Morgunblaðið - 26.01.2002, Page 6

FRÉTTIR
6 LAUGARDAGUR 26. JANÚAR 2002 MORGUNBLAÐIÐ
SÉRA Grímur Gríms-
son, sóknarprestur og
fyrrverandi formaður
Prestafélags Íslands,
er látinn.
Grímur var fæddur
í Reykjavík 21. apríl
1912. Foreldrar hans
voru Grímur Jónas
Jónsson cand. theol.,
skólastjóri á Ísafirði,
og Kristín Kristjana
Eiríksdóttir. Grímur
lauk stúdentsprófi frá
MR 1933. Hann
stundaði verslunar-
nám við Niels Brocks
Handelsskole í Kaupmannahöfn
1934–35. Hann lauk prófi í guð-
fræði frá Háskóla Íslands 1954.
Grímur var ritari og fulltrúi við
tollstjóraembættið í Reykjavík
1937–1954. Hann var sóknarprest-
ur í Sauðlauksdal í Barðastrand-
arprófastsdæmi 1954–63 og sinnti
jafnframt Brjánslækj-
arprestakalli um ára-
bil. Frá árinu 1964–
1980 var Grímur sókn-
arprestur við Áskirkju
í Reykjavík, en eftir
það var hann um tíma
settur sóknarprestur í
Staðarprestakalli í
Súgandafirði.
Grímur sat í stjórn
Prestafélags Íslands
frá 1966–78 og var for-
maður félagsins í
nokkur ár.
Grímur stundaði bú-
skap samhliða bústörf-
um meðan hann sat Sauðlauksdal.
Hann var fyrsti framkvæmdastjóri
Ræktunarsambands Vestur-Barða-
strandarsýslu.
Grímur kvæntist eftirlifandi
konu sinni, Guðrúnu Sigríði Jóns-
dóttur, 1939. Þau eignuðust þrjú
börn.
Andlát
GRÍMUR
GRÍMSSON
FRAMKVÆMDASTJÓRI Vallar-
vina, sem hafa starfsleyfi til að af-
greiða vöruflutninga- og farþegaflug-
vélar á Keflavíkurflugvelli, segir að
hingað til hafi fyrirtækinu verið gert
ókleift að keppa um afgreiðslu far-
þegavéla við Flugþjónustuna á Kefla-
víkurflugvelli, dótturfyrirtæki Flug-
leiða.
Þórarinn Kjartansson, fram-
kvæmdastjóri Vallarvina, segir að
lengst af hafi aðstaða fyrir önnur fyr-
irtæki til að afgreiða stórar farþega-
vélar ekki verið til staðar í Leifsstöð.
Eftir að úr því var bætt síðastliðið
sumar hafi gengið afar hægt að ná
samningum um notkun á aðstöðunni
og hafi Vallarvinum verið boðin óhag-
stæðari kjör heldur en Flugþjónust-
unni.
Því sé allt tal um að lágfargjalda-
flugfélaginu Go hafi verið í lófa lagið
að semja við önnur fyrirtæki en Flug-
þjónustuna um afgreiðslu fyrirsláttur
einn. Eins og kunnugt er hefur Go
ákveðið að fljúga ekki til Íslands í ár
og gefur þær skýringar að lendinga-
gjöld og afgreiðslukostnaður hér sé
alltof hár fyrir lágfargjaldaflugfélög.
Í fyrrasumar var fjórum af-
greiðsluborðum bætt við í afgreiðslu-
sal Leifsstöðvar. Segir Þórarinn að
þegar Vallarvinir hafi sóst eftir að-
stöðunni hafi Flugstöð Leifs Eiríks-
sonar hf. boðið óhagstæðari kjör en
Flugþjónustan býr við. Fólst mis-
ræmið í því að Vallarvinir voru krafð-
ir um 300.000 króna lágmarksgjald á
mánuði fyrir hvert afgreiðsluborð, en
gjaldið þyrfti aðeins að greiða þá
mánuði sem þau væru notuð. Þetta
telur Þórarinn vera samkeppnis-
hamlandi þar sem fyrirtæki eins og
Vallarvinir sem eru að hasla sér völl í
afgreiðslu farþegavéla geti illa tryggt
nægileg viðskipti í upphafi til að
standa undir svo háum gjöldum.
