Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1967, Side 32

fund Students og ræddum ástandið.
Okkur kom saman um að fresta öll-
um aðgerðum við að reyna að ná
Mussolini.fyrst um sinn, þar sem
ástandið yrði að skýrast. Róm varð að
vera í höndum þýzka hersins, því að
þar var aðalbirgðastöð hers okkar á
Suður-Ítalíu. Okkur var ljós ástæð-
an til hinna miklu loftárása á Fras-
cati, sem áður er getið, einnig að
aðalstöðvar Bandamanna og ítalska
stjórnin unnu auðsjáanlega saman
að því að lama taugamiðstöð allra
hernaðaraðgerða þýzka hersins á
Italíu. Árásin hafði mistekizt, því
við héldum sambandi við allar her-
deildir okkar, sem gátu framkvæmt
fyrirskipanir fyrirvaralaust.
Nóttin var róleg, að undanskild-
um nokkrum átökum milli þýzkra
og ítalskra hermanna suður af borg-
inni. Snemma morguns hins 9. sept-
ember, kom til alvarlegra bardaga
í nágrenni Frascati, en þegar á dag-
inn leið, hafði her okkar náð örugg-
um yfirráðum yfir öllu Sabina svæð-
inu. Þýzka víglínan hörfaði hægt
nær Rómaborg, sem var eingöngu
hersetin af ítölskum hersveitum.
Um morguninn kom læknirinn aft-
ur. Hann var mjög vonsvikinn yfir
hvernig ástandið hafði breytzt og
þar með hætt við hugmyndina um
hressingarhælið. Hann sagði mér
hvemig hann hafði komist tilAquila,
og þaðan inn í dalinn að neðri enda
rafbrautarinnar. En þar hafði ferð-
in endað, þrátt fyrir ítrekaðar til-
raunir. Veginum var lokað með
tálmunum og flokki lögreglumanna.
Hann þráttaði lengi við verðina og
fékk að endingu að hringja til
hótelsins. Liðsforingi sá, sem svar-
aði, upplýsti að Campo Imperatore
væri nú heræfingasvæði og algjör-
lega lokað. Hann áleit að þetta væru
æfingar á stóran mælikvarða, því að
í dalnum sá hann stóran bíl með
loftskeytatækjum, þá var rafbrautin
í stöðugum gangi. Einnig hafði hann
heyrt athyglisverðar sögur, sem
gengu meðal almennings í nágrenn-
inu. Honum var meðal annars sagt
að fyrir stuttu hefðu allir íbúar
hótelsins verið fluttir á burt og ráð-
stafanir verið gerðar til að taka á
móti um það bil 200 hermönnum.
Margir háttsettir foringjar höfðu
komið í dalinn.
Hinn ágæti læknir bætti því við,
að sumir hefðu sagt að þeir héldu
að sjálfur Mussolini væri fangi á
hótelinu, en auðvitað var það bara
212
vitleysa og slúður eitt. Ég gerði
engar tilraunir til þess að breyta
þeirri skoðun hans.
10. september. Við höfðum ekki
farið úr fötum í tvo sólarhringa,
sama var að segja um Student, en
það var áríðandi að við ræddum við
hann um ákvörðun hinnar mikil-
vægu stundar.
Fyrst ræddum við Radl all ítar-
lega málið. Okkur var Ijóst að þetta
mátti ekki dragast öllu lengur. —
Hver dagur, já, hver klukkustund
jók hættuna á að Mussolini yrði enn
fluttur úr stað, eða það, sem verra
var, afhentur Bandamönnum. Síðar
kom í ljós að þessi ótti okkarhafði
við rök að styðjast. Eitt af skilyrð-
um Eisenhovers í sambandi við upp-
gjöfina var það, að Mussolini yrði
framseldur.
Árás á jörðu niðri myndi dauða-
dæmd í upphafi. Sókn upp grýttar,
brattar brekkur myndi kosta okkur
mikið mannfall, auk þess að aðvara
verðina og gefa þeim tíma til þess
að fela fangann, en til þess að varna
því, yrði allt svæðið að vera um-
kringt f jallahersveitum. Að minnsta
kosti heila herdeild myndi þurfa til
þess, svo slíkar aðferðir voru úti-
lokaðar.
