Heima er bezt - 01.09.1998, Side 31

Einar Vilhjálmsson:
L V
Fyrirboðar
og vitranir
Þegar vélbáturinn
Alda, NS 202, fórst
Vetrarvertíðina 1946 gerði Þórar-
inn Björnsson útgerðarmaður á
Seyðisfirði, út bát sinn m/b Öldu,
NS 202, á línu frá Hafnarfirði. í
áhöfn voru Hrólfur Sigurðsson skip-
stjóri, frá Húsavík, 24 ára, Ársæll
Þórarinsson 1. vélstjóri, frá Seyðis-
firði, 19 ára, Jón Sigmundsson 2.
vélstjóri, frá Helgafelli á Svalbarðs-
strönd, 19 ára, Guðmundur Magnús-
son háseti, frá Seyðisfirði, 19 ára og
Hákon Sigurðsson, háseti, frá Seyð-
isfirði, 45 ára.
Landmenn voru: Þórarinn Björns-
son, landformaður, Guðjón Þórarins-
son frá Seyðisfirði, Jóhann Gunnars-
son frá Húsavík og Jóhann Dag-
bjartsson frá Seyðisfirði, Sigurður
Júlíusson frá Seyðisfirði og Steindór
Úlfarsson frá Seyðisfirði.
í byrjun febrúar forfallaðist Hákon
Sigurðsson og Jóhann Gunnarsson
fór nokkra róðra í stað hans.
Þegar Alda kom úr róðri hinn 8.
febrúar, flutti Jóhann sig í land og
þvertók fyrir að fara fleiri róðra. Þór-
arinn Björnsson útgerðarmaður
Öldu, bað hann að fara einn róður í
viðbót en Jóhann sat við sinn keip,
honum varð ekki þokað.
Ástæðan var sú að Jóhann hafði
dreymt illa á landleiðinni og slíkur
óhugur fylgdi draumnum að hann
ákvað að fara ekki fleiri róðra, hvað
sem í boði væri. Auk þess hélt hann
að Hákon væri kominn til heilsu og
mundi fær um að fara næsta róður,
en svo reyndist ekki vera.
Þórarinn sneri sér þá til Jóhanns
Dagbjartssonar og bað hann að fara á
sjóinn, en hann neitaði ákveðið í
fyrstu. Elendína, móðir hans, hafði
tekið af honum loforð um það, þegar
hann fór í verið, að hann færi alls
ekki á sjó. Þórarinn gekk fast á hann
og gaf Jóhann að endingu kost á því
að fara þennan eina róður, með því
móti að móðir hans fengi ekki spurn-
ir af þvi.
Að kvöldi 8. febrúar fór Alda í
róður, enda gott sjóveður, veðurspáin
hagstæð og almennt róið. Þegar leið
á nóttina tók veður að versna með
norðvestan hvassviðri. Þegar leið að
hádegi var komið fárviðri, 12 vind-
stig með stórsjó og éljagangi. Margir
bátar lentu í hrakningum og urðu
sumir fyrir áfollum og fjórir bátar
fórust. Þeir voru:
Magni NK 68, Geir GK 198, Max
ÍS 8, og Alda NS 202.
Brak úr Öldu rak á fjörur á Mýrum
og var þá sýnt að hún hafði farist
með allri áhöfn.
Alls drukknuðu í þessu veðri tutt-
ugu sjómenn, átján með bátunum
sem fórust en tvo tók út af m/b Há-
koni Eyjólfssyni, GK 212.
Heimildir:
Þrautgóðir á raunastund III, eftir Steinar
J. Lúðvíksson,
Jóhann Gunnarsson, Húsavík,
Guðjón Þórarinsson, Keflavík.
Draummaður Ingvars
Pálmasonar, útgerðar-
manns á Norðfirði
Árin 1893 til 1898 stundaði Ingvar
Pálmason útgerð frá Norðfirði á ára-
báti, við þriðja mann og var sjálfur
formaður á bátnum.
Hafði hann þá draummann, sem
var honum vinveittur og sagði hon-
um margt gagnlegt. Fyrsta koma
draummannsins tegndist eftirfarandi
atburði:
Móðir hans, Guðrún Sveinsdóttir,
lá í lungnabólgu, en ekki þungt hald-
in. Einn dag sem oftar, lagði Ingvar
sig til svefns í herbergi í rishæð húss-
ins. Móðir hans lá í herbergi þar inn
af.
í svefninum þykist hann eiga tal
við ókunnan mann, er vitraðist hon-
Heima er bezt 347