru
stödd á Kanaríeyjum rétt fyrir bollu-
daginn, sem er vertíð bakara, og
skall þá á verkfall flugmanna og lítið
útlit fyrir rjómabollurnar góðu á
borðum Hvergerðinga. Þetta var að
sjálfsögðu töluvert áhyggjuefni fyrir
bakarameistarann. Var þá skotið á
fjölskyldufundi, dætrum og tengda-
sonum var stefnt til Hveragerðis og
öll sett í framleiðslu á bollum. Georg
komst síðan til landsins á bolludag-
inn og var þá búið að baka bollur,
sem allar seldust en gæðin voru að
sjálfsögðu ekki þau sömu, en fáar
kvartanir bárust. Hafði Georg af
þessu uppátæki mikið gaman.
Georg hafði mikinn áhuga á enska
fótboltanum og vorum við samherjar
á því sviði og héldum báðir með Man.
Utd. og eyddum ófáum stundum
saman fyrir framan sjónvarpið. Á
síðari árum gekk Georg oft með KR
derhúfu og undruðust það margir, en
hann svaraði því til að hann væri á
góðum launum hjá tengdasyni sínum
sem stuðningsmaður KR.
Georg og Jytte höfðu mjög gaman
af ferðalögum og fóru eins oft og
hægt var. Við hjónin fórum í all-
margar ferðir með þeim, sem var af-
ar ánægjulegt og eigum við margar
góðar minningar úr þeim ferðum.
Eitt sinn komum við þeim á óvart og
buðum þeim í helgarferð til Lúxem-
borgar. Þegar þangað var komið
ringdi mjög en Georg, sem var ávallt
uppátækjasamur og glettinn, fann
þar gamla, hálfónýta regnhlíf sem
hann notaði hinn ánægðasti allan
tímann. Seinni árin fórum við oftast
saman til Torrevieja á Spáni, en þar
líkaði honum sérstaklega vel að vera,
enda sóldýrkandi mikill. Hann þoldi
sólina ótrúlega vel og naut þess að
flatmaga við sundlaugina allan lið-
langan daginn.
Í veikindum sínum síðasta árið
þótti honum slæmt að komast ekki til
Spánar, svona í síðasta sinn.
Georg var mjög félagslyndur,
hann naut sín vel í fjölmenni og hélt
uppi heilu samkvæmunum með
spaugilegum sögum og skrýtlum,
sem hann sneri gjarnan upp á sjálfan
sig eða fjölskylduna.
Hann var frábær faðir og afi, var
góður félagi allra og verður sárt
saknað af fjölskyldunni. Ég er þakk-
látur fyrir að hafa fengið að kynnast
honum.
Hafðu þökk fyrir allt og allt.
Blessuð sé minning hans.
Ögmundur Friðriksson.
Afi okkar gerði oft hlé við hátíð-
arhöld þegar fjölskyldan var öll sam-
an komin. Þá varð hann klökkur og
þakkaði Guði fyrir að hafa veitt hon-
um svona góða fjölskyldu. Við þessi
tækifæri tókum við öll undir, skál-
uðum með honum og allir voru sam-
mála um fegurð hópsins. Þrátt fyrir
þann masgjarna hóp sem fjölskyldan
okkar er sló alltaf þögn á mannskap-
inn þegar hann tók til máls, sem ber
vitni um þá stöðu og virðingu sem
hann hafði innan ættarinnar. Við
minnumst hlýju hans, kærleika, vel-
vildar, sérstakrar kímnigáfu, söng-
elsku, skáldskapar og sérvisku.
Hann var harður í horn að taka en
notaði hvert tækifæri til að dekra við
okkur barnabörnin. Sem dæmi má
nefna óteljandi snúða og sætabrauð
sem hann kom með færandi hendi
þegar við bjuggum í Sævarlandinu.
Hann var alltaf sá fyrsti til að taka
upp hanskann fyrir okkur þegar
okkur var hallmælt.
Við sitjum hér saman og minn-
umst hans afa, allar þessar minning-
ar kalla fram bros og þá staðreynd
að við munum hafa hann sem fyr-
irmynd og reyna eftir mesta megni
að lifa eftir hans lífsgildum. Heiðar-
leika, kærleik og nægjusemi hafði
hann að leiðarljósi og með þessum
minningum kveðjum við hann elsku
besta afa okkar sem við vorum svo
lánsöm að fá að hafa hjá okkur. Í
guðs friði, elsku afi.
Rósa, Georg, Sara
og Halldóra.
Ég kem alltaf til með að sakna þín,
elsku afi minn. Ekki síst þegar ég
spila á fiðluna mína. Þú hvattir mig
svo mikið og fylgdir mér í gegnum
tónlistina.
Þú elskaðir að syngja og fara með
kvæði og hikaðir ekki við að segja
þau hvar sem var og hvenær sem
var. Ég man svo vel eftir fyrstu vís-
unni sem þú kenndir okkur systk-
inunum.
Þú verður alltaf hjá mér, það veit
ég, og ég mun alltaf sakna þín.
Katla.
Nú þegar komið er að leiðarlokum
kveð ég kæran frænda, föðurbróður
minn Georg Bernharð Michelsen
bakarameistara. Alla tíð frá því ég
var smápolli var alltaf tilhlökkunar-
efni að hitta Georg frænda og fjöl-
skyldu hans sem í þá tíð bjuggu í
Hveragerði.
Georg fullnam og starfaði að
handverki sínu í Kaupmannahöfn
GEORG BERNHARÐ
MICHELSEN
Handrit afmælis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé
handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprentuninni. Senda má greinar til blaðsins
í bréfsíma 569 1115, eða á netfang þess (minning@mbl.is). Nauðsynlegt er, að símanúmer höf-
undar/sendanda fylgi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli
að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd — eða
2.200slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum.



 
  

 

 



 

 
 !
 "#$ 
      
 
 

 
    !
"
 #



  $%$   #

 
# 
%%   

  %&
$

'#  %&   

%% ()#   * $+& %&

 +&#   +&$  %&
     ,-
&" " %
  '   ( 

# 
    (
" 

     )(     " 
" ./01
.22/ %# 34
 "#$ -
 ")5-% 
2&  ") 
$2& %&
.
 ") 
", ") 

 ") 


' - ") %&
 "+- ") %&
$
(-+&6 %&-
* + 

    
   
 
   
( 72  

..22 6
$84
 "#$ 
 
   
     "

"  
 ,   * *  


%&*  

*   *5-

", %&
* *    9& %&

*   :$$ 5"%&
,,-
* + 

 


   



9.2+1

5) $;<
=  "
   #


  
    !
"



  
)  

-    ..
 *>* %&

"  %&
 ")  
6   %&

5",   %&
 9& ") -



 


 

 


?
/@(/

. ,;4
 "#$ 
   /  "
 
 .   !
"
  
 0  
 

 
 1    .
+&6.
 %&
5", $
%&
5 %$  %&$
 -