Fréttablaðið - 27.01.2007, Side 95

Úthlutað var úr Listasjóði
Dungal á dögunum og hlutu
þrír ungir myndlistarmenn
styrk úr sjóðnum sem
stofnaður var til minningar
um Margréti og Baldvin P.
Dungal.
Sjóðurinn var stofnsettur árið
1992 og hét þá Listasjóður Penn-
ans en eftir sölu fyrirtækisins árið
2005 var nafni hans breytt í Lista-
sjóður Dungal. Hlutverk hans er
sem fyrr að styrkja unga mynd-
listarmenn sem eru að feta sín
fyrstu skref á myndlistarbraut-
inni og einnig að eignast verk eftir
þá. Umsóknum hefur fjölgað með
ári hverju og að þessu sinni bárust
tæplega fjörutíu umsóknir.
Dómnefndina skipuðu Guðrún
Einarsdóttir myndlistarmaður og
Kristján Steingrímur Jónsson,
deildarforseti myndlistardeildar
Listaháskóla Íslands, sem er for-
maður, auk Gunnars B. Dungal,
stofnanda sjóðsins.
Í tölu sinni við verðlaunaaf-
hendinguna ræddi Gunnar meðal
annars um innkaupastefnu
íslenskra safna og áhuga listunn-
enda sem sjaldnast nær út fyrir
landsteinana og hvatti til víðsýni í
þeim efnum. Hann ræddi um und-
arlega afstöðu fyrrgreindra gagn-
vart erlendri myndlist, sem er
sýndur lítill áhugi hérlendis. Einn-
ig nefndi hann að dirfskan sem
einkennt hefur íslenskt athafnalíf
hafi vart náð til myndlistarinnar
ennþá – menn hiki ekki við að taka
áhættu í fjárfestingum en séu ekki
farnir að nýta sér þau sóknarfæri
sem gefist í myndlistinni.
Styrk að upphæð 300.000 krónu
hlutu listakonurnar Kristín Helga
Káradóttir og Hye Joung Park.
Kristín Helga útskrifaðist frá
Listaháskóla Íslands árið 2004 en
hún hefur einnig lagt stund á leik-
list og námsbraut í hjúkrun við
Háskóla Íslands. Hún hefur haldið
fjölda sýninga hér á landi og
erlendis. Kristín Helga vinnur
vídeóverk þar sem hún skrásetur
eigin gjörninga. Verkin byggja á
orðlausri leikrænni tjáningu henn-
ar sjálfrar, oft í sviðsettu rými.
Verk hennar eru á heimspekileg-
um nótum þar sem fjallað er um
tilvistina og sálarlífið á einn eða
annan hátt. Kristín Helga stefnir á
framhaldsnám erlendis.
Hye er fædd í Suður Kóreu. og
lauk B.S.-námi í dýralækningum
frá háskólanum í Seoul árið 2001
en árið 2002 stundaði hún nám við
Myndlistarskólann í Reykjavík.
Hye útskrifaðist með B.A.-gráðu í
myndlist frá Listaháskóla Íslands
árið 2005. Hún býr og starfar í
London og Reykjavík. Hye notar
mjög gjarnan ljósmyndir og
skúlptúra í verkum sínum og
myndgerir með því móti augna-
blik líðandi stundar.
Styrk að upphæð 500.000 krón-
um hlaut myndlistarmaðurinn
Darri Lorenzen. Hann lauk námi
frá Listaháskóla Íslands og síðar
stundaði hann nám í raftónlist og
sótti sér frekari myndlistarmennt-
un til Haag. Hann stundar nú
framhaldsnám í Berlín.
