Jörð - 01.08.1942, Qupperneq 59

zau-ætlinni. Sífellt knúfii liann Nikulás greifa lil að liopa á
hæl.
Nú var gluggi að l)aki greifanum, og hafði liann áður látið
slækka þenna glugga, hækka hann og víkka, tit að hægt
væri að líta yfir nánasta umhverfi í gegnum liann. Járngrind-
ur voru dregnar fvrir hann á ófriðartímum. En nú voru þær
ekki fyrir og glugginn opinn, en úr lionum var liart nær
fimmtíu feta liæð niður í virkisgröfina. Greifinn sá biskup-
inn hrosa og mundi hann þá skyndilega eftir glugganum
og datt í lnig, að það mundi vera ætlun hiskups að hrekja
sig út um hann. Hann vissi, að biskupinn var manna hezt
vigur, og kom nú yfir liann örvæntingarhræði, og liél hann
að deyja fljótt, úr því að sér væri hani búinn. Hann gerði
því enn fífldjarfa árás á andstæðing sinn. En biskup har
af sér lögin og virtist oft liafa færi á því að reka greifann
i gegn, en hrakti hann þó í þess stað aftur á bak, unz hann
var kominn fast að glugganum. Þarna slóð nú Nikulás með
vilfirringarglampa i augunum, en allt í einu færðist djöful-
legt glott yfir andlit hans.
„Gefizt þér upp, herra minn!“ hrópaði hiskup og kinokaði
sér við því ódæði að drepa mann. Hann lækkaði sverðið
snöggvast.
En í sömu svipan gerði greifinn síðustu tilraunina, því að
allt í einu, með einu lagi, að því er virtist, tóksl honum að
sæi’a biskupinn í hrjóstið ofarlega, rétt hjá vinstri öxl. Sárið
var lítið, en blæddi mjög. Greifinn dró sverðið jafnharðan að
sér, greip um mitt hlaðið og skaut því eins og spjóti að prin-
sessunni, sem stóð í dyrunum og fvlgdist í æsingi með vopna-
viðskiptunum. En ])að aðeins missti hennar og negldi lokk
af hári hennar í hui’ðina. Þegar hiskupinn á Modenstein sá
þessar aðfarir, fauk hik hans og miskunnsemi út í veður og
vind. Þótt andstæðingurinn væri vopnlaus, datt honum ekki
i huga að lilífa bonum fi’emur en óðu villidýri. Hann lagði til
iians, og greifinn missti stjórn á sér, þótt liann liefði ætlað
sér annað. Hann rak upp hótt örvæntingaróp og í sama vel-
fangi fékk hann lagið og féll dauðsærður aftur á bak, út um
gluggann og ofan í vii’kisgröfina.
•törð 185