Morgunblaðið - 26.01.2002, Síða 37

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 26. JANÚAR 2002 37
✝ Auður Haralds-dóttir fæddist í
Reykjavík 7. mars
1949. Hún lést á
Landspítalanum við
Hringbraut 11. jan-
úar síðastliðinn.
Foreldrar hennar
eru Haraldur Sig-
urðsson múrara-
meistari, f. 10.7.
1902, d. 27.4. 1967, og
Herdís Guðjónsdótt-
ir, f. 12.5. 1916. Þau
bjuggu á Njálsgötu
90 og ólst Auður þar
upp. Systkini Auðar
eru Sigríður grunnskólakennari,
f. 29.12. 1946, og Sigurður Guðjón,
f. 12.9. 1952. Maður Sigríðar er
Magnús Jósefsson vinnuvélstjóri
og eiga þau fjórar dætur, Maríu
Sif, Herdísi Rán, Auði og Snæfríði.
Auður giftist 14. ágúst 1971 Þor-
valdi Erni Árnasyni,
f. 15.12. 1947. Þau
skildu 1987. Sonur
þeirra er Haraldur
Darri Þorvaldsson
tölvunarfræðingur,
f. 27.10. 1973, kvænt-
ur Önnu Margréti
Halldórsdóttur
lækni, f. 18.9. 1973,
og eiga þau soninn
Halldór Alexander,
f. 13.3. 2001.
Auður lauk stúd-
entsprófi frá
Menntaskólanum í
Reykjavík 1968 og
félagsráðgjafaprófi frá Þránd-
heimi 1973. Hún starfaði lengi sem
félagsráðgjafi fyrir Reykjavíkur-
borg, geðdeild Barnaspítala
Hringsins og Ísafjarðarkaupstað.
Útför Auðar fór fram í kyrrþey
að ósk hinnar látnu.
Nú andar næturblær um bláa voga.
Við bleikan himin daprar stjörnur loga.
Og þar sem forðum vor í sefi söng
nú svífur vetrarnóttin dimm og löng.
Og innan skamms við yfirgefum leikinn.
Ný æska gengur sigurdjörf og hreykin,
af sömu blekking blind, í okkar spor.
Og brátt er gleymt við áttum líka vor.
Og þannig skal um eilífð áfram haldið,
unz einhverntíma fellur hinzta tjaldið.
(Tómas Guðmundsson.)
Hinsta tjaldið er fallið. Lífsgöngu
Auðar, systur minnar, er lokið og hún
hefur lagt á þá braut sem við öll göng-
um að lokum. Engum sem þekktu til
veikinda hennar mun hafa komið á
óvart að til umskipta gæti dregið,
samt erum við aldrei viðbúin því að
einhver okkur kær hverfi af leiksviði
lífsins.
Á kveðjustund leita minningarnar
fram í hugann og áleitnastar verða
bjartar stundir bernskunnar og æsk-
unnar, þegar við áttum okkar vor.
Sem börn eyddum við mörgum ynd-
islegum sumardögum með móður
okkar í átthögum hennar vestur í Döl-
um og áttum þess kost að kynnast
skyldfólkinu þar. Tengsl Auðar við
Dalina og frændgarðinn þar voru alla
tíð sterk enda bar hún nafn land-
námskonunnar Auðar djúpúðgu.
Auður var afar glaðsinna og hug-
myndaríkur unglingur sem hreif aðra
með sér og það var oft glatt á hjalla
heima á Njálsgötunni á uppvaxtarár-
um okkar. Við leiðarlok er sárast til
þess að vita að margvíslegir hæfileik-
ar hennar og hugmyndaauðgi fengu
ekki notið sín til fullnustu vegna van-
heilsu hennar.
Langvarandi veikindi sín bar Auð-
ur af æðruleysi og kvaddi heiminn í
sátt við alla. Sú vissa verður okkur
sem næst henni stóðum styrkur og
hjálp. Við kveðjum hana með söknuði
og þakklæti fyrir liðnar stundir og
óskum henni góðrar ferðar á æðra til-
verustig.
Vertu sæl kæra systir. Minning þín
lifir sem hluti af okkur sjálfum.
Sigríður Haraldsdóttir
og fjölskylda.
Ég horfi á mynd sem tekin var af
Auju minni í sumar. Hún situr með
sonarsoninn Halldór Alexander í
fanginu. Brosglampinn í dökkum aug-
um barnsins minnir mig á augnatillit
sem ég mætti haustið 1971 þegar ég
stóð húsnæðislaus úti á tröppum hjá
henni í Þrándheimi og hún bauð mér
að vera eins lengi og á þyrfti að halda.
Á þessum tíma var hún nýgift Þor-
valdi Erni Árnasyni sem var líffræði-
nemi og hún sjálf í námi í félagsráð-
gjöf. Með okkur tókst góð vinátta.
Auja og Þorvaldur voru þekkt fyrir
það í Þrándheimi hversu góð þau voru
heim að sækja og var heimilið jafnan
opið gestum og gangandi. Tel ég að
þeir séu ansi margir sem minnast