Flugþjónustan afgreiði á hinn bóginn
svo marga farþega að fyrirtækið gæti
hæglega staðið undir slíku.
Þá hafi Vallarvinir verið krafðir um
sex dollara gjald fyrir hvern farþega
en skv. gjaldskrá sem utanríkisráðu-
neytið gefur út eigi gjaldið að vera
fimm dollarar. Þessi mismunur hafi
verið útskýrður með því að nýju
borðin væru betur búin en hin eldri.
Þórarinn segir að þegar nýju af-
greiðsluborðin voru tilbúin í byrjun
sumars í fyrra hafi verið of seint að
tryggja viðskipti við þau flugfélög
sem fljúga hingað að sumarlagi, s.s.
Go eða þýska flugfélagið LTU.
Hann minnir á að í byrjun ársins
2001 hafi samkeppnisráð í úrskurði
sínum gert Flugstöð Leifs Eiríksson-
ar að komast að samkomulagi við
Vallarvini. Til þess fékk flugstöðin
þriggja vikna frest en enn hefur þó
ekki verið samið. Þórarinn segir að
tíminn sé við það að renna út enda
séu samningar um afgreiðslu far-
þegaflugvéla gerðir með góðum fyr-
irvara. Heldur hafi þó þokast í sam-
komulagsátt á síðustu vikum.
Ókleift að keppa um
afgreiðslu farþegavéla
RÍKISENDURSKOÐUN telur í umbeðinni
skýrslu til Guðna Ágústssonar landbúnaðarráð-
herra að þeir starfshættir við sölu ríkisjarða, sem
tíðkaðir voru hjá jarðadeild landbúnaðarráðuneyt-
isins árin 2000–2001, hafi á heildina litið verið í sam-
ræmi við lög og reglur. Ekki er gerð athugasemd
við verklag jarðadeildar og telur Ríkisendurskoðun
miklar breytingar hafa átt sér stað til batnaðar frá
því að síðast var gerð úttekt á starfsháttum deild-
arinnar árið 1998. Á fyrrnefndu tímabili voru 43 rík-
isjarðir seldar, þar af 8 samkvæmt heimild í fjár-
lögum en aðrar samkvæmt heimildum í sérlögum.
Í einu tilviki telur Ríkisendurskoðun að ekki hafi
verið gætt að málsmeðferðarreglum stjórnsýslu-
laga þegar einn bræðra Guðna Ágústssonar land-
búnaðarráðherra keypti ríkisjörð sem hann hafði
búið lengi á. Þetta er átalið og bendir Ríkisend-
urskoðun á að skipa hafi átt seturáðherra til að fara
með málið eins og gert hafi verið í sambærilegu
máli þegar annar bróðir Guðna átti aðild að kaupum
á ríkisjörð sem oddviti þess sveitarfélags sem
keypti. Þá vék Guðni til hliðar og Páll Pétursson fé-
lagsmálaráðherra var skipaður seturáðherra.
„Þá sagði ég obb, obb, obb“
Landbúnaðarráðherra efndi í gær til blaða-
mannafundar til að kynna niðurstöðu Ríkisendur-
skoðunar. Hann sagðist líta svo á að niðurstaðan
væri nokkurs konar heilbrigðisvottorð fyrir sig og
tekið yrði tillit til þeirra athugasemda sem fram
kæmu í áliti stofnunarinnar. Um jarðarsöluna til
eins bróður síns sagðist Guðni meðtaka tilmæli Rík-
isendurskoðunar.
