Jörð - 01.08.1942, Síða 66

„þrosku'Su" algyðistrú: Guð er „lífið, tilverundriS sjálft, verundin"
— m.ö.o. meðal annars allt, sem vér skynjum, — að því tilskildu
þó, að vér lituni á skynjun vora sem blekking! (Meðal annara
orða: oss finst það ekki að undra, þó að þeir séu „aðeins örfáir
enn, sem eru því vaxnir“ að hafa meira gagn en skaða af trúar-
brögðunum, ef skilningur á þessu og því um iíku á að vera skil-
yrði þeirrar fyrirgreiðslu; en það virðist allt vera skoðun höf. —
sbr. t. d. erindi lians bls. 32). Guðshugmynd þessari er væntan-
lega lýst með einna fullkomnustum hætti í Bhagavad-Gíta, ein-
hverju merkasta helgiriti Indverja. Dauðlegum manni er þar veitt
„guðdómleg sjón“ og sér hann þá Guð „i æðstu guðdómsmynd“:
„Sá ])á Arjúna alheim allan í líkama þess guðs, er ræður yfir iill-
um guðum“ og mælti: „.... Líkami þinn á sér engin takinörk............
Líkami þinn er allur heimurinn..........Þú ert hin eilifa og æðsta
vera, er verður þekkt.......Og að því, er eg hygg, ertu andinn, er
liefur verið frá upphafi vega. Og veraldir liorfa óttaslegiiar ....
á ómælandi mynd þína, .... er hefur .... margar ægilegar tennur.
.... Menn .... æða inn í munna þína .... þar, sem þeim er hráð-
ur bani vís.....Þú sleikir upp alla heima og étur þá logandi munn-
um.......“ Þetta er skáldleg lýsing á þeim „guði“, sem er óaðgrein-
anlegur frá hiiium sýnilega heimi. Stjörnur rekast á og brenna
upp. Ríki stofna til eyðandi styrjalda. Sannleiksvottar eru píndir
i fangelsum. Smáskítleg „flokkssjónarmið" sundra kröftum og sam-
hug og giftu þjóðar. Sem betur fer, eru einnig margar fallegri hlið-
ar til á heiminum en þessar. En hvílíkt fagnaðarefni er það engu
að siður, að mega trúa þvi og treysta, að sönnustu hugmyndina
um Guð fái maðurinn við það að líta á hann sem Föður — og
haga sér samkvæmt þvi!
Sambandið við Vestur-íslendinga
T^R SKYLT að rækja — og sé það gert, mun það reynast engu síður
ljúft. Vér, heimaþjóðin, eigum að kaupa blöð þeirra, tímarit Þjóð-
ræknisfélagsins og Almanak Ólafs Thorgeirssonar. Það mun verma
oss um hjartaræturnar og auðga anda vorn, að kynnast þjóðlegri
menningarviðleitni svo stórs hliita af vorri eigin þjóð, sem iifii'
í annari heimsálfu — og á eftir að verða oss til ágætrar fyrir-
greiðslu, bæði beinlínis og óbeinlínis, nú er viðskipta- og menn-
ingarsambönd vor aukast stórum við Vesturheim. Ást sú á ættjörð
vorri, tungu og þjóðlegri menningu að fornu og iiýju, er lýsir sér
svo kröftuglega í ritum þessum, má ekki kafna í voru fornfræga
og lífseiga tómlæti. Biðjið bóksalann að tilkynna yður sem áskrit-
endur að ritum þessum.
192
JÖRP