Ægir

Árgangur

Ægir - 01.01.1951, Blaðsíða 30

Ægir - 01.01.1951, Blaðsíða 30
24 Æ G I R Hafbjörg, einn af bátum þeim, sem smiðaðir hafa verið i Skipasmíðastöð Iiafnarfjarðar. nýlegt og hét Max Pemberton. Sumarið eft- ir fór ég norður á Leirhöfn og skoðaði skipið, og upp úr þeirri ferð festi ég kaup á því, þar sem það stóð, ásamt bræðrunum Vilhjálmi og Jónasi Þór. Upp úr því hóf ég tilraunir með að ná því af strandstaðn- um. Tækin, sem ég hafði þar norður frá við þetta starf, voru bágborin, aðeins tvær lélegar dælur, og enginn var þar kafarinn. Meða aðstoð varðskipanna Þórs og Ægis tókst að ná skipinu á flot. Þessi skip að- stoðuðu svo við að draga togarann til Ak- ureyrar og síðar til Reykjavíkur. Alla leið- ina til Akureyrar var mannhæðar-djúpur sjór i skipinu stafna á milli. Enda lcom í ljós við skoðun á Akurcyri, að víða sá út í gegnum botn skipsins. Sennilega hefur togarinn flotið á vatns- og olíutönkum, sem inni í honum voru, káetubotninum o. fl. Þegar til Reykjavíkur kom, seldum við Halldóri í Háteigi Max Pemberton fyrir 55 þúsund krónur. Skömmu eftir að ég kom úr Sléttuför minni, bauð li.f. Kveldúlfur mér viðgerð á togaranum Agli Skallagrímssyni, og tók ég því boði. Með því verki ætla ég að hefjist viðgerðir að nokkru ráði á togurum á ís- landi. Þetta verk leiddi til þess, að ég starf- aði hin næstu ár eingöngu við viðgerðir á togurum í Reykjavík og Hafnarfirði. Hittist þá svo á, að á þessum tíma féllu ýmsir tog'- arar undir tólf ára klössun. Vegna síld- veiðanna, sem margir togarar stunduðu um þessar mundir, þótti nauðsynlegt að setja nýja lest með hreinsilúgum. Var slík lest fyrst gerð í Arinbirni hersi (nú Faxa). Slík- ar lúgur þekktust ekki áður. í sambandi við þetta má geta þess, að þegar farið var að hreyfa við tréklæðningunni inni í lestun- um, kom í ljós, að við fastaþilin, milli skilja, var lag af síldargrút um 1 metri á hæð, og kom fyrir, að þar væru heilar síldar innan um. Einnig bar það við, að slagvatnið úr skipsbotninum, sem oft var blandað grút, færi upp eftir skipssíðunum. Það var því síður en svo árennilegt að geyma ísfisk eða saltfisk í slíkum lestum, enda átti nú með nýju lestunum að setja undir lekann. —
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Ægir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ægir
https://timarit.is/publication/584

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.