„Ég bendi á að málið var fullunnið í ráðuneytinu
án þess að jarðadeild hefði haft um það grun að einn
af fjölmörgum bræðrum mínum ætti þar í hlut. Far-
ið var með reglubundnum hætti með söluna, sem
var samkvæmt heimild í 38. grein jarðalaga og var
söluverð matsverð Ríkiskaupa. Þegar kom að und-
irritun afsals kom skyldleiki aðila í ljós og hefði
ráðuneytið á þeim tíma mátt koma málinu til setu-
ráðherra, þrátt fyrir að það hafi verið fullunnið af
starfsmönnum þess. Sjálfsagt hefur bróðir minn
hugsað sem svo, sakir mikillar umræðu um jarða-
sölur ríkisins, að hann ætlaði sér ekki að blanda mér
í sín mál,“ sagði Guðni og upplýsti jafnframt um
sölu á ríkisjörð sem annar bróðir sinn hefði átt aðild
að fyrir um ári. Sá hefði haft samband við sig í ráðu-
neytið sem oddviti Gaulverjabæjarhrepps þegar
hluti jarðarinnar Brandshús var keyptur.
„Þá sagði ég við hann: „Obb, obb, obb. Við meg-
um ekki einu sinni ræða þetta. Málið verður að fara
eftir þeim leiðum sem nú eru í lögum og ég verð að
setja seturáðherra í málið.“ Sem ég og gerði og fékk
Pál Pétursson að málinu. Það er auðvitað ljóst að nú
verða allir sem ætla að eiga viðskipti við ráðuneytið
og eru Ágústssynir eða Ágústsdætur, settir í sér-
staka rannsókn hvort þeir séu náskyldir þeim er
hér stendur,“ sagði Guðni og minnti á með bros á
vör að hann ætti fimmtán systkini.
Ekki þörf á að takmarka
upplýsingar til Alþingis
Landbúnaðarráðherra kynnti jafnframt nýlegt
svarbréf frá forsætisráðherra varðandi hvort lög
leyfðu honum að veita Alþingi upplýsingar um sölu
ríkisjarða, líkt og fyrirspurn Ástu Ragnheiðar Jó-
hannesdóttur þingmanns gekk út á á sínum tíma.
Telur forsætisráðherra að upplýsingar um söluverð
ríkisjarða varði ekki svo viðkvæma almannahags-
muni að þörf sé á að takmarka aðgang Alþingis að
þeim. Ekki sé þó þörf á að upplýsa um nöfn kaup-
enda. Guðni sagðist vera sammála forsætisráðherra
og hann myndi virða niðurstöðu hans í upplýsinga-
gjöf til þingsins. Í samræmi við þessa niðurstöðu
ákvað Guðni að setja inn á vef landbúnaðarráðu-
neytisins í gær upplýsingar um sölu ríkisjarða á ár-
unum 1997–2001 í þeim tilvikum sem samningar
hafa verið þinglýstir. Er ætlunin að uppfæra þessar
upplýsingar framvegis eftir þörfum. Slóðin er
www.stjr.is/lan.
„Ég tel það ekki þjóna neinum hagsmunum eða
tilgangi af hálfu hins opinbera að þannig sé farið
með sölu ríkiseigna að það veki tortryggni í garð
ráðherra eða ráðuneytis,“ sagði Guðni.
Meðhöndlun greiðslumarks
við sölu ríkisjarða eðlileg
Á fundinum í gær svaraði Guðni einnig þeirri
gagnrýni sem kom fram í síðasta mánuði frá Lúðvík
Bergvinssyni þingmanni um að ríkið hefði ekki met-
ið greiðslumark jarða sinna til fjár við sölu þeirra og
því ekki gætt hagmuna hins opinbera. Guðni sagði
að í áliti Ríkisendurskoðunar kæmi m.a. fram að við
mat á verðgildi jarða væri miðað við að ábúandi ætl-
aði að stunda þar áfram landbúnaðarstarfsemi. „Ef
hafður er í huga tilgangur jarðalaga, sem er að
vernda landbúnaðarhagsmuni, verður að telja þetta
viðmið eðlilegt, ef annað liggur þá ekki fyrir. Að
fengnum meðmælum sveitarstjórna og jarðanefnda
með kaupum ábúenda miðar landbúnaðarráðuneyt-
ið við að áfram verði stunduð atvinnustarfsemi á
ríkisjörðum við sölu þeirra og verður að telja með-
höndlun greiðslumarks við sölu eðlilega í því ljósi,“
sagði Guðni.
