Heima er bezt - 01.09.1998, Síða 22

ferð til Færeyja í janúar 1956 og þá í
samfylgd Arnar O. Johnson forstjóra
Flugfélags íslands. Enn voru aðstæð-
ur á Vogey kannaðar og eins við-
brögð heimamanna gagnvart væntan-
legum flugsamgöngum milli land-
anna.
Varla er hægt að segja að þeir fé-
lagar væru heppnir með veður, eftir
stranga sjóferð frá Kaupmannahöfn,
því hnédjúpur snjór var yfir allan
Vogeyjarflugvöll, svo þeim leist ekki
meira en svo á blikuna við komuna
þangað. Það rættist þó úr þessu
nokkru síðar þegar asahláku gerði,
og von bráðar var völlurinn orðinn
auður.
Enda þótt Vogeyjarflugvöllur hefði
verið lítið notaður og lítt við haldið
frá stríðslokum, ákvað Örn að fá
eina af Douglas DC-3
flugvélum Flugfélags ís-
lands, sem um þessar
mundir var að leggja af
stað heimleiðis eftir skoð-
un í Bretlandi, til þess að
koma þarna við og taka þá
félaga með heim til ís-
lands.
Það var hinn 29. janúar
1956, sem þeir Aðalbjörn
Kristbjarnarson og Jón R.
Steindórsson renndu Snæ-
faxa, TF-ISD, fyrstum ís-
lenskra flugvéla, niður á
Vogeyjarflugvöll og tókst lendingin
þokkalega, þótt ójöfnur væru á vell-
inum, að sögn Jóns R. Steindórsson-
ar við greinarhöfund:
„Þarna var hópur heimafólks sam-
an kominn til að fagna flugvélar-
komunni og mér er einn maður sér-
lega minnisstæður, þegar hann gekk
að vélinni og sló fætinum í annan
hjólbarðann, um leið og hann spurði:
„Hvað kostar svona flugfar,
gamli?“
„Svona eina milljón eða svo,“
svaraði Jón.
„Ja, mikið getið þið, íslendingar,“
varð Færeyingnum þá að orði og að-
dáunin í svip mannsins leyndi sér
ekki um leið og hann skoðaði vélina
ennþá betur.“
Skýfaxi nýlentur í Færeyj-
◄ um, sumarið 1949.
Eins og sjá má, voru ís-
lendingarnir úr Skýfaxa
fluttir í land á smábátum,
þennan júlídagfýrir
nærri hálfri öld. j
Um þessa flugferð er eftirfarandi
skráð í flugdagbók Aðalbjarnar
Kristbjarnarsonar flugstjóra:
27/1 1956: Flogið frá Tollerton til
GGBA - flugtími 2:05 klst.
29/1 1956: Flogið frá GGBA til
Vaagö - flugtími 3:00 klst.
29/1 1956: Flogið frá Vaagö til
Reykjav. - flugtími 3:25 klst.
(GGBA voru einkennisstafir fyrir
Prestwick-flugvöll í Skotlandi).
Um þetta leyti voru samgöngur
mjög stopular milli íslands og Fær-
eyja, þar eð M/S Dronning Alex-
andrine, sem var eina skipið er sigldi
reglulega milli landanna árið um
kring, hafði verið tekin til Græn-
landsferða að hluta til, og m/s Hekla
annaðist ferðir aðeins yfir sumartím-
ann.
Þetta þótti bagalegt, ekki hvað síst
vegna þess að margt færeyskt fólk
stundaði hér atvinnu á þessum árum.
Með hliðsjón af þessu ástandi,
sótti Flugfélag íslands um leyfi
danskra yfirvalda til Færeyjaflugs
með DC-3 flugvélum. A það vildu
Danir ekki fallast vegna lélegs
ástands flugvallarins á Vogey, en
hins vegar vildu þeir leyfa Flugfé-
Mikill mannfjöldi var sam
an kominn á hafnarbakk-
anum í Þórshöfn, í tilefni
flugvélarkomunnar og ís-
lensku gestanna. Skýfaxi
sést bundinn við legufœri
utarlega á höfninni. y
Ahöfn Catalina-flugbátsins á götu í
Þórshöfn. Þeir eru, frá vinstri:
Garðar Gíslason flugmaður, Jóhann
Gíslason loftskeytamaður, Anton G.
Axelsson /Jugstjóri, Asgeir Samúels-
son flugvélstjóri.
Myndin er tekin í seinni Fœreyjaferð-
inni, sumarið 1949.
338 Heima er bezt