Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1936, Page 49

49
i lögfræði frá Kaupmannahafnarháskóla 1893, hvorttveggja
með 1. einkunn. Skipaður málfærslumaður við yfirréttinn
6. sept. 1893, settur sýslumaður í Norður-Múlasýslu og Jjæjar-
fógeti á Sevðisfirði 21. felír. 1896, skipaður sýslumaður i
Skagafjarðarsýslu 26. okt. 1897, skrifstofustjóri í Stjórnar-
ráðinu 2. marz 1904, dómari i yfirrétti 20. sept. 1915, liæsta-
réttardómari 1. des. 1919, veitt lausn frá embætti 13. ág. 1935.
Jafnliliða embættum sínum gegndi liann ýmsum öðrum trún-
aðarstörfum, og við háskólann starfaði liann ljæði sem kenn-
ari í kirkjurétli árin 1921—1935 og sem prófdómari í laga-
deild, alll frá því að próf var lialdið þar í fvrsta sinni, vorið
1912 og fram til miðsvetrarprófs 1936.
I^að er sízt of mælt, að segja, að Eggert Briem væri
einn af allra fremstu og mætustu lögfræðingum lands-
ins á isinum dögum. Hann átti langt og margJjreytt lögfræði-
starf að Jjalvi sér, er liann lézt, og Jiafði ljlotið mikinn em-
Jjættisframa, starfað að æðstu umboðsstjórn landsins og i
æðstu dómstóJunum innlendu, og í öllum emJjættum sínum
naut liann liins fyilsta trausts og það að verðleikum. Bar
margt til þess. Hann Jiafði óvenjulega staðgóða lögfræði-
þekkingu. Við emJjæltispróf Jiafði hann Iilotið liið svonefnda
kansellilaud, þ. e. lireint laud i öllum prófgreinum. Svo liált
próf var sjaldgæft á þeim tímum. Hafði enginn íslendingur
Jilotið það á undan lionum, nema Magnús Jandsliöfðingi
Stepliensen einn, og það Jiefir áreiðanlega ekki verið nein til-
viljun, að Eggert Briem lilaut þá einkunn. Starf lians síðan
sýndi það, að liann liafði lagt óvenjulega traustan grundvöll
að lífsstarfi sinu ó námsárunum. Hann var skýr í hugsun og
glöggskvggn, kunni vel að greina liöfuðatriði livers máls, list
sem lögfræðingum er mikilsverð og' eklvi er vandalaus. Ilann
var maður samvizJaisamur og réttsýnn, og' slcapgerð lians
karlmannleg og drengileg, svo að ég liygg að allir, sem kynnt-
ust lionum, liafi ljæði Jjorið virðingu fvrir honum og' lilýjan
liug til lians. Ég Iiefi orð nemenda ljans í guðfræðisdeild fyrir
þvi, að þeini liafi þótt liann ágætur kennari, eins og vænta
mátti af maniii, sem var jafnskýr í liugsun og framsetningu
4