Morgunblaðið - 08.04.2004, Blaðsíða 44

44 FIMMTUDAGUR 8. APRÍL 2004 MORGUNBLAÐIÐ
Grettir
Grettir
Smáfólk
GRETTIR, ÞÚ HENDIR ÞESSARI KÖKU
EKKI FRAMAN Í MIG!
ÞÚ
RÆÐUR! KAKA
INN
Á
BUXUR!
AF HVERJU ER SÓLIN
EKKI MEÐ SNOOZE
TAKKA?
LEYFÐU
MÉR AÐ
SNERTA
TEPPIÐ...
ÉG VEIT AÐ ÞETTA ER
JAKKINN ÞINN... EN ÉG VERÐ
BARA AÐ SNERTA HANN...
ÉG VERÐ AÐ SNERTA HANN...
ÉG ER AÐ BROTNA NIÐUR,
SÉRÐU ÞAÐ EKKI? ÉG LIFI
ÞETTA EKKI AF... LEYFÐU
MÉR AÐ SNERTA JAKKANN!
FARÐU BURT... ÞÚ
KRUMPAR HANN BARA!
Risaeðlugrín
© DARGAUD
ÞETTA ER EKKERT HRÆÐILEGT. ÞAU
HLJÓTA EINHVERN TÍMAN AÐ ÞIÐNA. ÞAÐ
ER BARA SPURNING UM KLUKKUTÍMA,
KANNSKI MÁNUÐI EÐA ALDIR
HVAÐ?! VILTU LÁTA ÞAU
VERA SVONA ALLAN
ÞENNAN TÍMA? ÞAÐ ER
ALVEG FRÁLEITT!
ÉG SÉ EKKI HVAÐ VIÐ GETUM GERT. EN ÞÚ?
JÁ! EN ÞÚ VERÐUR AÐ
HJÁLPA MÉR
FYRST VERÐUM VIÐ AÐ TEIKNA
SAMSÍÐA LÍNUR
SÍÐAN ÞVERLÍNUR
VIÐ FÆRUM ÞAU ÖLL NÚNA GETUM VIÐ BYRJAÐ
SÁ SEM TAPAR SKÁKINNI VERÐUR AÐ AFÞÍÐA ALLA!
BRÉF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík  Sími 569 1100
 Símbréf 569 1329  Netfang bref@mbl.is
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt t i l að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
ti l birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
ÉG leyfi mér að efast um að Íslend-
ingar átti sig á því hvílíkt afrek rit-
stjórar Morgunblaðsins, Matthías
Johannessen og Styrmir Gunnars-
son, unnu þegar þeir breyttu blaði
sínu úr stokkfreðnu íhaldsmálgagni
og flokksbundinni þrætubók í al-
mennt og opið málgagn allra Íslend-
inga, hverrar skoðunar sem þeir
kunna að vera. Ég tel hiklaust að
þessi umskipti sem hér urðu við
þessa ákvörðun þeirra félaga jafn-
gildi stjórnarskrárákvæði um lýð-
réttindi. Ritstjórar almanaks og
opinberra fræða ættu að sjá sóma
sinn í því að merkja þann dag í
almanaki Háskóla Íslands og Þjóð-
vinafélagsins. Sá dagur er ekki síður
markverður en heimastjórnarhátíð.
Ritfrelsisdagur almennings er dag-
ur sem halda ætti í heiðri. Hann
markaði tímamót í blaðamennsku og
rétti hlut þeirra er áður stóðu höll-
um fæti og áttu ekki innhlaup hjá
harðsvíruðum og einstrengingsleg-
um flokksmálgögnum. Ritstjórum
Morgunblaðsins hefir tekist þrátt
fyrir ákveðna og ósveigjanlega
stefnu í ýmsum málum sem eru að
mínum dómi fjarstæðukennd að
sýna jafnframt hugrekki og sann-
girni með því að gera blað sitt að al-
mennum umræðuvettvangi. Þjóð-
viljinn t.d. var því marki brenndur
að neita birtingu greina sem ekki
voru að skapi valdaklíku ráðherra-
sósíalisma sem ríkti á valdadögum
svokallaðrar vinstristjórnar. Ég
man t.d. eftir því að þáverandi rit-
stjóri Þjóðviljans bauðst til þess að
hitta mig í kirkjugarðinum við Suð-
urgötu um leið og hann neitaði um
rúm fyrir greinarkorn.