gleðistundanna á Gamle Kongevei 56
með gítarspili og söng ásamt víni að
hætti hússins.
Sumarið 1973 greindist hún með al-
varlegan sjúkdóm en hún átti þá von á
barni. Um leið og barnið fæddist,
einkasonurinn Haraldur Darri, tók
við erfið meðferð sem stóð nær óslitið
í fimm ár. Það sem einkenndi báráttu
hennar var mikill viljakraftur og
æðruleysi. Þakklætið yfir að hafa
eignast heilbrigt barn var öllu öðru
yfirsterkara og óskaði hún einskis
fremur en að fá að sjá soninn vaxa úr
grasi.
Auður lauk námi í félagsráðgjöf
vorið1973. Við störfuðum saman á
Ísafirði á árunum 1979 til 1982 en þar
deildum við stöðu félagsmálafulltrúa
Ísafjarðarkaupstaðar. Þetta var
brautryðjendastarf, því í mörgum
sveitarfélögum landsins voru störf
fagaðila fyrir félagsmálaráð nær
óþekkt á þessum tíma. Einn eftir-
minnilegasti og skemmtilegasti þátt-
urinn í starfi okkar þar var að koma á
fót félagsstarfi aldraðra. Minntist hún
oft á hve henni hefði þótt gefandi að
vera í félagsskap þessa fólks, spila
lomber og hlýða á kjarnyrtar vest-
firskar frásagnir af mönnum og mál-
efnum.
Af öðrum störfum sem hún gegndi
má nefna störf hjá Félagsþjónustu
Reykjavíkurborgar og Bugl (Barna-
og unglingageðdeild Landspítala –
háskólasjúkrahúss) en samfelldur
starfsferill hennar spannaði tímabilið
1975 til 1991, en þá tók heilsunni að
hraka. Hún sat í stjórn Stéttarfélags
íslenskra félagsráðgjafa og var um
árabil virk í norrænu samstarfi.
Þorvaldur og Auja skildu 1987. Þau
hafa þó borið gæfu til að halda vin-
áttusambandi og var hann alltaf í hópi
bestu vina hennar.
Ég hef lengi vita að kveðjustundin
væri nærri. Engu að síður reynist hún
tregafull og söknuðurinn sár. Síðustu
árin hefur heilsan smátt og smátt ver-
ið að gefa sig. Mér finnst eins og hún
hafi verið orðin nokkuð sátt við að-
stæður sínar. Hún naut þess að eiga
stund með vinum. Við fórum saman til
Dublin fyrir þremur árum og er það
mér ómetanleg minning nú hversu
glöð hún var í þeirri ferð. Landið Ír-
land og tónlistin þar áttu hug hennar
allan.
Auja unni bókmenntum og listum,
var víðlesin og fróð. Tónlistin skipaði
þar stóran sess en hún samdi lög við
mörg af sínum uppáhaldskvæðum. Er
lag hennar við ljóð Guðmundar Böðv-
arssonar, Völuvísa, í útsetningu Sig-
urðar Rúnars Jónssonar, þar einna
þekktast. Þá var hún hagmælt og
hafði gaman af því að setja saman
tækifærisvísur.
Það sem létti henni hvað mest lífs-
gönguna síðustu sporin er án efa vel-
gengni litlu fjölskyldunnar, sonarins
Harra Darra, tengdadótturinnar
Önnu Margrétar og tilvist Halldórs
litla Alexanders. Í þeim greindi hún
sína framtíð.
Kisurnar tvær, þær Fóa og Gípa,
trúi ég hafi stytt henni stundirnar
heima við en þær undu sér greinilega
vel hjá húsmóður sinni enda hafði hún
mikið dálæti á köttum og dáðist að
óræðum persónuleika þeirra.
Svo var einnig um persónuleika
vinkonu minnar sem var afar flókinn.
Um leið og hún hafði mikinn áhuga á
fólki og var lagin við að fá aðra til að
AUÐUR
HARALDSDÓTTIR
SJÁ SÍÐU 38
Þetta hefði getað verið ég! En það
varst þú, elsku vinurinn. Ég veit þú
ert á góðum stað núna því Guð elskar
fólk eins og okkur sem höfum orðið
undir í lífsbaráttunni við óvininn,
fíkniefnadjöfulinn. Megi dauði þinn
verða öllum fíklum viðvörun um hve
öflugan andstæðing við eigum í stríði
við. Hann verður mér það að minnsta
kosti.
Elsku Krummi. Ég verð til staðar
þegar hún þarfnast mín.
Ég votta fjölskyldu hans samúð
mína. Megir þú hvíla í friði, elsku vin-
ur, og að lokum færðu bænina sem
okkur var kennd.
Guð gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það,
sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta
því, sem ég get breytt,
