Jörð - 01.10.1943, Blaðsíða 22

birtust ýmsar mjög nærgöngular greinar Um Skúla,* og
sömuleiðis síra Sigurð,** stundum skrifaðar „undir rós“
eða í sendibréfsformi frá ónafngreindum manni.
Eiginlegar stjórnmálageinar er þar ekki að finna, en
greint er frá viðskiptum „ísafoldar“ og „Þjóðviljans“. Var
ábyrgðarmaður „Gretlis“ málfærslumaður Björns Jóns-
sonar i meiðyrðamálum hans við „Þjóðviljann“. Atvinnu-
mál, eða almenn mál yfirleitt, voru þar ekkert rædd, lítil-
lega sagt frá bæjarmálum ísafjarðar í fréttum. Ýmsar
smágreinar eru þar liðlega stílaðar, sem vænta mátti. Rit-
sljóri „Grettis“ var gáfumaður og fræðimaður og úin margt
listavel gefinn, en aldrei álnigamaður um almenn mál. —
Ádeilur „Grettis“ fengu engan hljómgrunn í héraðinu, og
einungis hjá fáeinum mönnum á ísafirði. Héldu ýmsir
því fram, að veldi Skúla hefði jafnvel aukizt við útkomu
„Grettis". Og þegar séð var, að ekki tókst að veikja traust
Skúla í héraðinu, var tilveru „Grettis“ lokið.
* Grein, sem Páll J. Torfason, hinn alkunni fjármálamaður og
fyrirtækjastofnari, birti i „Gretti“, endar þannig: „Um leið og ég
bið „Gretti“ flytja iínur þessar, bið ég hann framvegis ljá mér
rúm, ef ske kynni, að hr. Skúli Thoroddsen fengi önnur dýr en
flugur í höfuðið, og þörf gerðist að rjóða ný snfyrsl til lækning-
ar honum, og til þess að varna þvi, að dýr hans breiðist út um
héraðið.“
Hið síðasla, er blaðið flytur, annað en auglýsingar, er tilkynn-
ing frá Skúla Thoroddsen um, að hann hafi höfðað þrjú meiðyrða-
mál á hendur ritstjóranum.
** Um síra Sigurð Stefánsson í Vigur er t. d. þessi glefsa í 5.
thl., i tilefni af grein eftir hann í „Þjóðviljanum unga“: þessa
þjóðkunna dýrlings, sem guðhræðsluþefurinn er svo megn af, að
vér hinir verzlegu verðum að taka fyrir vitin....Vér áttum sízt
von á þvi, að hlessunin hann síra Sigurður færi að skrifa svona
dónalega grein.....Vér urðum öldungis forviða, þegar vér sáum
sira Sigurð Stefánsson í Vigur ganga fram á hólminn i eigin per-
sónu og meira að segja koma til dyranna eins og hann er klæddur.
Vér höfum ekki átt því að venjast. Vér höfum lieyrt síra Sigurð
halda ræður á sýslufundum og kaupféiagsfundum og oss hefur
orðið óglatt; vér höfum nokkrum sinnum séð hann i hempu, og
oss hefur orðið flökurt. Nú þegar vér sáum hann koma fram í
duggarapeisunni, kunnum vér oss ekki læti.“ ....
274
JÖRD