Morgunblaðið - 13.11.2001, Page 45

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 13. NÓVEMBER 2001 45
þar sem þeir voru Franch og Ottó
bræður hans ásamt Huldu systur
þeirra, öll við nám. Meðan á dvöl
hans þar stóð æfði hann og keppti í
grísk/rómverskri glímu og boxi. Bjó
Georg alla tíð að þessu, var mjög
hraustur og varla nokkurn tíma mis-
dægurt. Eftir að Georg kom frá Dan-
mörku árið 1945 með Jytte, förunaut
sinn til framtíðar, settust þau að í
Hveragerði þar sem hann með mikl-
um myndarskap bakaði og seldi sína
framleiðslu í bakaríinu sem hann
stofnsetti og rak þar til þau fluttu til
Reykjavíkur. Landsfræg voru hin
gómsætu og hollu „hverabrauð“ sem
Georg bakaði í hver á baklóð bak-
arísins. Georg gat aldrei iðjulaus
verið. Hann starfaði að sveitarmál-
um, var einn af stofnendum sjálfs-
stæðisfélagsins Ingólfs, starfaði fyr-
ir Félag íslenskra bakarameistara
og þegar til Reykjavíkur kom fór
hann til vinnu í Myllunni þar sem
hann starfaði til 78 ára aldurs. Georg
var mikið fyrir útiveru, stundaði
göngur og Sundlaugarnar í Laugar-
dal af miklu kappi svo lengi sem
hann gat. Hann rétti öllum þeim
hjálparhönd sem þess þörfnuðust og
mörgum dögum eyddu þeir saman
við ýmis störf á Klapparstígnum
hann og Ottó bróðir hans.
Ég kynntist Georg betur á seinni
árum er hann fluttist í bæinn. Hann
kom oft við í verslun okkar feðganna
og þá gjarnan með Ottó. Var ævin-
lega glens og gaman í heimsóknum
þessum, oft lengi setið, spjallað og
gjarnan rifjuð upp gömul prakkara-
strik frá því að þeir bræðurnir,
„Mikkastrákarnir“, voru að alast
upp á Sauðárkróki. Georg var mjög
úrræðagóður sem kom honum vel
alla tíð og ekki síst þegar hann sem
strákpjakkur gerði eitthvert prakk-
arastrikið, eins og frægt var þegar
þolinmæði forfallakennarans brast
og hann dró Georg út á hárinu. Það
gerðist ekki aftur, Georg kom snoð-
klipptur í skólann næsta dag.
Georg hafði afskaplega létta lund,
var ætíð kátur og glaður, stutt í húm-
orinn og alltaf til í græskulaust gam-
an. Hann mátti ekkert aumt sjá, í
hans sterka líkama sló réttlátt og
gott hjarta.
Fjölskylda Georgs er mjög sam-
hent og var honum ákaflega annt um
hana. Er þeirra eftirsjá og söknuður
mikill nú þegar þau sjá á eftir góðum
fjölskylduföður. Vil ég og fjölskylda
mín votta þeim okkar innilegustu
samúð.
Ég kveð frænda minn Georg með
söknuði og virðingu.
Frank Ú. Michelsen.
Ég sé hann fyrir mér í fjarlægð
koma gangandi inn tröðina til mín.
Teinréttan og virðulegan í fasi og í
senn léttan á fæti og unglegan. Þeg-
ar nær dregur koma sterkir andlits-
drættir hans í ljós. Svipfagurt andlit,
greindarlegt enni og glettnisleg
augu skynugs manns. Hann bauð
sannarlega af sér góðan þokka, var
aufúsugestur og heimsóknir hans til-
hlökkunarefni allra. Jafnt börn sem
fullorðnir hændust að honum. Sam-
vera með Georg varð veisla þar sem
hann var hrókur alls fagnaðar. Af
mikilli frásagnarlist sagði hann okk-
ur brandara, sögur af samferðafólki,
uppvexti á Sauðárkróki, bakaranámi
á Bræðraborgarstígnum, stríðsárun-
um í Kaupmannahöfn, kynnum af
Jytte og ástríku hjónabandi, lífinu í
Hveragerði, dætrunum þremur,
pólitískum samherjum sem and-
stæðingum og ýmsum kynlegum
kvistum og skjólstæðingum og svo
má lengi telja. Skemmtisögurnar
voru margar og sumar sagðar oft-
sinnis en vöktu ætíð sama fögnuðinn.
Gerorg var fyrst og síðast fé-
lagsvera. Ég sagði drengjunum mín-
um að hann væri Sókrates holdi
klæddur. Honum var ekkert óvið-
komandi, en hann var ekki afskipta-
