Vikan


Vikan - 03.10.1985, Blaðsíða 26

Vikan - 03.10.1985, Blaðsíða 26
NOKKUR SPURSMÁL NOKKUR SPUF að hætti Sókron Reygtgings Kústaskápa- áráttan Þeir sem skella hurðum munu á endanum lokast inní kústaskáp. Þarf að útskýra þessa kenningu? Út um allan heim sitja beygðir og þjakaðir menn inní einhverjum kústaskápum. Frá Grenivík til Grænhöfðaeyja; jafnvel inní snjó- húsum og strákofum þarsem ekki er einu sinni búið að finna upp kústa. . . Sumir bregðast eins við Þetta eru þeir sem alltaf tönnl- ast á þessum setningum: — Nú tek ég ekki þátt í þessu lengur! — Ég er hættur þessum skrípa- leik! — Þið þurfið ekki að reikna með mér í framtíðinni! — Ég tala ekki við ykkur framar. . . Nú? Á endanum reiknar náttúr- lega ekki neinn með þeim lengur, enginn talar við þá, enginn býður í skrípaleik, dyrabjallan þegir og síminn, póstkassinn sveltur; en hinn afundni vinur vor situr beiskur og einmana útí sínu skoti með engar fleiri hurðir innan seilingar. Þetta er ekkert gamanmál. Auðvitað eru þessir sómamenn nagaðir af móral og eftirsjá; margir finna strax og þeir hafa skellt hurðinni að nú hafi þeir gert vitleysu, látið skapið hlaupa með siS í fíöngur einsog strákurinn sagði. Því hurðarskelluáráttan er einsog alkóhólismi eða sjálfspynt- öllum svekkingum er vort líf hefur uppá að bjóða. Þeir hafa verið snið- gengnir eða hlunnfarnir; þeir hafa lent uppá kant við vini sína, orðið fúlir útí fjölskylduna, ekki notið sannmælis af hálfu samstarfsmanna eða orðið fyrir ósanngjarnri gagn- rýni, og alltaf bregðast þeir eins við: Fara í fússi og skella á eftir sér hurð- inni. ingarstefna eða einhver enn verri kvilli: Menn ráða einfaldlega ekki við sig. Þetta blað mun án efa berast inní einhvern kústaskápinn, og ég veit að þér sem þar situr er ég ekki að segja nein tíðindi. Þér er fyrir löngu orðið ljóst aö þegar þú fórst í fýlu út í heiminn varð heimurinn hundleiður á þér. Og þið hin, sem þessi orð lesið, munuð líka án efa kannast við einhverja sem sitja ljósfælnir og einmana einhverstaðar inní kústaskáp. Allir sem gramsa í huganum minnast einhvers fyrrverandi samverkamanns, ættingja eða fornvinar sem svona er ástatt um. Svo kemur náttúrlega að því að einhver fer að vorkenna þessum kústaskápsföngum og finnur sér tilefni til að bæta úr ástandinu. Þá er hringt og rabbaö og boðið í kaffi eöa samkvæmi, og þann dag ríkir hamingjan í kústaskápnum. Pegar svo dagur heimsóknarinnar rennur upp trítlar prúðbúinn og kátur skápverji inní hús til annars fólks, en þrátt fyrir góðan ásetn- ing mun allt á endanum fara sömu gömlu leiðina. .. Þetta er ein af ástæðunum fyrir því að svo mörg samkvæmi og gestaboð enda með hávaða og látum. Auðvitað geta ástæðurnar verið fleiri: Einhverjum verður kannski ómótt og hann neyðist til að skila aftur veitingunum á stofugólfið, annar þarf að reyna vöðvaafl sitt á húsbúnaðinum, sá þriðji lognast útaf á klósettsetunni og aðrir við- staddir mega vart mæla fyrir hlandspreng þann klukkutíma sem það tekur úrræðagóða menn að brjótast inná salernið. Bræður munu berjast og mágkonur fara í hár saman. En svo verður það náttúrlega hápunktur kvöldsins þegar einhver fer í fússi. í stund- arofsa vegna gamalla spælinga segir einn af kústaskáps- tegundinni öðrum viðstöddum tii syndanna, tekur hattsinn . og skellir á eftir ser u hurðinni. 26 Vikan 40. tbl.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.