Ægir - 01.01.1951, Blaðsíða 9

Æ G I R
á
Emil Jónsson:
Hafnarfjaráarhöfn.
Hafnarfjarðarhöfn er frá náttúrunnar
úendi ein bezta höfn suðvesturlandsins. Inn-
Sigling cr hrein, haldbotn góður, og dýpi
niá velja sér að hæfi. — Það liggur því í
augum uppi, að slík höfn hlaut að verða
cftirsótl skipalægi fyrr á öldum, þegar nátt-
uruskilyrðin ein réðu lirslitum. Enda var
það svo. Enskir, þýzkir og hollenzkir fiski-
nienn og sjómenn sóttu höfnina mjög á
15. og 1(). öld. Dönsku einokunarkaupmenn-
n'nir kepptust um Hafnarfjörð og töldu
höfnina þar eina þá beztu á landinu. Inn-
lend þilskipaútgerð mun hafa byrjað í
Hafnarfirði á öndverðri 19. öld og hefur
avallt verið stunduð þaðan af kappi síðan.
Hyrsta tilraun íslenzkra manna með tog-
uraútgerð var einnig gerð þar, skömmu
etlir aldamótin síðustu. — Allt sýnir þetta,
syo að ekki verður um villzt, hverjum aug-
U)n hefur verið litið á hafngæði Hafnar-
t jarðar fyrr og síðar.
Flutningur á vörum milli kaupslcipa og
lands og á fiski úr þilskipum fór fram á
°pnum bátum, er róið var á milli eins og
annars staðar. Lent A'ar við smá bryggju-
stúfa, er gerðir voru framundan verzlunar-
öúsunum. Einnig var þá lent í vörum, er
'iða voru ruddar hingað og þangað við
^jörðinn, þó mest að norðanverðu. Eftir því
seni skipum fjölgaði og vörumagn jókst,
sem nm höfnina fór, óx um leið þörfin fyrir
hælt afgreiðsluskilyrði.
Hyi’sta hafskipabryggjan var byggð 1912.
Hún hafði um 60 m viðlegukant með 5—5%
m dýpi
um stórstraumsfjöru og um 50 m
nieð 4y2—5 m dýpi. Var þannig fengið 110
m viðlegupláss fyrir togara og stór vöru-
lutningaskip. Stóð við svo búið fram til
J-5, en þá var þessi bryggja stækkuð, svo
að viðleguplássið með 4y2—bVz m dýpi
varð rúmir 200 m. í þeirri mynd er bryggj-
an starfrækt enn þann dag í dag', þó að elzti
hluti hennar sé nú orðinn 08 ára og bryggj-
an ÖIl byggð úr timbri.
Árið 1930 var byggð önnur timburbryggja
og dýpkað svæðið kringum hana, svo að
heita má, að jafndjúpt sé við báðar. Við-
legukantur nýrri bryggjunnar er um 170
m fyrir togara og vöruflutningaskip og auk
þess um 80 m fyrir vélbáta og minni skip
eða samtals um 460 m.
Eitt hiifuðskilj'rði fyrir fljótri og öruggri
afgreiðslu í höfninni er, að þar sé fullkomin
ró, hvernig sem viðrar, í öllum áttum. I
Hafnarfjarðarhöfn er, frá náttúrunnar
hendi, skýlt og róleg't í öllum áttum nema
vestlægum. Þegar hvasst er frá suðvestri
til norðvesturs, getur leitt það mikla öldu
inn á höfnina, að erfitt eða ókleift sé að af-
greiða skip við bryggju. Snemma kom því
fram sú hugmynd að loka höfninni fyrir
vestanáttinni með skjólgörðum, og hófst
það verk eftir alllangan og ýtarlegan undir-
búning 1941, með garðbyggingu út frá norð-
urlandinu. Er sá garður nú 220 m langur
og fullgerður að öðru leyti en því, að eftir
er að ganga frá enda hans, með haus, sem
væntanlega lengir garðinn um 25—30 m,
þannig að hann verður endanlega um 250
metrar á lengd.
Árið 1948 var byrjað á garði frá suður-
landinu, og' hefur verið unnið að honum
síðan. Þessi garður er nú orðinn 390 m lang-
ur, og vantar þó enn 160 m, að minnsta
kosti, til að fullgera hann.
Með görðum þeim, sem komnir eru, hefur
þegar skapazt mjög aulcið skjól í höfn-
inni, en þegar þeir verða fullgerðir má heita,
að höfnin sé lokuð fyrir öldu og sjógangi.
Bygging þessara garða hefur verið erfitt