samur heldur bar hann fyrst og
fremst umhyggju fyrir samferða-
mönnum sínum, ekki síst fjölskyldu
sinni. Í Álftarhólslaut í Grímsnesi,
þar sem hann hann átti sér athvarf í
sumarbústað fjöldskyldunnar frá því
um 1970, blandaði hann geði við alla
og fylgdist af uppörvandi áhuga með
fólki og framkvæmdum. Hann rækt-
aði vini sína og var trygglyndur.
Mannlegt samneyti var hans lífs-
elexír og við vinir hans sem aðrir
nutum góðs af.
Í Hveragerði bjó Georg á fjórða
áratug og þar var sama upp á tening-
unum. Sjálfstæðisflokkurinn og ekki
síst bæjarfélagið og kirkjan nutu
krafta hans og félagshyggju um ára-
bil. Persónutöfrar hans og skaphöfn
löðuðu að honum fólk og flokknum
atkvæði. Þar atti hann kappi við
menn, sem voru honum hugstæðir,
svo sem Gunnar Benediktsson prest.
Flokkurinn hans náði meirihluta í
bæjarfélaginu og ég hygg að þar hafi
Georg átt drjúgan hlut að máli. Eitt
sinn þegar mikið reið á tók hann bar-
áttusætið og hlaut kosningu með ¾
hlutum úr atkvæði. Þær sögur gengu
að síðustu viku fyrir kosningar hefðu
bæjarbúar fengið ókeypis kringlur
hjá bakaranum Georg, svonefndar
X-D kringlur, þannig mótaðar.
Spurður um tiltækið sagði hann
kímileitur að bæjarbúum hefði líkað
bakkelsið sitt. Hverarúgbrauðið
vakti ekki síður lukku og er það enn
bakað að hætti Georgs.
Síðustu rúm tuttugu ár ævi sinnar
bjó Georg í Reykjavík og var samur
við sig. Minnisstæð er umhyggja
hans fyrir gömlum einstæðingum
sem hann hafði kynnst á lífsleiðinni
sem margir hverjir bjuggu flestum
gleymdir á elliheimilum. Hann leit
reglulega til með þeim og létti þeim
ævikvöldið. Af sama vinarþeli og ást
sinnti hann systkinum sínum. Og
ekki sat hann auðum höndum. Hon-
um var iðjusemi í blóð borin. Vanur
að vakna snemma til starfa, þekkti
ekki annað og Myllan-Brauð, hf.,
varð starfsvettvangur hans til 78 ára
aldurs og þar var hann metinn að
verðleikum sem fyrr á lífsleiðinni.
Georg Michelsen er kvaddur með
djúpum söknuði og virðingu af mér
og fjölskyldu minni. Andlátsfregnin
var sár en fyrir mér lifir hann áfram í
tærri og fölskvalausri minningu. Í
börnum Georgs og barnabörnum
býr okkur til huggunar ríkuleg arf-
leifð hans. Jytte, sem mest hefur
misst, og fjölskyldu votta ég einlæga
samúð.
Atli Gíslason.
Látinn er mikill heiðursmaður,
Georg Michelsen.
Ætli það hafi ekki verið árið 1983
eða 1984 sem ég kynntist Georg
Michelsen. Var ég þá, 12–13 ára
guttinn, að stíga mín fyrstu skref í
vinnu. Georg hafði þá unnið nokkur
ár hjá fyrirtæki fjölskyldu minnar,
Brauði hf. Hafði afi minn, Kristinn,
ráðið hann þangað.Georg var alla tíð
hvers manns hugljúfi og tók vel á
móti nýjum samstarfsmönnum. Um
það geta allir þeir vitnað sem honum
kynntust. Ef honum fannst einhver á
vinnustaðnum hljóta óréttláta með-
ferð tók hann viðkomandi aðila undir
sinn verndarvæng, stóð með honum
og tók hans málstað. Þannig maður
var Georg. Georg var alltaf tilbúinn
að kenna, hjálpa og gefa ráð. Kom
sér oft vel hans áralanga reynsla í
bakstursfaginu. Manna best þekkti
hann leyndardóma hunangskökunn-
ar. Þar sannarlega hafði hann yfir-
burði. Uppskriftir þurfti hann lítt að
brúka við hunangskökugerðina.
Kunni hana utanbókar og hafði
næma tilfinningu fyrir viðfangsefn-
inu. Enda brást það ekki að þegar
hann kom nálægt því að baka eitt-
hvað þá var það vandað. Líklega eru
fáir á Íslandi sem eiga sér yfir 60 ára
samfelldan feril í bakstri. Það er erf-
itt að ímynda sér að slíkt verði end-
urtekið. Bakstur var eitthvað sem
honum líkaði og átti greinilega vel
við hann. Það er fátítt í dag.
Aldrei minnist ég þess að hafa séð
Georg í vondu skapi eða óhressan á
nokkurn hátt. Þá sjaldan að hann
skipti skapi hefur það líklega verið í
varnarskyni fyrir einhvern nýliðann.
Einnig hafði Georg gaman að því að
segja sögur og fara með ljóð. Ljóðin
að vísu ekki alltaf úr ljóðabókum,
meira svona gamanvísur sem snúið
var uppá hina og þessa samstarfs-
menn. Aðallega græskulaust grín og
eitthvað sem allir höfðu gaman af.
Stundum sagði hann okkur sögur frá
fyrri tíð. Sögur frá Kaupmannahafn-
arárunum.
Georg hætti ekki vinnu fyrr en
kominn var vel á áttræðisaldur.
Maður skynjaði þegar hann kom að
heimsækja okkur í bakaríið, eftir að
hann hætti störfum, að hann saknaði
bakstursins. Talaði oft um að koma
aftur.
Það er mér sannur heiður að hafa
fengið að kynnast Georg Michelsen
og hafa fengið að njóta félagsskapar
hans. Ég kveð Georg með söknuð í
hjarta en ég veit að sé bakarí á himn-
um, þá er hann þar. Eiginkonu hans,
dætrum og afkomendum votta ég
mína dýpstu samúð. Minning um
góðan mann mun ætíð lifa með mér.
Steinþór Jónsson.
Látinn er einn okkar merkasti
bakarameistari til margra ára,
Georg Michelsen. Heyrði ég fyrst
talað um hann er ég var ungur
drengur í bakaranámi hjá föður mín-
um. Var ávallt talað um hann sem
mikinn fagmann og sérfræðing í
dönskum vínarbrauðum. Svo bar
hann líka danskt nafn. Síðan var það
árið 1979 að fyrirtæki fjölskyldu
minnar varð fyrir því láni að fá
Georg til starfa. Þá kynntist ég
Georg og komst að því að hann var
ekki einungis frábær fagmaður held-
ur líka mikill mannvinur. Var hann
óþreytandi við að veita ungum bak-
arnemum tilsögn. Hann sagði okkur
frá því við hvernig aðstæður bakarar
unnu, þegar hann hóf bakstursnám á
Sauðárkróki fyrir stríð. Einnig var
fróðlegt að heyra um þær aðstæður
er bakarar þurftu að vinna við í
Kaupmannahöfn á stríðsárunum.
Svo fengu ófáar sögur að fljóta með
af skemmtilegum mönnum sem hann
hafði kynnst á lífsleiðinni.
Georg var bakari fram í fingur-
góma og gott var að hafa hann sér
við hlið ef upp komu vandamál í
framleiðslunni. Þá setti hann sig
strax inn í hlutina og kom gjarnan
með lausnir. Ef vandamálið var snú-
ið þá las hann sér til í fjölmörgum
fagbókum er hann hafði safnað að
sér í gegnum tíðina. Mætti svo oftar
en ekki daginn eftir með lausn á
vandamálinu. Georg hafði þann ein-
staka eiginleika að vera ungur alla
sína ævi. Var alltaf fullur áhuga á
öllu því er hann tók sér fyrir hendur.
Oft sagði hann við mig að við værum
heppnir að fá að starfa í þessu
skemmtilega fagi.
Við hjá Myllunni eigum eftir að
sakna hans. Um leið og við vottum
Jytte og allri fjölskyldunni okkar
innilegustu samúð, viljum við þakka
fyrir að hafa fengið að kynnast
Georg Michelsen. Að hafa slíkan
mann í starfi voru forréttindi og mik-
il ánægja.
Jón Albert Kristinsson.

 

 


   

 

 


A/
/= 


$
? 
 
"  
 ,   
9   %&
%B % 
,,-
* + 

 


   

  


9
2=
( 

16
$3
5 
    
     2  

 
   
&
 %&
&
-9    +&$
%&

5", 9   %&
5",5" 9    *.
 %&
=
*9    .
,
 %&
,-
3
 %

  %
  ' 
 # 
 



"   
" 
  

/@(/ -2    
)
6 

$= B1
 -
4   %

+ 
  


#)(   #



   ( 
%  $-(* %&

% %&
 %   $%6

- %  &
# C %&
     ,,-
5 
  9


9



56
$ ;
 "#$ 
    /  " -   
 )

 0  

 
 6    ..
    %9

    9
-

  $
 
5+A-.
:.22 :

*
8
 "#$ 
 
  "  
    # 
)(#(  0  

"  
 ,  
 0$
 #" +
)  


)%&-
7

  %

   ' 
 
  #'#  ( 
 



   (
"   
     $  ?@ 

=?//@
/.22/ 
%3D
 "#$ -
4   %

+ 
  


 
"  
    
 
 
 *(* %&

6   E


6 
  $
) %&-