og vit til að greina
þar á milli.
Guð elskar þig.
Lilja Björk.
Krummi var besti vinur minn alveg
frá því við vorum litlir pollar í Hlíð-
unum. Þegar hann bjó í Noregi ungur
að árum skrifuðumst við á og ég man
svo greinilega eftir þeim bréfaskrift-
um.Við vorum vanir að teikna í bréfin
alls kyns leiðir til að hittast, svo sem
með flugvélum, kafbátum, loftbelgj-
um og þessháttar farartækjum. Áætl-
anirnar tókust því Krummi flutti til
Íslands og við urðum nánast óaðskilj-
anlegir. Margar góðar stundir áttum
við í kjallaranum hjá þeim í Mávahlíð-
inni, en þá var Karí systir Krumma
nýfædd og stundum fórum við
Krummi með Grétu móður hans og
Karí í barnavagninum upp í Öskjuhlíð
í leiðangur. Síðar átti Öskjuhlíðin eft-
ir að verða ævintýraleikvöllur fyrir
okkur félagana.
Við gengum báðir í Hlíðaskóla og
vorum saman í bekk ásamt fríðu föru-
neyti bekkjarfélaga. Soffía amma
hans Krumma sótti hann og vini hans
eftir skóla og bauð þeim í bíltúr.
Rúnturinn var eftirfarandi: fyrst á
hamborgarastað og síðan alla leið út í
Hafnarfjörð, því þar vissi hún um
besta sjeikinn í öllum bænum. Rúnt-
urinn endaði svo oft heima hjá henni í
Hamarsgerðinu þar sem horft var á
vídeó. Krummi átti síðar eftir að búa
hjá henni Soffíu þegar fjölskyldan
fluttist búferlum austur á land. Soffía
var honum góð eins og ömmur vilja
oftast vera.
Við vinirnir, Krummi, Gummi,
Tútti og ég, vildum verða tónlistar-
menn því snemma fór rokkið að kitla
okkur. Allir vildum við spila á gítar en
plötuðum Tútta til að munda bassann
og Krummi var fyrstur til að fá gítar.
Hann var afburðasnjall hljóðfæra-
leikari og ég sé mikið eftir honum
sem föllnum listamanni, jafnt sem
kærum vini. Hann var líka snjall
strákur sem ég veit að hefði brillerað í
hverju því sem hann hefði tekið sér
fyrir hendur.
Unglingsárin tóku á, eins viðkvæm
og þau eru, og styrktust vinaböndin
þá enn frekar. Þegar komið var í
menntaskóla skildu þó leiðir því við
sóttum hver sinn skólann. Samt sem
áður hittumst við endrum og eins en
síamstvíburaeinkennin höfðu fjarað
út á gelgjuskeiðinu og nú var kominn
tími til að finna sig sem menn.
Krummi átti erfitt og erfiðleikar leiða
fólk um þröngan stíg. Krummi hvarf
af mínum sjóndeildarhring við og við
en erfiðleikarnir virtust fylgja honum
eftir. Hann var samt staðráðinn í að
rífa sig upp úr sinni villu til að faðma
sólina á ný, og ræddi um það við mig í
okkar síðasta samtali um nýliðin jól.
Nú er Krummi allur og mér þykir
sárt að sjá á eftir þessum góða dreng.
Eina leiðin til að kveðja hann er að
minnast hans, því rita ég þessi orð hér
í þessari stuttu grein sem engan veg-
inn getur fyllt það tómarúm sem hann
skilur eftir sig. Ég vona að þú finnir
frið þar sem þú ert og ég veit að við
munum hittast á ný hvort sem verður
í draumi eða framandi heimi. Ég
geymi þig í hjarta mínu og þar muntu
dafna og ekki gleymast svo lengi sem
ég tóri.
Mig langar að votta fjölskyldu
Krumma og aðstandendum innilega
samúð mína og vona að þau finni frið
og birtu þessa dimmu og löngu daga.
Franz Gunnarsson.
   
  

 22   

   

$
2

 02


*B$  6C4-
$ BDA
 ;4 %54
&   


3  
4
 


 

5
  *//
 8E 

%05-EF* 6  EF*

 *+ 0 C 
 *+  

5 8
%  
6C4
%  
:
 
7 + $ "  &
6 % 
 
 
 
 

.()


 6  44+
5
 

2!  &
   
 

    
 0

"&

 

0 =) G
0

'
,B:!"
=445>?
 ;4 %54
  
 

 * 
 
 &
  


  ) !  
 

5
  ,,/
7
 & 


 

0
89: 2   
( 
,

/;<" &! ,"  
75 * 
$ ,* 
 8
5 *  2    
"   9    5 9  
  9   "    
$ 4= 4.4 = ;
  
 *+  &

 

   

'

0" ,
H*
 

-"!



   



5 
 * &
6 %
 


)(
'
*;%  < * 

4 %A
 ;4 %54
  4
 2!  )
0    

;
 -"
  




# "  &

 

6I
)7



'
*;%&  *  

 % >A
 ;4 %54
  " %

   4
 2!
 & )
0  

*
 -"
  



        75 7 +  &