Tímarit iðnaðarmanna - 01.07.1976, Blaðsíða 26

eskjulegra og betri vinnustaður en
stórt, og starfsmennirnir eru sjálf-
stæðari og þurfa að nýta betur
sína hæfileika. Því má spyrja,
höfum við eliki efni á að vinna
góða vinnu, á góðum vinnustöð-
um?
Út frá þjóðhagslegu sjónarmiði
hafa litlu fyrirtækin marga kosti.
I>au skapa frumlega og framsækna
einstaklinga, sem setja stóran hluta
sinna tekna í fjárfestingar frekar
en í beina neyslu. í smárekstrinum
gildir gamla orðtækið Það heldur
liver best á sínu, og þannig tryggir
þetta rekstrarform hámark afkasta
og þannig meiri þjóðartekjur.
Reynum að ímynda okkur hvernig
af köstin vœru í fyrirtæki sem hefði
110 hárgreiðslustúlkur í vinnu.
Þótt mest beri á stóru fyrirtækjun-
um eru þau smáu eigi að síður
stór þáttur í atvinnulífinu eins og
meðfylgjandi tafla sýnir.
Stcerðardreyfing fyrirtcckja í iðn-
aði* 1974.
Fjöldi Fjöldi
starfsm fyrirtækja
1- 3 3257
3-10 537
10-20 280
20-40 132
40 og fl. 75
Samtals 4281
*Fiskiðnaður undanskilinn.
Hvað álivarðar það hvort neyt-
anclinn velur að eyða fé sínu i eitt
frekar en annað?
í fjölda tilfella skortir neytand-
ann raunhæfar upplýsingar um þá
kosti er honum standa til boða og
tölulegan samanburð gildi þeirra.
Verðsamanburður hefur þýðingu
þegar bornar eru saman tvær sam-
svarandi einingar. Aftur á móti
gildir verðið minna þegar tvær ó-
sambærilegar einingar eru bornar
saman, t.d. er eriftt að bera saman
hvort belra sé að kauþa pels eða
fara tvöhunclruð sinnum í hár-
lagningu. Staðreyndin er liins veg-
ar sú, að framleiðsluiðnaðurinn
nær nú stöðugt stærri hluta af
einkaneyslunni.
Smáiðnaðurinn er ekki eins við-
kvæmur fyrir utanaðkomandi
sveiflum og verksmiðjuiðnaðurinn
og í raun getur liann lijálpað til
við að jafna þær út. Þegar mikið
er að gera vinna starfsmennirnir
lengri dag, auka neyslu sína og
fjárrfestingar. Þegar illa árar er
aftur á móti unnar færri vinnu-
stundir, minnu eytt, en starfs-
mönnum ekki einfaldlega sagt upp
eins og vill verða í stóru íyrir-
tækjunum.
26