Óvænt skyndiárás var eina lausn-
in, þar sem óttast var að verðimir
hefðu jafnvel skipun um að drepa
fangann, ef hætta væri á að honum
yrði náð. Einnig þetta reyndizt síð-
ar vera rétt ályktun. Það var aðeins
eitt, sem gat komið í veg fyrir þetta:
— Hraði!
Það var aðeins um tvær leiðir að
ræða. Fallhlífarliðs árás, eða notkun
svifflugna til að flytja herliðið. Við
athuguðum lengi þessar tvær leiðir,
og var hin seinni valin að lokum. Á
hálendinu er þunnt loft. Þungvopn-
aðir hermenn myndu falla of hratt.
Við óttuðumst einnig að þeir myndu
lenda mjög dreifðir, hingað og þang-
að um svæðið, þannig að skjót árás
öflugs sameinaðs liðs myndi úti-
lokuð. Liðsflutningar með svifflug-
um virtizt þannig eina lausnin.
Hvernig voru lendingarskilyrðin
fyrir slíkar flugur? Þegar við um
kvöldið hinn 8. september fórum
með loftmyndir okkar á rannsóknar-
stofuna í Frascati, reyndizt hún
gjörsamlega eyðilögð. Ég bað því
einn liðaforingja minn að finna
aðra, sem honum tókst. Við urðum
að láta okkur nægja myndastærð-
irnar 14-14 cm. Þær reyndust nægi-
lega skýrar til þess að þríhyrning-
urinn, sem ég hafði séð, þegar ég
flaug þarna yfir, kom greinilega í
ljós. Nothæfni akurs þessa til lend-
ingar varð undirstaða allrar áætl-
unarinnar og í samræmi við þetta,
fékk hver einstakur flokkur liðs-
ins sín fyrirmæli.
General Student lagði til, að lið
fallhlífarhermanna skyldi ráðast inn
í dalinn að nóttu til og taka á sitt
vald neðri bækistöðina, samtímis ár-
ásinni úr lofti á hótelið. Þannig
værum við varðir frá þeirri hlið og
hefðum einnig undankomuleið, ef
með þyrfti, eftir velheppnaðar að-
gerðir. Viðræðurnar við Student
báru þannig ágætan árangur. Vissu-
lega gerði hann sér Ijóst, að margar
hættulegar hindranir voru á vegin-
um, en önnur leið varð ekki fundin,
önnur en sú, að hætta við allt sam-
an! Þá voru sérfræðingar á sviði
svifflugna, foringi herforingjaráðs-
ins og fallhlífarforingi kvaddir til
þess að segja álit sitt. Báðir for-
ingjarnir voru í fyrstu algjörlega
mótfallnir þessari aðferð. Þeir bentu
á að lendingar svifflugna í þessari
hæð, án fullkomins flugvallar hefðu
aldrei verið reyndar. Að þeirra áliti
myndi slíkt fyrirtæki kosta minnst
80% tap á liðsmönnum, en þeir, sem
af kæmust myndu verða of fáir til
þess að nokkur von yrði um árang-
ur. Svar mitt við þessu var, að ég
gerði mér ljósa áhættuna, en ein-
hverntíma yrði allt fyrst. Við viss-
um að akurinn var sléttur og ná-
kvæm lending ætti að fyrirbyggja
alvarlegt mannfall.
— Herrar mínir, ég er reiðubúinn
til þess að nota hverja aðra tiltæki-
lega aðferð, sem þér getið bent á.—
Eftir grandgæfilega athugun gaf
Student sitt endanlega samþykki, en
einnig fyrirmæli: — Hinum 12 svif-
flugum, sem nota á skal strax flog-
ið frá Suður-Frakklandi. Ég set tím-
ann kl. 6 að morgni hinn 12. sept-
ember, sem árásarstund. — Á því
augnabliki skulu flugurnar lenda á
akrinum og brautarstöðin í dalnum
samtímis tekin af herflokki okkar.
Við getum reiknað með, að á þess-
um tíma sólarhringsins yrði hinn
kunni og hættulegi loftstraumur yf-
ir ítalíu einna minnstur.
Ég mun sjálfur tala við flugstjór-
ana og brýna fyrir þeim, að viðhafa
alla varúð við lendinguna. Ég er
viss um að þér hafið rétt fyrir yður,
kapteinn Skorzeny. Árásin verður
VlKINGUR