Ægir - 01.01.1951, Blaðsíða 34

28
Æ G I R
Vélskipið Edda. Það var
smíðað í slcipasmíðaslöð-
inni Dröfn árin 19Í3-U,
og hafði ekki áður vcrið
hyggi jafnstórt skip hér
á landi.
Bát þennan smíðuöum við fyrir Ólaf Lárus-
son í Keflavík. Hann var nefndur Svanur
og var 29 rúmlestir að stærð. Bátur þessi
er nú kominn austur á Djúpavog og er
gerður út þaðan. Samtímis því sem við unn-
um að smíði Svans gerðum við björgunar-
báta fyrir togarann Garðar.“
„Hvað tók síðan við?“
„Við héldum skipasmíðunum áfram. Ár-
ið eftir lukum við smiði v.b. Þorsteins fyrir
Ingólf Kristjánsson í Ólafsvílt, en bátur sá
var gerður út þaðan næstu vertíðir. Hann
er nú kominn til Raufarhafnar. Þetta sama
ár byrjuðum við á smíði vélskipsins Eddu
fyrir Einar Þorgilsson & Co., og var henni
lokið árið eftir. Fram til þess tíma hafði
elcki verið smíðað jafnstórt skip hér á landi,
en Edda er 184 rúml. — Árið 1946 lukum
við við smíði tveggja báta fyrir h.f. Gísla
Súrsson í Hafnarfirði, og árið eftir var vél-
báturinn ísleifur fullsmíðaður. Alls hafa
því sex skip verið smiðuð í skipasmíðastöð-
inni Dröfn, og er samanlögð stærð þeirra
382 rúmlestir. En auk þeirra báta, sem nú
hafa verið taldir, höfum við smíðað marga
björgunarbáta og nótabáta."
„Hafið þið ekki teldð að ykkur meiri-
háttar breytingar á skipum?“
„Ekki getur það talizt mikið, og stærst
þeirra var á skipinu Falkur, er nú heitir
Siglunes, en þar önnuðumst við alla tré-
smíði."
„Hvenær byrjuðuð þið á sjálfri dráttar-
brautinni?“
„Það verk var liafið árið 1944 og' unnið
við það til 1946. Enn er ekki kominn hliðar-
garður nema öðrum megin, enda höfum við
lagt áherzlu á að haga framkvæmdum þessa
verlcs þannig, að við gætum tekið upp sem
flesta báta í senn og komið þeim þannig
fyrir á görðunum, að þeir lokist ekki inni.“
„Hvað getið þið tekið stór skip á land?“
„Við teljum, að í slipp Drafnar megi taka
200 rúmlesta skip. Línuveiðarinn Jökull er
stærsta skipið, sem þar hefur farið í sleða,
en hann er 201 rúmlest. Niu bátar geta rúm-