Verk Darra eru rýmistengd,
þar sem skynjun áhorfandans á
umhverfi sínu er aðalviðfangsefn-
ið. Hann notar margs konar miðla
í verkum sínum eins og hljóð,
videó, gjörninga og ýmiss konar
efni sem hann blandar saman í
innsetningum. Í umsögn dóm-
nefndar segir að Darri sé næmur
og stórhuga listamaður sem tekst
á við listina af áræði og krafti. +
Það var gaman á sýningu Bjarna
Hauks í Iðnó á fimmtudag. Áhorf-
endur skemmtu sér konunglega
yfir góðlegri og markvissri grein-
ingu á kenjum samtímans, dag-
legri hegðun, földum siðum sem
Bjarni dregur fram og sýnir okkur
í nær tveggja tíma langri eins
manns sýningu. Hann reynist
furðu glöggur á skoplega hluti,
hikar ekki við að gefa sig á vald
tilfinningasemi og tæpir á djúpri
alvöru í samskiptum kynjanna í
hjónabandi, samskiptum foreldra
og barna. Verkið byggir á skarpri
sýn á mannlega hegðun og er flutt
af krafti, kurteisi og sanngirni,
þótt það haldi sig nær alfarið á
karlahólnum.
Það er erfitt að halda heilum
sal í tvær klukkustundir með einu
stuttu hléi. Uppistandsbragurinn
er vissulega fyrir hendi í sýning-
unni, það er talað beint við okkur,
en Bjarni bregður sér einnig í
ýmis hlutverk, öll býsna skýr með
raddblæ og fasi. Hann dregur ekki
af sér í líkamlegri beitingu í því
rými sem gefst og víða glittir í
leik hjá honum sem er ávísun á
mikla persónusköpun í víðara
verki.
Málsnið verksins er líka unnið
af góðri hlustun. Víst heyrir maður
víða í sýningunni leikstjórn Sig-
urðar Sigurjónssonar. Það er ekk-
ert til lýta, bendir bara til hins
nána vinnusambands leikarans og
leikstjórans, en hér er talað nokkr-
um tungum og öllum auðþekkjan-
legum.
Sjónlínur í Iðnó hafa alltaf
verið slæmar. Ekki bætir úr skák
að meðalhæð manna hefur hækk-
að á 110 árum. Leikmyndin er
sparlega gerð, ekki fátækleg en
dugar. Notkun á skjávörpum er
notuð lítillega í upphafi og vel
mætti þróa verkið meira í þá átt-
ina, til dæmis í óborganlegri lýs-
ingu á kerrukaupum. Notkun á
slíkum miðli kallar á samfellu í
gegnum verkið allt sem ekki er
nýtt hér. Eins er með áhrifshljóð
og tal af bandi. Þessir þættir gætu
komið til álita í frekari þróun
verksins fyrir erlenda markaði.
Því varla lætur Bjarni staðar
numið með þetta verk við heima-
slóðir.
Verkið dettur dálítið í tvennt,
fyrir og eftir fæðingu. Seinni hlut-
inn er brotakenndur og hefur ekki
sama heildarsvip og sá fyrri. Höf-
undurinn dregur samt fína línu
frá samstæðum fyrri hluta til loka
verksins. Það er alveg klárt hvað
Bjarni er að segja okkur. Það er
hlýja í verkinu, mannvit og heið-
ríkja sem er falleg í hugsun og
framkvæmd. Bjarni á marga gesti
skilið á sýningu sína – hægt er
heita þeim innilegri og góðri
skemmtun – með sterkum eftir-
þanka og björtum hug.
Ættarlaukurinn
Útgáfuréttur á tveimur sögum
Ævars Arnar Jóspessonar hefur
verið seldur í Danmörku til stórút-
gáfunnar Ashehaug. Þetta eru sög-
unar Blóðberg og Sá yðar sem
syndlaus er. Er þegar hafin vinna
við þýðingar á dönsku sem Áslaug
Rögnvaldsdóttir annast, en hún
hefur verið búsett í Danmörku um
árabil og þýtt mikið á dönsku.
Aschehaug er annað stærsta
útgáfufyrirtæki í Danmörku, hluti
Egmond-keðjunnar sem teygir
anga sína víða um Norðurlönd.
Forlagið gefur út um 500 titla á
ári.
Saga Ævars Svartir englar
hefur komið út á Niðurlöndum á
hollensku og í Þýskalandi hjá dótt-
urfyrirtæki Bertelsmans.
Ævar Örn
á markað