PÉTUR PÉTURSSON,
Garðastræti 9, 101 Reykjavík.
Tímamót í
blaðamennsku
Frá Pétri Péturssyni þul:
EINN af feðrum rannsóknarblaða-
mennskunnar Jónas Kristjánsson,
blaðamaður og fyrrum ritstjóri, fór
mikinn í sjónvarpsviðtali, fullur
hroka og yfirlætis, og telur sjálfan
sig kominn í þá stöðu að það sé hann
almáttugur, eða blaðamenn almennt
sem ákveði á hvaða stigi rannsókn
lögreglu sé og hvort tímabært sé að
gögn séu gerð opinber. Þetta vekur
óneitanlega spurningar um á hvaða
stig og hvaða siðferði liggi að baki
þeirri blaðamennsku sem DV er
komið í gang með.
Jónas Kristjánsson telur það sem
helstu rök fyrir því að blaða-
mennska af þessum toga sé ásætt-
anleg, að það sé hverjum manni hollt
að andað sé niður um hálsmálið,
meðan viðkomandi stundi sína
vinnu, og ber við að hann þekki nú
þjóðfélagið eftir langa reynslu. Ekki
veit ég í hvaða heimi Jónas hefur lif-
að, en ég tel það nokkuð ljóst að
þetta er eitthvað skrýtin vinnusál-
fræði og ólíklegt að hún leiði til ein-
hvers góðs.
Ég skal fúslega viðurkenna að ég
var einn hinna sem las greinina um
játningu Grétars, og það sem eftir
stóð eftir lestur greinarinnar var að
maðurinn hafði játað á sig þátttöku í
þessu voðaverki, hlutur sem ég hafði
svo sem vitað lengi eða frá því að um
það var tilkynnt opinberlega. Það er
erfitt að sjá eftir lestur greinarinn-
ar, hvaða atriði í játningunni höfðaði
svo til almannahagsmuna að brýnt
hafi verið að birta hana opinberlega,
þvert á vilja rannsóknaraðila.
Mér er alveg sama hvað Jónas og
aðrir hans líkar telja að þeim sé
leyfilegt að mása eða blása til þess
að ná sínum markmiðum fram, en
þeim ber að líta á afleiðingar þeirra
verka sem þeir vinna. Hvað sem
segja má um innihald játningarinn-
ar, situr eftir að bæði lögregla og
varnaraðilar málsins sitja eftir með
skert traust til þess að vinna þau
erfiðu verk sem vinna þarf.
Að lokum er nú ekki athugandi
fyrir bæði blaðamenn DV og rit-
stjóra DV að fletta upp orðinu al-
mannahagsmunir áður en þeir nota
það sér til varnar þegar þeir eru
lentir í andnauð í næsta hálsmáli.
HANNES FRIÐRIKSSON,
Ránargötu 14, Reykjavík.
Í tilefni af orðum
Jónasar Kristjánssonar
Frá Hannesi Friðrikssyni:
VEGNA auglýsinga og þáttar á Skjá
einum að nafni Innlit/Útlit varð mér
mjög gramt að heyra auglýst að hús-
ið sem stendur við Aðalstræti 10 sé
elsta hús í Reykjavík.
Þetta er alrangt, húsið sem um
ræðir er timburhús, reist árið 1765
og er teiknað af ókunnum arkitekt.
Hið rétta elsta hús Reykjavíkur er
Viðeyjarstofa sem var reist á árun-
um 1753–1755 og er 250 ára afmæli
þess að ganga í garð von bráðar.
Húsið sjálft er listaverk, Viðeyjar-
stofa er hlaðið steinhús og er einnig
fyrsta steinhús Íslands, teiknað af N.
Eigtved, þekktasta rókokkómeistara
Dana. Í Viðeyjarstofu voru haldnar
margar frægustu veislur 19. aldar og
eru haldnar stórveislur þar enn.
Rétt skal vera rétt svo enginn mis-
skilningur sé.
DAVÍÐ MÁR STEINARSSON,
140986-3139.
Elsta hús í Reykjavík
Frá Davíð Má Steinarssyni: