Jörð - 01.08.1942, Page 34

arinnar. Garðjurtir þurfa meiri nákvæmni og umhirðu, með-
an þær vaxa, heldur en flest annað, seni við ræktum. Við
hirðingu garða er mjög mikið notað lítið handverkfæri, sem
við nefnum arfasköfu. Áhald þetta er mjög einfalt, og flest-
um, sem sjá það notað í fyrsta sinn, mun virðast harla auð-
fengin kunnatta að heita því. Þeir munu þó teljandi liér-
lendir, er landbúnað stunda og beita þessu áhaldi af nokk-
urri kunnáttu eða leikni, og sum þau störf, sem eru unnin
með þessu álialdi, eru svo vandasöm, að þau verða aðeins
l'ulllærð með mjög langri æfingu. Ég hef liaft mörg tækifæri
til að sannfærast um þetta. Eg hef oft liaft dánska menn í
vinnu, en margir þeirra eru snillingar að fara með arfasköfu.
Eg hef Iátið danska menn og íslenzka vinna saman að grisj-
un rófna eða hirðingu ungra garðjurta, en þótl íslending-
arnir leggi sig alla fram, þá geta þeir hvorki náð sama lnaða
og Daninn né gert verkið eins vel. Daninn getur á augahragði
hreinsað í kringum örsmáa rófuplöntu, án þess að snerta
hana. Ætti íslendingurinn að leika það eftir, verður niður-
staðan venjulega sú, að lumn tekur ekki aðeins arfann, held-
ur líka rófuplöntuna. Ef íslenzki verkamaðurinn gefur sér
góðan tíma, getur hann oft, að því er sýnist, gert starfið eins
vel og Daninn. En ef við merkjum raðirnar og komum svo
aftur að hálfum mánuði liðnum, sjáum við, í flestum lilfell-
um, að raðirnar, sem Daninn hreinsaði, eru ennþá mikið til
hreinar, en raðir íslendingsins grænar af arfa. En hver vegna
mun einhver spyrja. Það er eiginlega ekki hægt að svara þvl-
En það eru niörg verk, sem ómögulegt er að gera rétt og vel,
ef leiknina skortir; með nostri má í bili hreiða yfir Jæssa
vöntun, en það verður aldrei annað en yfirbreiðsla. Þetta
verk, sem sýnisl svo einfalt og lætur svo lítið yfir sér, verður
aðeins fljótt og vel unnið af þaulæfðum höndum, sem hafa
verið þjálfaðar lil að vinna verkið, frá því þær fvrst gátu
handleilcið arfasköfuna, og þangað lil þær vinna verkið svo
að segja ósjálfrátt. Þannig er það með fjöldamörg algeng
slörf, en við athugum þetta elclci, af þvi olclcur virðist starfió
einfalt, getum klúðrað þvi af og höfum sjaldan tækifæri ti|
að gera upplýsandi samanburð. Yið athugum það sjaldan, nð
160 jöb»