Vorið - 01.09.1956, Síða 40

118
V O R I Ð
— Gmmar og Kolskeggur kveSjast
(Framhald af bls. 115).
koma og enginn maður hér standa
þér á sporði.
Gunnar: Njáll var minn bezti
vinur, og enginn er honum vitrari.
En nú er honum ósárt unr, þótt ég
fari, því að Höskuldur á liug Jians
allan.
Kolsk.: „Því at hrísi vex ok háu
grasi, vegr es vætki treðr.“ Ferðir
þínar að BergþórslivoJi hafa strjál-
azt mjög, síðan Hallgerður tók við
búsforráðum að Hlíðarenda. Og
livers er þá von um vináttu Njáls?
— Ekki eiga þau Hallgerður skap
saman.
Gímnar: Vel veit ég, að vinátta
okkar Njáls er önnur en áður, með-
an Höskuldur Hvítanesgoði hafði
ekki á vegi hans orðið. Ráð hans
liafa mér ekki öll lioll verið, þótt
mikið eigi ég honum að þakka. Og
hjúskap okkar Hallgerðar hefur
Jiann eitrað með hatursfullum get-
sökum í hennar garð.
Kolsk.: Þungorður ert þú nú í
garð þíns bezta vinar og ráðgjafa.
Uggir mig nú, að þú óttist, að þú
missir vináttu hans alveg við svo
langan aðskilnað.
Gunnar: Meir óttast ég annað,
frændi, og það er, að ekki liafi ég
þrek til að fara í útlegð þá, sem
okkur er búin. Og kemur það mér
til lítils, því að gleði mín er öll. En
ég vildi heygður vera í íslenzkri
mold. — Hitt hirði ég minna um,
livort ég lifa lengur eða skemur.
Kolsk.: Mæl eigi svo, bróðir. Ut-
göngudyr hljóta að finnast frá
grimmum Jeik skapanornanna. Eða
hvað skyggir svo á gleði þína?
Gunnar: Njáll hefur óskað þess,
að ég færi.
Kolsk.: Hann gerir það til að
bjarga lífi þínu, en ekki vegna þess,
að honum þyki lítils um vert, hvort
þú dvelur nær eða fjær. Enda getur
það ekki talizt að skipti þig nú
miklu.
Gunnar: Má vera, en sást þú ekki
gleðina gJampa í augum Hallgerð-
ar, þegar ég kvaddi? Aldrei hefur
hún sýnzt mér fegri og aldrei ægi-
legi i. Ég fann það þá, að án liennar
get ég ekki lifað. Borgir og skraut
annarra landa, frægð og auður,
ekkert getur veitt mér fögnuð franr-
ar.
Kolsk.: En ef svo er, hvers vegna
getur þú þá ekki eins lifað þessu
gleðisnauða lífi í fjarlægu landi
og Jiér?
Gunnar: Það Jilýtur þú að skilja.
Ég elska þetta land. Ég elska grænk-
andi ldíðar, Jrjalandi fossa, skínandi
ár, tignarlega tinda og sólgullnar