Einnig kom fram í máli ráðherra að hann ætlaði á
næstunni að kynna fyrir ríkisstjórn og Alþingi drög
að nýju frumvarpi að jarðalögum sem hann von-
aðist til að yrðu afgreidd á vorþinginu.
Skýrsla Ríkisendurskoðunar um sölu landbúnaðarráðuneytisins
á ríkisjörðum kynnt á blaðamannafundi í gær
Starfshættir ráðuneytisins
almennt í samræmi við lög
Upplýsingar um sölu
ríkisjarða 1997–2001
á vef ráðuneytisins
Morgunblaðið/Ásdís
„Málið var fullunnið í ráðuneytinu án þess að jarðadeild hefði haft um það grun að einn af fjölmörg-
um bræðrum mínum ætti þar í hlut,“ sagði Guðni Ágústsson landbúnaðarráðherra m.a. um sölu á
ríkisjörð til eins bróður síns. Við hlið hans er Guðmundur Björgvin Helgason ráðuneytisstjóri.
SÝSLUMAÐURINN í Kópavogi
krefst þess að karlmaður, sem deilt
er um hvort sé stjórnandi Eystra-
saltsviðskipta ehf. eða starfsmaður
fyrirtækisins, verði dæmdur til refs-
ingar og greiðslu sakarkostnaðar á
grundvelli ákæru fyrir brot gegn
lögum um atvinnuréttindi útlend-
inga með því að hafa á tímabilinu 30.
ágúst til 28. október sl. ráðið níu
Litháa til starfa við byggingarvinnu í
Kórsölum 5 í Kópavogi. Mennirnir
störfuðu þar til 7. nóvember sl. þrátt
fyrir að enginn þeirra væri með at-
vinnuréttindi á Íslandi.
Ákærði neitar sök og krefst verj-
andi hans sýknu og heldur því fram
að skortur ákæruvalds á sönnunum
eigi að leiða til sýknu.
Mun þetta vera í fyrsta skipti sem
ákært er fyrir brot af því tagi sem
um ræðir hér á landi. Málflutningur
fór fram í málinu í Héraðsdómi
Reykjaness í gær.
Fram kom hjá saksóknara að
ákærði hefði bent á mennina níu þeg-
ar lögreglan í Kópavogi handtók þá
við nýbyggingu í Salahverfi og sagt
þá vera í vinnu hjá sér. Bentu gögn
málsins til þess að ákærði hefði
stjórnað fyrirtækinu, en við skýrslu-
töku fyrir dómi í gær bar ákærði að
hann starfaði sem rafvirki hjá fyr-
irtækinu og Litháarnir hefðu ekki
verið á hans vegum.
Sagði saksóknari framburð
ákærða ótrúverðugan.
Verjandi ákærða krefst sýknu og
bendir á að rannsókn málsins hafi
verið í andstöðu við 67. gr laga um
meðferð opinberra mála. Þá hafi
ákæruvaldið ekki lagt nein bókhalds-
gögn fram í málinu sem sanni sök
ákærða. Þá telur hann að aðildar-
skortur leiði til sýknu þar sem ákær-
an hefði átt að beinast að Eystra-
saltsviðskiptum en ekki ákærða.
Þá telur verjandi að verknaðarlýs-
ing í ákæru sé óljós og gagnrýnir
hann ákæruvaldið fyrir að byggja á
framburði Litháanna sem ekki hafi
verið staðfestur fyrir dómi, en þeir
fóru úr landi, sem fyrr segir, í nóv-
ember.
Þá vekur verjandi athygli á því að
ekkert vitni hafi séð þá við vinnu
daginn sem þeir voru handteknir, en
fram kom við aðalmeðferðina að þeir
voru að setjast að snæðingi í vinnu-
göllum við nýbygginguna.
Neitar að
hafa brot-
ið lög um
atvinnu-
réttindi