Jörð - 01.08.1942, Blaðsíða 47

skemma merkin eftir það. Annað mátti sjá við sÖmu gölu,
þegar tekið var fyrir Alþýðuhúsinu, og mun efsla flóðmark
þá hafa verið við efri endann á liúsi Árna og Bjarna (eða
heldur ofar).
Landið hefur verið að síga og rísa á víxl. Vafalaust hefur
það stundum risið hærra en það er nú, þó menjar þess sjá-
isl ekki, af því sjórinn liylur. En auðséð er, að það hefur
verið hærra úr sæ en nú, þegar mórinn myndaðist, sem kem-
ur fram neðarlega i fjöru á Suðurnesi (er gengur frá Sel-
tjarnarnesi utarlega). Landið hér í grennd við Reykjavík
er að siga nú. Heldur það því áfram, eða fer það að hækka
af lur?
AÐ LORUM þetta: Með sáralítilli jarðfræðisþekking'u, sem
liver og einn meðalgreindur maður getur aflað sér, er
iiægt að veita sér mikla ánægju, samfara tiollum göngu-
ferðum.
UÁÐSTJÓRNAR-MIÐASÍA
AR á dögum keisaranna nefnd Turkestan, en er nú skipt i fjög-
ur „sjálfstæð“ Sovjet-lýðveldi. Samanlögð stærð þeirra er meiri
en hálfs Rússlands og náttúrugæði þeirra eru geysileg, þó að þau
hafi ekki legið iaust fyrir. Á dögum keisaranna lá allt þjóðlíf þess-
ara landa í „miðalda“móki, en nú eru þau stundum nefnd Ný-
Ameríka. Frá 1928 til 1940 hefur framleiðsla landflæmis þessa meir
en sexfaldazf. Hrjóstrugar strendur Balkasj-vatnsins hafa nýlega
i’eynzt vera svo auðugar af eiri, zinki, blýi og tini, að ákveðið hef-
111' verið, að Kazakh-lýðveldið skuli teljast „aðalundirstaðan að
máhnframleiðslu Sovjet-lýðveldanna annarar en járns“. Samt er í
löndum þessum mikið af járni og molybden, og er hið siðarnefnda
hýðingarmikið í framleiðslu fyrsta flokks stáls. Auk þess er þar
mikið af olíu, kolum og brennisteini. — Til þess að lönd þessi fái
»otið sín, verða þau að fá hafnarsamhönd við Persaflóa og jafn-
vel í Belutsjistan við Indlandshaf, -— hvernig, sem að þvi yrði farið.
MYNDIRNAR FRÁ 17. JÚNÍ-MÓTINU
eru skertar mjög (klippt utan af þeim), til þess að unnt væri að
homa þeim öllum fyrir. Það, svo og samsetningin, er óviðkomandi
horsteini Jósepssyni.
Jörd
173