Fréttablaðið - 11.01.2006, Síða 12

11. janúar 2006 MIÐVIKUDAGUR12
nær og fjær
„ORÐRÉTT“
Eins og hvert annað
kvef
„Ég var að tala við ættingja
mína í Istanbúl í gær og
þeir voru alveg rólegir yfir
þessu.“
TYRKINN HAKAN GULTEKIN,
EIGANDI KEBABHÚSSINS Í
REYKJAVÍK, UM FRÉTTAFLUTNING
AF FUGLAFLENSUTILFELLUM Í
TYRKLANDI. FRÉTTABLAÐIÐ.
Þrúgur þagnarinnar
„Ég varð kjaftstopp í
hálftíma og þegi nú ekki
oft.“
BALTASAR KORMÁKUR
KVIKMYNDALEIKSTJÓRI UM
SNJÓÞRÚGURNAR SÍNAR SEM
VORU FRAMLEIDDAR Í BÆ SEM
VAR SÖGUSVIÐ KVIKMYNDAR
HANS. MORGUNBLAÐIÐ.
Jafnvel í afskekktustu sveit-
um finnast miklir heims-
borgarar. Það var blaða-
manni ljóst þegar hann tók
hús á Sigurjóni Samúels-
syni bónda og plötusafnara.
Hann er þó kannski ekki
svo víðförull heimsborgari
heldur hefur hann flutt
heimsmenninguna að bæ
sínum að Hrafnabjörgum
við Ísafjarðardjúp.
„Ég man nú ekki hvaða geisladisk
ég keypti síðast, ætli það hafi
ekki verið Írafár enda á Birgitta
Haukdal ættir að rekja hingað við
Djúp,“ segir Sigurjón. Tónlistin
sem hljómar undir ræðu hans er
þó ólík þeirri sem Írafár fæst við
en undir nálinni er 78 snúninga
plata með Vilhelm Herold sem
gefin var út árið 1907. Plötusafn
Sigurjóns er mikið um sig en hann
á um sjö þúsund plötur og nokkur
hundruð geisladiska.
„Fyrstu plötuna sem ég eignað-
ist gaf föðursystir mín mér. Það
var plata með Gunnari Óskars-
syni ásamt kirkjukór sem tekin
var upp í útvarpinu árið 1942,“
segir Sigurjón meðan hann setur
norska grammófónplötu á fón-
inn. „Mér þótti þetta náttúrlega
afskaplega fallegur gripur,“ bætir
hann við og ekki þarf að spyrja
að því að safnarinn hefur hald-
ið þessari plötu til haga. „Þetta
er norski harmonikkuleikarinn
Toralf Tollefsen,“ segir Sigurjón
þegar harmonikkutónarnir byrja
að hljóma. „Af plötuumslaginu að
dæma mætti halda að hann væri
að spila fyrir Bjarna í Vigur,“
segir hann og hlær við en á plötu-
umslaginu má sjá Toralf með
fjöllin Hest og Folafót í baksýn
líkt og þau blasa við af túnfæti
Bjarna í Vigur.
Það er ekki gassagangin-
um fyrir að fara þegar bóndinn
höndlar plötur sínar enda eru þær
í góðu ástandi og plötur frá þriðja
og fjórða áratugnum sýndust
blaðamanni sem glænýjar.
„Veistu hvað þetta er?“ spyr
Sigurjón blaðamann svo meðan
hann tekur svartan hólk úr hring-
laga hylki. Blaðamaður stendur á
gati svo Sigurjón fræðir hann um
það að þetta sé svokallaður Edis-
ons-hólkur frá því seint á þar-
síðustu öld en á honum er aðeins
eitt lag. Þessi hólkur var leikinn á
sérstökum Edisons-grammófóni.
Eftir að hafa svo hlýtt á Sigurð
Skagfield rekur blaðamaður
augun í plötu með Jet Black Joe.
