Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1936, Qupperneq 11

11
Háskóli íslands var fálæk og húsnæðislaus stofnun þegar
liann tók til starfa. Nú á liann þó lóð undir hús og von í hús-
næði. Þá voru lil nokkrir smásjóðir, sem tengdir voru aðal-
lega við Prestaskólann. En á þessum 25 áruni liafa ýmsir mætir
menn hæði austan liafs og vestan sýnt hug sinn til liáskólans
með því að gefa honum gjafir og margar svo miklar, að inikið
hefir um munað. Strax við stofnun háskólans reið dr. Ben. S.
Þórarinsson á vaðið og' gaf háskólanum sjóð til lieiðurslauna
fyrir vísindastörf. Og á síðastliðnu ári gaf liann enn gjöf, sem
ómetanleg er fyrir háskólann, hið mikla og dýrmæta hókasafn
sitt. Stærsti sjóður háskólans, gefinn af einstökum mönnum,
er legat þeirra hjónanna Guðm. Magnússonar prófessors og
Katrínar Skúladóttur, aðallega ætlað lil menntunar kennara-
efna i læknadeild. Sá sjóður er nú orðinn yfir 100 000 kr.
Margir fleiri hafa þarna vel gert, en það vrði of langt mál að
telja það allt upp. Með sambandslögunum fékk háskólinn
Sáttmálasjóðinn, 1 milljón króna, sem nú er orðinn yfir
1 300(M>() kr. Sá sjóður hefir síðan verið mesta hjálparhella
háskólans. Hann hefir gert háskólanum kleift að kaupa tölu-
vert af bókum og tímaritum á ári liverju, stutt að útgáfu
kennsluhóka og veitt kennurum háskólans utanfararstyrki,
sem þeim er bráðnauðsvnlegt. Auk þess hefir hann slyrkt ís-
lenzka vísindastarfsemi utan og innan háskólans, og síðast en
ekki sizt veitt fjölda kandidata utanfararstyrki til framhalds-
náms.
Fjárgjafir til háskólans, sem hafa komið víðsvegar að, og
ckki alltaf frá þeim, sem rikastir cru að fé, sýna betur en
margt annað þann hug, sem þjóðin her til háskólans. Velvild-
arlmg þjóðarinnar mun liáskólinn reyna að efla á komandi
árum og gera sig lians maklegan. Þá er ekki að efa að úr
rætist um margt það, sem nú fer aflaga og að háskólinn gcti
orðið lil blessunar landi og lýð. Með þeirri ósk liefjum vér
vonglaðir starf næsta aldarfjórðungs.