Vikan


Vikan - 29.01.1970, Blaðsíða 3

Vikan - 29.01.1970, Blaðsíða 3
5. tölublaó - 29. janúar 1970 - 32. árgangur VIKAN í NÆSTU VIKU „Tízkuljósmyndun í líu stiga frosti" nefnist myndaefni, sem við birtum í næsta blaði. Einn kaldan janúardag fékk Ijósmyndari Vikunnar að fylgjast með tízkuljósmyndun í Krýsuvík. Þarna var veriS að taka tízkumyndir fyrir Bandaríkjamann, Thomas Holton að nafni, sem flytur út sérkennilegan fatnað úr íslenzkri ull. Morðingi Sharon Tate og vina hennar, Charles Manson, er á dagskrá í næstu viku. Um hann segir vitnið Paul Watkins: „Ég var í hippaflokki Charles Mansons. Charlie þóttist ýmist vera djöfullinn eða guð. Hann dáleiddi okkur. Allar stúlkurnar voru ambáttir hans, allir karlmenn þrælar hans. Hann stjórnaði kyn- og fíknilyfjasvalli okkar. I þessum mánuði verður frumsýnt nýtt íslenzkt leikrit hjá Leikfélagi Reykjavíkur., en slíkt er alltaf talsverður virðburður í menningarlífinu. Hér er um að ræða leikrit eftir Jónas Árnason, rithöfund, um Jöiuncl hundadagakonung. í næsta blaði birtum við viðtal við Jónas Arnason og myndir frá æfingu á hinu nýja leikriti hans. í ÞESSARI VIKU Ný framhaldssaga hefst í þessu blaSi og nefnist hún „Frú Robinson" og er eftir Charles Webb. Sagan hefur verið kvikmynduð og verður myndin sýnd í Tónabíói skömmu eftir að sögunni lýkur hér f Vikunni. Myndin hefur hlotið óvenjulega góða dóma og var meðal annars valin ein af tíu beztu myndum þessa áratugs. Sögur Jacks London njóta vinsælda um heim allan. Þær hafa til dæmis komið út hér á landi undanfarin ár og verið mikið lesnar, enda spennandi og ævintýralegar. En ævintýralegust er þó sagan af lífi hans sjálfs. í þessari Viku birtum við eina af smásögum Jacks Londons og einnig hefst nú greinarflokkur um ótrúlega viSburðaríkt líf þessa snjalla ameríska höfundar. Gömlu húsin í Reykjavík hverfa óðum og mörg þeirra eiga sér merka sögu. Enn eru þó sögufrægar byggingar víða í bænum og í þessu blaði bregðum við upp myndum af nokkrum þeirra. Við fengum Þorstein Gunnarsson, arkitekt og leikara, til þess að aka með okkur um bæinn og benda okkur á ýmis merkileg hús, sem ekki mega hverfa. f FULLRI ALVÖRU LISTVIÐBURÐUR Það sannaðist um þessi jól eins og svo oft áður, að góð afrek eru gjarnan unnin í kyrr- þey og miklir listviðburðir vekja sjaldan jafn mikla athygli almennings og þeir eiga skiliS. MeSan allt ætlaSi af göflunum aS ganga út af jólasýningu ÞjóSleikhússins, og japlið og jaml- ið og fuðrið virtist ekki eiga sér nein takmörk, sýndi Iðnó grískan harmleik í fyrsta sinn á ís- lenzku leiksviði. Gagnrýnendur hafa allir sem einn lokið upp miklu lofsorði á sýningu Leik- félsgs Reykjavíkur á Antígónu Sófóklesar og ekki sízt snilldar þýðingu Helga Hálfdanarson- ar á leiknum. Engu að síður hefur almenningur sýnt þessu mikla þrekvirki algert tómlæti. Sú staðreynd, aS Antígóna hefur veriS sýnd fyrir auðum bekkjum, er enn ein sönnun um þaS regindjúp, sem virðist vera á milli dóma gagnrýnenda annars vegar og almennings hins vegar. ÞaS hefur komiS í Ijós, en kannski aldr- ei betur en í þetta skipti, að aðsókn að leik- ritum er ekki nærri alltaf í réttu hlutfalli við þá dóma sem verkið hlýtur í blöðunum. Þetta er engcin veginn einangrað fyrirbæri hér á landi, heldur mun svipaða sögu að segja í flest- um menningarlöndum. Því meira listrænt gildi sem verk hefur, því meiri hætta er á, að það njóti ekki hylli almennings. Sem betur fer er þetta ekki einhlítt og stundum ber við, að hvort tveggja fer saman: góð og listræn sýning og mikil aðsókn og almennar vinsældir. Sá háttur sumra menningarfrömuða hér á landi að bregð- ast reiðir við fálæti almennings gagnvart góð- um verkum, munda pennann og taka landa sína til bæna fyrir heimsku, sljóleika og lélegan smekk, er hins vegar fráleit aSferS og ekki væn- leg til góSs árangurs. Hin lélega aSsókn aS Antígónu kann aS stafa af ástæSulausum ótta viS, aS þetta 2400 ára gamla verk eigi ekkert erindi viS nútímafólk og sé sem lokuS bók öorum en þeim sem hafa kynnt sér rækilega sögu grísku harmleikjanna. Hér er um misskilning aS ræða, því að Antí- góna í búningi Leikfélags Reykjavíkur er hverj- um manni auðskilin og á brýnt erindi við nú- tímann. Þótt fáir hafi séð þessa frábæru sýningu í ISnó, eru þeir vonandi nógu margir til aS minnast hennar aS verSleikum svo lengi sem rætt verður um leiklist á landi hér. G.Gr. rUKoltJAN Þessa sígildu mynd af öndunum á tjörninni tók Ijósmyndari Vik- unnar, Sigurgeir Sigurjónsson. Að baki sér í Iðnó og í tilefni af því má benda á myndir af gömlum og sögufrægum húsum í Reykjavík í þessu blaði. VIKAN titgefandi: Hllmir hf. Bitstjórl: Gylfi Gröndal. Blaðamenn: Dagur Þorleifsson, Matthildur Edwald og Ómar Valdimarsson. Útlitsteikning: Hall- dóra Haildórsdóttir. Auglýsingastjórl: Jensina Karls- dóttir. — Bitstjórn, auglýsingar, afgreiðsla og dreif. ing: Skipholti 33. Simar 35320 — 35323. Pósthölf 533. Verð í lausasölu kr. 50,00. ÁskriftarverS er 475 kr. fyrir 13 töluhlöð ársfjórðungslega, 900 kr. fyrir 26 tölublöð misserislega. Áskriftargjaldið greiðist fyrir- fram. Gjaldd. eru: Nóvember, febrúar, mat og ágúst.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.