Aðspurður um þann grip segir
Sigurjón: „Ég keypti þetta fyrir
forvitnissakir. Þetta er alveg
ágætt, ég hef hlustað á þetta einu
sinni eða tvisvar.“
En hvaða söngvara skyldi nú
bóndanum þykja vænst um af
þeim fjölmörgu sem ljá plötum
hans sál? „Mér þykir afskaplega
gaman af Sigurði Skagfield en ég
var svo heppinn að hitta á hann.
Þá var hann reyndar orðinn þjak-
aður af lífsins raunum. Hann söng
einu sinni inn á plötu í Bretlandi
sem síðan átti að flytja hingað til
lands en svo reyndist ekki til pen-
ingur til að leysa plötufarminn úr
tolli. Þá var hún seld á mörkuðum
í Bretlandi og ég veit aðeins um
eina sem rataði hingað til lands.“
Blaðamaður lætur lesendum eftir
að giska í hvaða plötusafni hana
er að finna.
Heimsmenning við Djúp
SIGURJÓN SAMÚELSSON VIÐ PLÖTUSAFNIÐ Sigurjón stendur hér við hluta plötusafnsins en
fyrir aftan hann er grammófónn af gerðinni His Masters Voice frá árinu 1914 en sá er enn
í góðu lagi.
„Það er ótalmargt af mér að frétta og mest
af því mjög skemmtilegt,“ sagði Hrafn
Jökulsson, einn af driffjöðrum skákhreyf-
ingarinnar á Íslandi, en hann hætti nýlega
sem forseti skákfélagsins Hróksins.
Systursonur Hrafns, Kristjón Kormákur
Guðjónsson, tók við forsetaembættinu
en Hrafn er ekki í nokkrum vafa um að
kraftur verði í íslensku skáklífi á næstu
árum. „Ég mun auðvitað áfram starfa með
félögum mínum í Hróknum. Ég er þessa
dagana að leggja lokahönd á skipulagn-
inu framtíðar félagsins og þar með
skákífsins á Íslandi. Þar fyrir utan er
ég að lesa bækur og að undirbúa mig
fyrir bókarskrif.“
Hrafn hyggst skrifa skáksögu
Íslands en hann telur hana einnig
vera sögu íslenska tíðarandans. „Íslensk skáksaga hefst við upphaf
byggðar í landinu þannig að hún er einnig saga íslensks mannlífs.
Þetta er áhugavert verkefni sem ég hlakka til að takast á við. Það
er af mörgu að taka en ég mun fyrst um sinn viða að mér ýmsum
heimildum um skákina hér á landi. Við Íslendingar tókum skáld-
skapinn og skáklistina með okkur frá Noregi á sínum tíma. Ég
mun reyna að sameina þetta tvennt í bókinni.“
Hrafn hefur um langt skeið starfað ötullega að eflingu ská-
klistarinnar á Íslandi. Undir forystu Hrafns fóru svo félagar úr
Hróknum til Grænlands og tefldu með heimamönnum. „Ég er
nú að undirbúa ásamt félögum mínum í Kalak, vinafélagi Íslands
og Grænlands, Barnaheillum á Íslandi og Rauða krossin-
um, áframhald skákstarfsins á Grænlandi en ferð okkar
í desember til Austur-Grænlands var tvímælalaust
hátindurinn á starfi okkar þar og ég hlakka til þess
að skipuleggja framhaldið með félögum mínum í
Hróknum.“
HVAÐ ER AÐ FRÉTTA? HRAFN JÖKULSSON FYRRVERANDI FORSETI HRÓKSINS
Hyggst skrifa skáksögu Íslands
ÍSSKÚLPTÚR Í LJÓSABAÐI Hin árlega
snjó- og íshátíð í borginni Shenyang í
norðurhluta Kína stendur nú sem hæst.
Listamenn hafa skapað margskonar verk
í ís og geta borgarbúar og gestir barið
dýrðina augum. FRÉTTABLAÐIÐ/AP