Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1946, Síða 86

Eimreiðin - 01.01.1946, Síða 86
66 GISTING EIMREIÐIN og meðeigandi í einum f jórum togarafélögum. Ríkur og virðulegur. Það er maður, sem ræður, þó liaiin komi ekki alltaf mikið upp á yfirborðið. Ég er viss um að liann getur fengið livað sem hann vill. Og liann verður bankastjóri Landsbankans, næst þegar ein- hver karlanna deyr. Það máttu bölva þér upp á. — Svo er nú Jóhannes Lárusson. Hann er prófessor. — Já, sprenglærður og í afarmiklu áliti. Og líka séður. Það var hetra en ekkert, sem liann fékk með konunni. Hann á nú meirihlutann í prentsmiðjunni „Leirá“, og þeir gefa út dýrustu gjafabækurnar. Hann veit livað hann syngur, Jóhannes. — En Pétur Steinsson er dáinn. — Hann og Sverrir Erlingsson. Annar úr lungnabólgu, hinn úr tæringu. Pétur var alltaf bezta skinn. Hann var verkfræð- ingur, eins og þú veizt. Var kominn í fasta stöðu hjá bænum. Átti konu og tvö börn. Lifði sem sagt og dó skikkanlega. Sverrir fór aftur illa. Manstu, hvað liann var gáfaður og livernig hann söng? En liann fór á skrifstofu, og það varð einlivernveginn ekkert úr honum. Hann var að vísu söngstjóri karlakórsins, en liann gerði ekkert, maðurinn, sem vakti nokkra athygli — nema þegar liann sagði brandara. Brandararnir lians fóru um allan bæinn, eins og þeim væri útvarpað. — Og svo veiktist hann og dó? — Já, við bárum liann sex úr bekknum. Og þegar ég gekk fram kirkjugólfið, datt mér allt í einu í hug það, sem Hannes Björnsson liafði eftir honum, þegar Hannes liafði lieimsótt liann á Vífilsstöðum, skönnnu áður en að Sverrir dó. — Heldurðu að þú deyir nú, Sverrir, svona ungur? — spurði Hannes. — Já, og það er kannske eini brandarinn, sem ég kem til með að liafa gaman af, — svaraði Sverrir. Maður veit það ekki, en það er eins og að liann hafi beðið eitthvert skipsbrot. Meðan á þessu samtali stóð, minnkaði nokkuð ört í glösum þeirra félaganna, einkum Halldórs. Jóhann drakk líka í drjúguin teygum, svo að roði var farinn að færast í kinnar lians. — Við höfum sem sagt staðið okkur nokkuð, flestir, eða finnst þér það ekki, lagsmaður? Þegar við verðum luttugu og finim ára stúdentar, þá skulum við halda ærlegt knall. Þá keniur þu að sjálfsögðu suður, þó að þú sjáist annars aldrei í bænum. Það
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.